Ως κινητήρια δύναμη της εθνικής αμπελουργίας, η Νότια Αυστραλία εξασφαλίζει το 80% της παραγωγής κρασιών υψηλής ποιότητας της χώρας χάρη σε φημισμένα terroir όπως η κοιλάδα Barossa ή το Coonawarra. Ωστόσο, η πολιτεία φιλοξενεί επίσης τεράστιους αμπελώνες αφιερωμένους στο κρασί μαζικής κατανάλωσης, ιδίως στην περιοχή Riverland. Μετά από μια ισχυρή επέκταση κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1990 και του 2000, τα οινοστάφυλα αποτελούν πλέον το 71% της φυτικής παραγωγής στην περιοχή.
Λόγω αυτής της υπερ-εξειδίκευσης, ο τομέας υπέστη ισχυρότατο πλήγμα από πολιτικούς κραδασμούς –με τους κινεζικούς πρόσθετους φόρους– καθώς και από οικονομικούς και δομικούς παράγοντες της αγοράς. Αποτέλεσμα: σύμφωνα με μελέτη που παρουσιάστηκε αυτόν τον μήνα από τον συνεταιρισμό CCW, το 72% των αμπελουργικών εκμεταλλεύσεων είναι ελλειμματικές κατά την τελευταία περίοδο, καθώς η τιμή ανά τόνο για ποικιλίες όπως το Shiraz ή το Cabernet-Sauvignon καλύπτει μόλις το ήμισυ του κόστους παραγωγής.
Ένα κονδύλι που αφιερώνεται κυρίως σε δάνεια
Σε αυτό το πλαίσιο, η περιφερειακή κυβέρνηση παρουσίασε στις 18 Σεπτεμβρίου ένα σχέδιο ενίσχυσης που αρθρώνεται γύρω από επτά βασικά μέτρα:
- δάνεια εγγυημένα από το κράτος, στήριξη των εξαγωγών και της εμπορικής ανάπτυξης,
- ενισχύσεις για την αποθήκευση και τη διαχείριση αποβλήτων,
- μέτρα για τη γεωργική αναδιάρθρωση,
- αξιολόγηση των πλεονασμάτων με στόχευση λύσεων,
- διορισμό ειδικού συντονιστή για τον αμπελοοινικό κλάδο,
- καθώς και αναθεώρηση των πολεοδομικών κανόνων για τη διευκόλυνση της αλλαγής χρήσης γης.
Αν και το συνολικό ποσό φαίνεται υψηλό, αυτό το νούμερο πρέπει να μπει σε σωστή διάσταση. Πράγματι, 100 εκατομμύρια δολάρια Αυστραλίας, δηλαδή το 92% του συνολικού προϋπολογισμού, θα διατεθούν αποκλειστικά σε κρατικά εγγυημένα δάνεια.
Άλλες, πολύ πιο κερδοφόρες καλλιέργειες
Ο μηχανισμός βασίζεται στη χορήγηση δανείων με ανώτατο όριο 500.000 δολάρια Αυστραλίας (περίπου 310.000 €), τα οποία θα είναι άτοκα για τα δύο πρώτα χρόνια, προτού περάσουν σε επιτόκιο 7,2%. Παρόλο που συνεπάγεται μη αμελητέο κόστος μακροπρόθεσμα για τους δικαιούχους, αυτό το μέτρο θα μπορούσε να ωθήσει τους επαγγελματίες να ξεριζώσουν εγκαταλελειμμένες εκτάσεις για να στραφούν σε άλλες καλλιέργειες.
Η έκθεση της CCW καταγράφει αρκετούς τομείς φυτικής παραγωγής που είναι σημαντικά πιο κερδοφόροι από τα οινοστάφυλα: οι ελιές, τα εσπεριδοειδή, τα επιτραπέζια σταφύλια, τα φιστίκια, τα ρόδια και τα αβοκάντο προσφέρουν «αισθητά ανώτερες οικονομικές αποδόσεις». Πρόκειται για καλλιέργειες προσαρμοσμένες στις τοπικές κλιματικές συνθήκες και «των οποίων η βιωσιμότητα έχει πλέον αποδειχθεί», αναφέρει το έγγραφο.
«Η δυσκολία δεν έγκειται στον εντοπισμό των εναλλακτικών λύσεων, αλλά οφείλεται κυρίως στα δομικά, οικονομικά και ενημερωτικά εμπόδια που δυσχεραίνουν τη μεταστροφή των παραγωγών», διευκρινίζει ο Sanoop Varughese, συγγραφέας της έκθεσης.
Από την πλευρά του, ο Andrew Weeks, διευθυντής της Riverland Wine, βεβαιώνει ότι πολλοί επαγγελματίες εξακολουθούν να διστάζουν σχετικά με τα επόμενα βήματα της εκμετάλλευσής τους: «Ας ελπίσουμε ότι αυτές οι ανακοινώσεις θα τους φέρουν μια κάποια αισιοδοξία και θα τους ενθαρρύνουν να ξεκινήσουν τον σχεδιασμό νέων projects».
ΠΗΓΗ:ΚΕΟΣΟΕ
