του Γιάννη Πανάγου
Θα µπορούσαµε να πούµε ότι ο εγχώριος αµπελοοινικός κλάδος καλείται σιγά – σιγά να περάσει από τον ενθουσιασµό της εφηβείας στη φάση της ενηλικίωσης.
Όλοι συµφωνούν ότι η τελευταία 20ετία καταγράφεται από τις πλέον δηµιουργικές περιόδους για το επώνυµο ελληνικό κρασί. Τους αγώνες των πρωτοπόρων του κλάδου για µια πρώτη οριοθέτηση της κατάστασης σε σχέση µε τις αµπελουργικές ζώνες, τις γηγενείς ποικιλίες και τα σήµατα (ΠΟΠ και ΠΓΕ), ακολούθησαν οι επιχειρηµατικές πρωτοβουλίες µιας γενιάς νεότερων οινοποιών που σήµερα διαπρέπουν µε τα προϊόντα τους τόσο στην εγχώρια αγορά όσο και διεθνώς.
Εκατοντάδες οινοποιεία µε δεκάδες ετικέτες το καθένα απ’ αυτά, αξιοποιούν µε τον καλύτερο τρόπο ένα πολύ µεγάλο µέρος της εγχώριας παραγωγής οινοποιήσιµων σταφυλιών, διευρύνοντας συνεχώς τις ανάγκες τους για ποιοτική πρώτη ύλη. Βεβαίως, όσο µεγαλώνει η παραγωγή κρασιού και όσο αυξάνονται οι εξαγωγές των επώνυµων ελληνικών οίνων, τόσο µεγαλώνουν και οι απαιτήσεις για µια συνεκτική πολιτική, η οποία θα κατοχυρώνει τη θέση της Ελλάδας στον παγκόσµιο οινικό χάρτη και θα δοξάζει τα ονόµατα των πρωταγωνιστών του κλάδου.
Οι στόχοι αυτοί δεν διευκολύνονται, πάντως, όταν ένα πολύ µεγάλο µέρος του ελληνικού αµπελώνα τελεί υπό καθεστώς αµφισβήτησης και όταν ένα επίσης µεγάλο µέρος της εγχώριας παραγωγής σταφυλιών (οινοποιήσιµων ποικιλιών) διακινείται, είτε µε ονόµατα άλλα απ’ αυτά των πραγµατικών αµπελουργών, είτε µε ονόµατα ποικιλιών άλλα απ’ αυτά για τα οποία νοµίµως έχουν αδειοδοτηθεί.
Και την ίδια στιγµή, ένα σηµαντικό µέρος των αδειοδοτήσεων για καλλιέργεια οινοποιήσιµων σταφυλιών παραµένει ανενεργό. Στερώντας επί της ουσίας τη δυνατότητα ανάπτυξης πρωτοβουλιών, σε αυτούς που θέλουν να ασχοληθούν µε το συγκεκριµένο πεδίο δραστηριότητας και υποχρεώνοντας επί του πρακτέου κάποιους άλλους να δεσµεύουν εκτάσεις σε µη παραγωγικούς ή και ανύπαρκτους αµπελώνες.
Σε κάθε περίπτωση, η κατάσταση δεν µπορεί να µείνει έτσι. Οι κίνδυνοι να χαθούν δικαιώµατα αδειών φύτευσης είναι υπαρκτή, ωστόσο άλλο τόσο υπαρκτός είναι και ο κίνδυνος στρεβλώσεων που θα µπορούσαν να υπονοµεύσουν την προσπάθεια βιώσιµης ανάπτυξης του αµπελοοινικού κλάδου στην Ελλάδα. Εκτιµάται ότι στο µεγάλο αµπελοοινικό συνέδριο που προγραµµατίζεται για το ερχόµενο καλοκαίρι, αυτό το θέµα θα τεθεί πρώτο στην ατζέντα των συζητήσεων που πρόκειται να γίνουν για επαναπροσδιορισµό της πορείας του κλάδου.
