του Γιώργου Λαμπίρη
Ο Κώστας Γκόφας αρέσκεται να περνάει τον περισσότερο χρόνο της ημέρας πάνω από τις δεξαμενές του οινοποιείου του. Μίας πρότυπης εγκατάστασης, σύγχρονης, που δίνει μια φρέσκια ματιά στην οινοποιία αλλά και στο πώς μπορεί να είναι εν έτει 2021 ένας επισκέψιμος χώρος οινοποίησης. Αποφεύγει τις πολλές κουβέντες, δουλειά την οποία έχει αναλάβει με αφοσίωση η γυναίκα του, Κυριακή, η οποία εκφράζει την επικοινωνιακή πτυχή του Κτήματος με έδρα την Νεμέα.
Στο επίκεντρο της παραγωγής του βρίσκεται η ΠΟΠ Νεμέα Αγιωργίτικο. Ταυτόχρονα όμως οινοποιεί Cabernet Sauvignon, Μαλαγουζιά, Sauvignon Gris και Κυδωνίτσα. Στη γκάμα του περιλαμβάνονται από φρέσκα κρασιά με έντονα αρωματικά χαρακτηριστικά, έως κρασιά βαθιάς παλαίωσης αλλά και λιαστό κρασί από ΠΟΠ Νεμέα Αγιωργίτικο που παλαιώνει πέντε χρόνια σε βαρέλι, διατηρώντας ένα ευρύ φάσμα οίνων. Το οινοποιείο του βρίσκεται στην κοίτη του Ασωπού ποταμού, σε μία τοποθεσία ιδιαίτερης φυσικής ομορφιάς. Το εσωτερικό του κοσμούν έργα τέχνης που αποδίδουν την πρόθεση του Κώστα Γκόφα να αποτυπώσει την τέχνη της οινοποίησης και στον περιβάλλοντα χώρο του οινοποιείου.
Το όραμα για Riesling και αφρώδες στα παραδοσιακά πρότυπα της Καμπανίας
O κάματος και η διαρκής ανησυχία να βγει το αρτιότερο αποτέλεσμα από τις δεξαμενές του, γέννησαν μέσα του την επιθυμία να δημιουργήσει δύο κρασιά που θα αποτελέσουν την εξιδανίκευση της προσωπικότητάς και της οινικής του δεξιοτεχνίας, διαφοροποιούμενα από οτιδήποτε άλλο παράγει στην καθημερινότητα και στην οινοποιητική διαδικασία που εφαρμόζει, όντας ο ίδιος πείσμων και σχεδόν εμμονικός με την ποιότητα.
«Όνειρό μου επειδή έχω κουραστεί πάρα πολύ, είναι να δημιουργήσω δύο κρασιά που θα τα κάνω πολύ κέφι. Και για να φτιάξω αυτά τα κρασιά απαραίτητη προϋπόθεση είναι να το κάνω με την ηρεμία μου, πέρα από το άγχος και την πίεση της καθημερινότητας», λέει ο Κώστας Γκόφας στο Wine Trails. «Έχω ήδη σκεφτεί τι θέλω να κάνω. Όμως οι πραγματικές μου επιθυμίες δεν μπορούν να πραγματωθούν στη Νεμέα, καθώς μία ποικιλία που θα ήθελα να οινοποιήσω είναι το Riesling που ποτέ δεν θα μπορούσε να ευδοκιμήσει στην περιοχή. Ένα ακόμα κρασί που θα ήθελα να βγάλω είναι ένα αφρώδες παλαίωσης με την παραδοσιακή μέθοδο της Καμπανίας. Δεν ξέρω αν ποτέ θα φτάσω στο σημείο να πραγματοποιήσω κάποια από τις δύο αυτές σκέψεις. Ωστόσο όλα αλλάζουν στην πορεία. Μεσολαβούν άλλα πράγματα. Για παράδειγμα έχουμε κάνει μία πειραματική οινοποίηση με orange. Ταυτόχρονα πειραματιζόμαστε με κάποιες διαφορετικές εκφράσεις του Αγιωργίτικου, χρησιμοποιώντας ένα μέρος ολόκληρου σταφυλιού στην οινοποίηση. Μπορεί μέσα από αυτά τα πειράματα να βγει κάτι που θα με μαγέψει και όλα αυτά που σου λέω τώρα να τα ανακαλέσω».
«Κοιτάζω τα αμπέλια μετά από μια δύσκολη μέρα και λέω, περάσαμε καλά»
Όπως λέει το μοναδικό πράγμα που τον ανησυχεί ή τον φοβίζει είναι η υγεία. Γιατί πρέπει, όπως λέει, να ξυπνήσει κάθε πρωί με ζωντάνια και ενέργεια. «Εάν δεν είμαι καλά εγώ, σταματούν τα πάντα», περιγράφει. «Αυτό που με ξεκουράζει είναι να γίνονται όλα όπως τα θέλω στη δουλειά μου. Και μετά από μία δύσκολη μέρα, όταν αυτή κυλήσει καλά, κοιτάζω τον ουρανό ή τα αμπέλια και λέω: σήμερα περάσαμε καλά».
