Οι ποσότητες αντέχουν, αλλά τα έσοδα υποχωρούν. Τα στοιχεία του οκταμήνου αποτυπώνουν το κόστος της παραμονής στην αμερικανική αγορά.
Πιο συγκεκριμένα, οι εξαγωγές ελληνικού κρασιού στις ΗΠΑ υποχώρησαν κατά 6% σε αξία το οκτάμηνο Ιανουαρίου–Αυγούστου 2026, ενώ οι ποσότητες μειώθηκαν κατά 1%. Η απόσταση ανάμεσα στα δύο ποσοστά αποκαλύπτει την ουσία της δυσκολίας: οι αποστολές κρατούν σχεδόν το μέγεθός τους, όμως αποφέρουν λιγότερα έσοδα.
Τα προσωρινά στοιχεία της Eurostat περιλαμβάνονται σε ενημερωτικό έγγραφο του Γραφείου Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων της ελληνικής πρεσβείας στην Ουάσιγκτον. Η έκθεση, με ημερομηνία 2 Νοεμβρίου, καταγράφει τις συνέπειες των δασμών και της υποχώρησης της κατανάλωσης. Για τα ελληνικά οινοποιεία, το ζητούμενο είναι πλέον διπλό: να διατηρήσουν τις συνεργασίες τους και την οικονομική απόδοση των πωλήσεών τους.
Οι εξαγωγές ελληνικού κρασιού χάνουν περισσότερο σε αξία
Σύμφωνα με τον αναλυτικό πίνακα, οι εξαγωγές έφτασαν τα 11,41 εκατ. ευρώ, έναντι 12,07 εκατ. στο αντίστοιχο οκτάμηνο του 2025. Η διαφορά αντιστοιχεί σε περίπου 667.000 ευρώ. Παράλληλα, η εξαγόμενη ποσότητα περιορίστηκε από 1,748 εκατ. κιλά σε 1,727 εκατ.
Από αυτά τα μεγέθη προκύπτει μείωση περίπου 4,4% στη μέση αξία ανά εξαγόμενο κιλό. Ο υπολογισμός δείχνει την υποχώρηση της μοναδιαίας αξίας, όχι κατ’ ανάγκη μια οριζόντια μείωση τιμών. Το μείγμα των κρασιών που εξάγονται μπορεί επίσης να επηρεάζει το αποτέλεσμα.
Ωστόσο, η επιχειρηματική σημασία παραμένει σαφής. Η σχετική σταθερότητα των ποσοτήτων δεν εξασφαλίζει αντίστοιχη σταθερότητα στον τζίρο. Πολύ περισσότερο, τα στοιχεία εξαγωγών δεν αρκούν για να εξαχθεί συμπέρασμα για την κερδοφορία κάθε οινοποιείου.
Η άνοδος του 2024 και η διόρθωση που ακολούθησε
Η σημερινή εικόνα αποκτά περισσότερο βάθος μέσα από την πορεία των προηγούμενων ετών. Το 2024, οι ελληνικές εξαγωγές οίνου στις ΗΠΑ αυξήθηκαν κατά 12,4% σε αξία και πλησίασαν τα 19 εκατ. ευρώ. Ακολούθησε πτώση περίπου 14% το 2025, στα 16,4 εκατ. ευρώ.
Παράλληλα, η έκθεση συνδέει την άνοδο του 2024 και με τη δημιουργία αποθεμάτων από Αμερικανούς εισαγωγείς, πριν αυξηθεί το κόστος εισαγωγής. Επομένως, η υποχώρηση του 2025 χρειάζεται αυτή τη διευκρίνιση: η σύγκριση γίνεται με μια χρονιά ενισχυμένων παραγγελιών.
Αυτό δεν αναιρεί τη νέα μείωση του 2026. Βοηθά, όμως, να διαχωριστεί η εξομάλυνση των αποθεμάτων από τη συνεχιζόμενη δυσκολία στην αγορά. Η πορεία των παραγγελιών επηρεάζεται τόσο από την κατανάλωση όσο και από τις αποφάσεις των εισαγωγέων για τις αποθήκες τους.
Βαρύτερες απώλειες για το ευρωπαϊκό κρασί
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η εικόνα είναι δυσμενέστερη. Σύμφωνα με τα στοιχεία της CEEV που παραθέτει η ενημέρωση, η αξία των εξαγωγών προς τις ΗΠΑ μειώθηκε κατά 21,1%. Η απώλεια έφτασε τα 1,06 δισ. ευρώ, ενώ οι ποσότητες υποχώρησαν κατά 9%.
Τα μεγέθη αυτά αφορούν τον Απρίλιο 2025 έως τον Μάρτιο 2026. Συνεπώς, δεν αποτελούν αυστηρά συγκρίσιμη μέτρηση με το ελληνικό οκτάμηνο του 2026. Η πρεσβεία διαπιστώνει σχετική ελληνική ανθεκτικότητα, αλλά τα διαφορετικά διαστήματα δεν επιτρέπουν μια απλουστευτική κατάταξη επιδόσεων.
Η ευρωπαϊκή ανάλυση καταγράφει επίσης συμπίεση τιμών και περιθωρίων κέρδους. Παράλληλα, οι συναλλαγματικές μεταβολές προσθέτουν δυσκολίες στις εμπορικές διαπραγματεύσεις. Έτσι, η διατήρηση των πωλήσεων μπορεί να έχει αυξανόμενο κόστος για τους προμηθευτές.
Η μάχη συνεχίζεται στα ράφια και στη διανομή
Πέρα από τα χαμένα έσοδα, υπάρχει ένας κίνδυνος με μεγαλύτερη διάρκεια: η απώλεια παρουσίας στα δίκτυα διανομής. Η ενημέρωση επισημαίνει ότι λιανοπωλητές και διανομείς περιορίζουν τις ετικέτες με χαμηλότερη κίνηση. Η επιστροφή τους απαιτεί χρόνο και νέες προωθητικές επενδύσεις.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η CEEV ζητά επιστροφή στο δασμολογικό καθεστώς που ίσχυε πριν από τον Απρίλιο του 2025. Το αίτημα αφορά την απαλλαγή του κρασιού από τις πρόσθετες επιβαρύνσεις, ώστε να περιοριστούν τα εμπόδια στο διατλαντικό εμπόριο.
Εν κατακλείδι, όσον αφορά το ελληνικό κρασί, το περιορισμένο χάσιμο ποσοτήτων προσφέρει ένα σημείο στήριξης. Η πτώση της αξίας, όμως, δείχνει πόσο απαιτητική γίνεται η συνέχεια. Η επόμενη δοκιμασία θα είναι η διατήρηση της θέσης του στην αμερικανική αγορά με όρους που στηρίζουν και την επιχείρηση πίσω από κάθε ετικέτα.
