Επιμέλεια: Kωνσταντίνα Πολυχρονίδου
Το Tokaj Αszú, όπως η Μαδέρα και άλλα γλυκά κρασιά, γεννήθηκε από απροσεξία ή τύχη (αν και δουλεύτηκε σκληρά για να φτάσει στον εξαιρετικό οίνο Αszú, που σηµαίνει «ξηρό» και αναφέρεται ακόµη και στον Εθνικό Ύµνο της Ουγγαρίας) και συνδέεται µε την κοντέσα Zsuzsanna Lorántffy (1600-1660). Πρόκειται για τη σύζυγο του πρίγκιπα της Τρανσυλβανίας, George I Rákócz, η οποία είχε τεράστια γη και αµπελώνες που η ίδια προσωπικά φρόντιζε. ∆ίδασκε τα µυστικά των καλλιεργειών σε ανθρώπους της θρησκείας, όπως ο Laczkó Máté, ο οποίος δηµιούργησε το πρώτο κρασί Αszú. Αυτό συνέβη τη χρονιά 1630 εν µέσω των τουρκικών-αυστριακών πολέµων που κατέστρεφαν τις συγκοµιδές. Σε µια από αυτές τις περιπτώσεις η συγκοµιδή καθυστέρησε µέχρι το Νοέµβριο, µε αποτέλεσµα σταφύλια που είχαν εξαιρετικά γλυκιά γεύση. Εποµένως, όπως είναι αντιληπτό, αποτελεί και το πρώτο κρασί στον κόσµο που παρασκευάστηκε από σταφύλια από ευγενή σήψη, ενώ ανακαλύφθηκε δύο αιώνες πριν από το Sauternes.
Στο πέρασµα του χρόνου τo Tokaj Αszú µετατράπηκε σε ένα αποκλειστικό δώρο µεταξύ των αριστοκρατικών τάξεων της Ευρώπης, και έγινε το εµβληµατικό κρασί των Τσάρων µέχρι που ανακάλυψαν τη γαλλική σαµπάνια. Η καλλιέργειά του, η οινοποίηση και το εµπόριο είχαν προστατευτικούς νόµους πολύ πριν άλλη αµπελουργική περιοχή. Στην πραγµατικότητα, το Tokaj είναι η πρώτη ονοµασία ευρωπαϊκής προέλευσης, του οποίου το κύρος µεγαλώνει, στο βαθµό που ένας τσάρος όπως ο Πέτρος ο Μέγας έστελνε τους Κοζάκους του να φυλάνε τα οινοποιεία, µέσα µεταφοράς και δρόµους που µετέφεραν τα βαρέλια στην Αγ. Πετρούπολη. Άλλες ιστορικές προσωπικότητες όπως ο Goethe και ο Schubert έγιναν ακλόνητοι θαυµαστές του Τokaj και ο Βολταίρος έγραψε: «αυτό το κρασί ενεργοποιεί κάθε ίνα στον εγκέφαλό µου και παράγει στο βαθύτερο µέρος της ψυχής µου µια γοητευτική µατιά νοηµοσύνης και καλού χιούµορ».
