Η πρώτη μελέτη, πριν από αρκετά χρόνια, περιελάμβανε ένα ελεγχόμενο σύνολο 250 συμμετεχόντων που έπιναν κόκκινα και λευκά κρασιά -τόσο ακούγοντας μουσική όσο και στη σιωπή- και η μελέτη ανέφερε ότι η γεύση τους άλλαζε έως και 60% ανάλογα με τη μελωδία στο τζουκ μποξ.
Η έρευνα της επίδρασης της μουσικής στη γεύση συνεχίστηκε, με τη δεύτερη μελέτη να διεξάγεται το 2017, με επικεφαλή τον Charles Spencer, καθηγητή στο Crossmodal Research Laboratory στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, που σημειώνει ότι ένα αυξανόμενο φάσμα πολυαισθητηριακών εκδηλώσεων γευσιγνωσίας, στις οποίες συνδυάζονται κρασί και μουσική, έχουν πραγματοποιηθεί όλα αυτά τα χρόνια και έχουν ως αποτέλεσμα την αλλαγή της γεύσης του κρασιού».
Μέσω αυστηρής εμπειρικής έρευνας αποδείχθηκαν οι κοινές συνδέσεις μεταξύ ακρόασης και γεύσης στον κόσμο του κρασιού». Σημειώνει ότι ένας Αυστραλός συγγραφέας κρασιού ονόματι Mark Shield έφτασε στο σημείο να προτείνει ότι «θα πρέπει να ξεχάσουμε να δώσουμε αριθμητικές τιμές για να αξιολογήσουμε τα κρασιά και αντ’ αυτού απλώς να τα βαθμολογήσουμε ταιριάζοντάς τα με ένα συγκεκριμένο μουσικό κομμάτι».
Ο ίδιος ερευνητής, Spencer, το 2013 διεξήγαγε δύο διαφορετικά πειράματα με μικρές των 25 ατόμων. Στην έρευνα αυτή δόθηκε περισσότερη σημασία στο ταίριαγμα της μουσικής με το κρασί, δηλαδή η καταλληλότητα της μουσικής υπόκρουσης.
Ένα άλλο από τα συμπεράσματά του, στις περιπτώσεις με φόντο κλασσική μουσική, ήταν ότι «οι συμμετέχοντες αντιλήφθηκαν το κρασί ως πιο γλυκιά γεύση και απόλαυσαν την εμπειρία περισσότερο ακούγοντας την «ταιριαστή μουσική» παρά δοκιμάζοντας το κρασί στη σιωπή». «Ο απλούστερος τρόπος για να βελτιώσουμε τη γεύση αυτού που πίνουμε είναι να ακούμε μουσική που μας αρέσει», μοιράζεται. Μέρος της συνέργειας μεταξύ των δύο μορφών τέχνης οφείλεται στη μεταφορά της αίσθησης, μεταφέροντας την αρεσκεία μας για τη μουσική στην αρεσκεία μας για το κρασί».
Άλλωστε, η γεύση και η όσφρησή μας είναι αποκρίσεις σε ερεθίσματα και αυτά τα ερεθίσματα δεν είναι ένα ηλεκτρικό σήμα όπως ένα αρχείο βίντεο, αλλά ένας καταρράκτης αλληλεπιδράσεων χημικών μεταξύ των νευρικών απολήξεων.
Η έρευνα δείχνει ότι η μουσική διαφορετικών τύπων και διαφορετικών ρυθμών μπορεί να έχει διαφορετικό αντίκτυπο, αφού έτσι κι αλλιώς η μουσική γίνεται επίσης αντιληπτή και απολαμβανόμενη διαφορετικά. Στον κάθε εγκέφαλο, η μουσική επιδρά διαφορετικά.
Οι επαγγελματίες γευσιγνώστες και οινοπαραγωγοί προσπαθούν να δοκιμάσουν κρασί χωρίς να ενεργοποιηθούν άλλες αισθήσεις, γι’ αυτό και οι γευσιγνωσίες λαμβάνουν χώρα σε φωτεινά δωμάτια, με όσο το δυνατόν λιγότερα ερεθίσματα από το εξωτερικό περιβάλλον. Το ουδέτερο πλαίσιο επιτρέπει τη γνωστική τυποποίηση κατά τη γεύση, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει η εσωτερική υποκειμενική κατάσταση του μυαλού και του σώματός μας ακόμη και σε ένα ουδέτερο δωμάτιο. Προσθέτοντας ήχους ή/και μυρωδιές ή διαφορετικού χρώματος φωτισμό, όλα μπορούν να επηρεάσουν την ερμηνεία των ερεθισμάτων που λαμβάνονται από τη μυρωδιά και τη γεύση του κρασιού.
Οι περισσότεροι δυνατοί θόρυβοι αυξάνουν τη στυφότητα και το «κάψιμο» της αλκοόλης φαίνεται πιο έντονο από το επίπεδο που είναι. Αντίθετα, οι θόρυβοι με απαλή υφή προσδίδουν ομαλότητα στα κρασιά.
