Τα στοιχεία της ΚΕΟΣΟΕ για το 2025/2026 αμφισβητούν την εικόνα υποχώρησης της ζήτησης. Ωστόσο, τα αυξημένα αποθέματα και οι χαμηλότερες τιμές σταφυλιών κρατούν ανοιχτή τη συζήτηση για την αγορά.
Πιο συγκεκριμένα, αύξηση 11,10% παρουσίασε η κατανάλωση κρασιού στην Ελλάδα την περίοδο 2025/2026, σύμφωνα με την επεξεργασία των επίσημων στοιχείων από την ΚΕΟΣΟΕ. Η εξέλιξη δίνει διαφορετική διάσταση στη συζήτηση για την εγχώρια αγορά. Παράλληλα, επαναφέρει το ερώτημα κατά πόσο η εικόνα μειωμένης ζήτησης εξηγεί τις πιέσεις στις τιμές των σταφυλιών.
Η υπολογιζόμενη κατανάλωση έφτασε περίπου τα 1,112 εκατ. εκατόλιτρα, έναντι 1,001 εκατ. την προηγούμενη περίοδο. Σε πιο οικεία μεγέθη, πρόκειται για περίπου 111,2 εκατ. λίτρα, δηλαδή γύρω στα 11,1 εκατ. λίτρα περισσότερα.
Ωστόσο, η άνοδος χρειάζεται προσεκτική ανάγνωση. Το ισοζύγιο κλείνει στις 31 Ιουλίου 2026 και δεν αποτυπώνει ολόκληρο το ημερολογιακό έτος. Επιπλέον, η αύξηση του όγκου δεν αρκεί για να τεκμηριώσει αντίστοιχη βελτίωση στον τζίρο ή στην κερδοφορία των οινοποιείων.
Πώς υπολογίζεται η κατανάλωση κρασιού
Η ΚΕΟΣΟΕ παρακολουθεί το συγκεκριμένο στατιστικό μέγεθος από το 1995. Για τον υπολογισμό χρησιμοποιεί το ισοζύγιο οίνου: προσθέτει στα αρχικά αποθέματα την παραγωγή και τις εισαγωγές. Στη συνέχεια αφαιρεί τα τελικά αποθέματα, τις εξαγωγές και τις ποσότητες για βιομηχανικές χρήσεις.
Παράλληλα, για την περίοδο 2025/2026, τα αρχικά αποθέματα ανέρχονταν σε περίπου 1,706 εκατ. εκατόλιτρα. Η δηλωθείσα παραγωγή έφτασε τα 1,645 εκατ., ενώ οι εισαγωγές διαμορφώθηκαν κοντά στις 303.000 εκατόλιτρα. Από την άλλη πλευρά, οι εξαγωγές ήταν περίπου 282.000 εκατόλιτρα και οι βιομηχανικές χρήσεις 247.000.
Επομένως, πρόκειται για υπολογισμό βάσει της διαθεσιμότητας και των καταγεγραμμένων χρήσεων του κρασιού. Δεν αποτελεί άμεση έρευνα αγορών στα νοικοκυριά ούτε καταγραφή των πωλήσεων κάθε επιχείρησης. Αυτή η διαφορά εξηγεί γιατί το συνολικό αποτέλεσμα δεν περιγράφει απαραίτητα την εμπειρία κάθε οινοποιού, κάβας ή εστιατορίου.
Επίσης, το ισοζύγιο δεν διαχωρίζει εδώ την πορεία του εμφιαλωμένου από εκείνη του χύμα κρασιού. Ούτε δείχνει ποιες κατηγορίες τιμής ενισχύθηκαν. Συνεπώς, η άνοδος αφορά τον συνολικό όγκο που προκύπτει από τον υπολογισμό, χωρίς να αποκαλύπτει πώς μοιράστηκε στην αγορά.
Περισσότερη κατανάλωση, αλλά και μεγαλύτερα αποθέματα
Το δεύτερο ουσιαστικό εύρημα αφορά τα αποθέματα. Στις 31 Ιουλίου 2026 έφταναν τα 2.012.529 εκατόλιτρα, έναντι 1.705.521 στην αρχή της περιόδου. Η διαφορά αντιστοιχεί σε αύξηση περίπου 18%, με βάση τα μεγέθη που δημοσιοποίησε η ΚΕΟΣΟΕ.
Έτσι, η μεγαλύτερη κατανάλωση συνυπήρξε με περισσότερο κρασί στις αποθήκες. Οι δύο εξελίξεις δεν αλληλοαναιρούνται: το τελικό απόθεμα εξαρτάται επίσης από την παραγωγή, τις εισαγωγές, τις εξαγωγές και τις υπόλοιπες χρήσεις.
Για τις επιχειρήσεις, αυτή η συνύπαρξη έχει ιδιαίτερη σημασία. Η αύξηση της κατανάλωσης δεν συνεπάγεται αυτομάτως ταχύτερη διάθεση όλων των κρασιών ή μικρότερες ανάγκες αποθήκευσης. Αντίστοιχα, το συνολικό ύψος των αποθεμάτων δεν δείχνει ποια κρασιά παραμένουν αδιάθετα και ποια βρίσκονται σε προγραμματισμένη παλαίωση.
Χρειάζεται, λοιπόν, αναλυτικότερη εικόνα ανά κατηγορία και εμπορικό προορισμό. Χωρίς αυτήν, ούτε η άνοδος της κατανάλωσης αποδεικνύει γενικευμένη ευημερία ούτε η συσσώρευση αποθεμάτων εξηγεί από μόνη της κάθε πίεση στην αγορά.
Τι αλλάζει στη συζήτηση για τις τιμές των σταφυλιών
Η ΚΕΟΣΟΕ συνδέει την παρέμβασή της με τις χαμηλότερες τιμές σταφυλιών του φθινοπώρου. Κατά την Ένωση, η φημολογούμενη πτώση της κατανάλωσης αποτέλεσε αιτία αυτής της υποχώρησης. Τα στοιχεία που παρουσιάζει, ωστόσο, δείχνουν αύξηση μέχρι το τέλος Ιουλίου.
Η χρονική διάκριση είναι καθοριστική. Το συγκεκριμένο ισοζύγιο δεν καλύπτει τον Αύγουστο ούτε την αγορά κατά τον φθινοπωρινό τρύγο. Άρα, δεν αρκεί για να αποδώσει τις μεταγενέστερες τιμές σε έναν μόνο παράγοντα ή να αποκλείσει αλλαγές στη ζήτηση.
Παράλληλα, η ΚΕΟΣΟΕ υπολογίζει την κατά κεφαλήν κατανάλωση σε 10,59 λίτρα και επισημαίνει τη διαχρονικά πτωτική της πορεία. Η βελτίωση μιας περιόδου αποτελεί θετική μεταβολή, αλλά δεν αποδεικνύει ακόμη μόνιμη αντιστροφή της τάσης.
Εν κατακλείδι, το ουσιαστικό συμπέρασμα είναι ότι η συζήτηση για το ελληνικό κρασί χρειάζεται μεγαλύτερη ακρίβεια. Η κατανάλωση αυξήθηκε στο εξεταζόμενο διάστημα, αλλά τα αποθέματα επίσης ενισχύθηκαν. Για αμπελουργούς και οινοποιεία, το ζητούμενο παραμένει η μετατροπή της ζήτησης σε πωλήσεις με αξία και βιώσιμες αμοιβές σε όλη την αλυσίδα.
ΠΗΓΗ: ΚΕΟΣΟΕ
