Σήμερα, μόλις λίγο πάνω από το 20% των γαλλικών αμπελώνων αρδεύεται. Η πρακτική αυτή επιτρέπεται μόνο για νεαρά φυτά (plantiers) και για ώριμα αμπέλια μεταξύ 15 Σεπτεμβριου και 1 Μαΐου. Αυτό το πλαίσιο ουσιαστικά απαγορεύει την άρδευση κατά τους πιο ζεστούς μήνες, όταν οι ανάγκες για νερό είναι μεγαλύτερες.
Η παραγωγή ενός λίτρου γλεύκους απαιτεί περίπου 250 με 350 λίτρα νερού, με το μεγαλύτερο μέρος να χάνεται λόγω εξάτμισης. Ορισμένες ποικιλίες και υποκείμενα είναι καλύτερα προσαρμοσμένα στις ξηρές συνθήκες, αλλά ακόμη και αυτά έχουν όρια. Όταν το νερό είναι περιορισμένο, τα αμπέλια μειώνουν φυσικά τα φύλλα και την παραγωγή σταφυλιών για να επιβιώσουν. Σε πιο ξηρές περιοχές, οι καλλιεργητές συχνά κλαδεύουν πιο έντονα για να εστιάσουν τους πόρους σε λιγότερα σταφύλια, με στόχο καλύτερη ποιότητα. Ωστόσο, υπάρχει ένα όριο κάτω από το οποίο οι αμπελώνες δεν είναι πλέον κερδοφόροι. Για παράδειγμα, στην περιοχή των Ανατολικών Πυρηναίων (Pyrénées-Orientales), αποδόσεις κάτω από 30 εκατόλιτρα ανά εκτάριο καθιστούν δύσκολη τη βιωσιμότητα των καλλιεργητών.
Η άρδευση χρησιμοποιείται ευρέως σε χώρες όπως η Ισπανία, η Καλιφόρνια και η Νότια Αμερική. Στη Γαλλία όμως παραμένει αμφιλεγόμενη. Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η άρδευση είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση των αμπελώνων σε περιόδους ακραίας ζέστης και ξηρασίας. Χωρίς αυτήν, τα αμπέλια μπορεί να πεθάνουν από παρατεταμένο υδατικό στρες. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις στην άρδευση υπό αυτές τις συνθήκες.
Η γενετική σύσταση των ποικιλιών αμπέλου περιορίζει την ποσότητα σακχάρων που μπορούν να συγκεντρώσουν στους καρπούς. Μόλις φτάσουν στο όριο αυτό, συνήθως γύρω στο 10% αλκοόλ κατ’ όγκο, η περαιτέρω συγκέντρωση προέρχεται από την εξάτμιση και όχι από αύξηση των σακχάρων. Οι ερευνητές ελπίζουν ότι στο μέλλον θα αναπτυχθούν νέες ποικιλίες αμπέλου πιο κατάλληλες για ξηρά κλίματα.
Για τα κρασιά με ονομασία προέλευσης (AOC), η διατήρηση των αποδόσεων μεταξύ 40 και 60 εκατολίτρων ανά εκτάριο είναι σημαντική τόσο για τη βιωσιμότητα όσο και για την κερδοφορία. Η άρδευση δεν αυξάνει τις αποδόσεις πέρα από τα φυσικά όρια, αλλά βοηθά στην εξασφάλιση της ελάχιστης απαιτούμενης ποσότητας υγιών σταφυλιών. Χωρίς επαρκές νερό, τα αμπέλια σταματούν να παράγουν οργανικά οξέα, αυξάνεται το pH, τα αρώματα υποβαθμίζονται και μειώνεται η παραγωγή τανινών και φαινολών, επηρεάζοντας αρνητικά την ποιότητα και την ποσότητα.
Υπάρχουν παρανοήσεις σχετικά με την άρδευση στη Γαλλία. Κάποιοι πιστεύουν λανθασμένα ότι πρόκειται για πλημμύρισμα των χωραφιών όλο το χρόνο. Ωστόσο, η χρήση νερού είναι αυστηρά ρυθμισμένη και περιορισμένη από τις τοπικές αρχές. Για παράδειγμα, ένα πρόγραμμα που ξεκίνησε το 2023 στην περιοχή του νότιου Côtes-du-Rhône κοντά στο Chusclan επιτρέπει μόνο 800 έως 1.000 κυβικά μέτρα νερού ανά εκτάριο ανά έτος.
Γίνονται προσπάθειες για πιο αποτελεσματική χρήση του νερού από τους καλλιεργητές, με συστάσεις για στοχευμένη άρδευση με βάση τις πραγματικές ανάγκες. Η πιο αποτελεσματική άρδευση στοχεύει στις λεπτές επιφανειακές ρίζες (ριζίδια). Παρά τις κοινές αντιλήψεις, οι πιο δραστήριες ρίζες βρίσκονται στο πρώτο μέτρο του εδάφους.
Εν κατακλείδι, το ρυθμιστικό πλαίσιο ενδέχεται να εξελιχθεί καθώς συνεχίζονται οι έρευνες. Μια επιτροπή στο INAO εξετάζει αλλαγές που θα επιτρέψουν περιορισμένη και ελεγχόμενη άρδευση για τη διατήρηση των αμπελώνων. Καθώς οι ξηρασίες γίνονται πιο συχνές, το ζήτημα της διαχείρισης των υδάτινων πόρων παραμένει κρίσιμο για το μέλλον της γαλλικής αμπελουργίας.