Προέρχεται από οικογένεια οινοποιών που έφτιαχναν χύμα κρασί. Ο Γκόφας αποφάσισε να κάνει το επόμενο βήμα, δημιουργώντας ετικέτα με το όνομά του πριν από περίπου 25 χρόνια. Παρουσίασε ένα προϊόν που πρώτ’ απ’ όλα έπρεπε να ανταποκρίνεται στις δικές του αυστηρές και απαρέγκλιτες απαιτήσεις. Αγόρασε μηχανήματα σταδιακά. Ένα, ένα. Το πρώτο οινοποιείο μάλιστα βρισκόταν πίσω από το πατρικό του, διαθέτοντας την βασική υποδομή. Σταδιακά άρχισε να επεκτείνεται, όταν πριν από περίπου 12 χρόνια δημιούργησε το νέο του επισκέψιμο οινοποιείο στο Κούτσι της Νεμέας.
Ερχόμενος κάθε πρωί στο οινοποιείο του, ευχαριστεί τον Θεό γι’ αυτό που έχει και προσπαθεί όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, να το έχει όπως θέλει να το έχει. Δημιουργικά ανήσυχος και συγκεντρωτικός σχεδόν για οποιαδήποτε δραστηριότητα σχετίζεται με το οινοποιείο. «Εάν έρθει ο ηλεκτρολόγος στο οινοποιείο με ρωτάει από πού περνάνε τα καλώδια. Και μπορώ να του απαντήσω ποια γραμμή κρύβεται πίσω από τη γυψοσανίδα που βλέπεις πίσω από το κεφάλι μου και πού καταλήγει. Το ίδιο και με το κρασί. Μπορώ να υποδείξω αμέσως σε κάποιον που θα βρει ένα άρρωστο πρέμνο μέσα στο αμπέλι».
«Αυτή είναι η φιλοσοφία μου και δεν θέλω να την αλλάξω. Ή δεν μπορώ να την αλλάξω. Γι’ αυτό και η παραγωγή μου θέλω να παραμείνει περιορισμένη. Όχι πάνω από 100.000 μπουκάλια το χρόνο. Γιατί εάν φτιάξω μια φιάλη παραπάνω, μπορεί να διαφύγει από τον έλεγχό μου. Είχα την δυνατότητα να κάνω 1.000.000 μπουκάλια. Δεν το έκανα. Δεν μπορώ να κοιμάμαι και να σκέφτομαι ότι η δεξαμενή δεν είναι καθαρή. Μπορείς να το πεις τρέλα. Που κάποιοι την αποτυπώνουν ως μία ωραία τρέλα, δημιουργική. Ωστόσο όσοι βρίσκονται διαρκώς κοντά μου, ίσως βλέπουν έναν άνθρωπο περίεργο. Πάντα όμως φροντίζω να ενημερώνω τους πάντες από την πρώτη στιγμή γι’ αυτό που είμαι. Για τον τρόπο που σκέφτομαι και πράττω», εξηγεί.
Επόμενο βήμα οι φυσικές οινοποιήσεις
Η σύζυγός του, Κυριακή Σωτηροπούλου Γκόφα, υπεύθυνη για το εμπορικό κομμάτι και την επικοινωνία του Κτήματος περιγράφει τη δική της σχέση με το κρασί: «Γνώρισα τον Κώστα και κόλλησα το μικρόβιο. Έτσι ξεκίνησε η στενότερη επαφή μου με το κρασί. Έτσι, ανέλαβα τις πωλήσεις, την επικοινωνία και το μάρκετινγκ. Κι ο Κώστας παραμένει αφοσιωμένος στην οινοποίηση και στα κρασιά του», σημειώνει. «Τον τελικό λόγο τον έχει για όλα εκείνος. Όμως εγώ ήμουν εκείνη που εξέλιξα έναν τομέα, αυτόν των πωλήσεων που δεν μπορούσε να τον τρέξει ο Κώστας».
«Το επόμενο βήμα θα είναι να δημιουργήσουμε φυσικές οινοποιήσεις. Ήδη έχουμε ένα orange από Κυδωνίτσα έτοιμο, το οποίο θα κυκλοφορήσει προσεχώς καθώς και μία Νεμέα ήπιας παρέμβασης, ενώ στο πλάνο μας είναι και ένα αφρώδες», λέει η κυρία Σωτηροπούλου.
Το Κτήμα Γκόφα εξάγει το 70% της παραγωγής του σε Αμερική, Ιαπωνία, Πολωνία, Γερμανία, Ελβετία, Βέλγιο. Με την σημαντικότερη αγορά όλων με βάση την αναλογία πληθυσμού – κατανάλωσης, να είναι το Βέλγιο.
Το Κτήμα Γκόφα σε αριθμούς
- Συνολική παραγωγή: 100.000 φιάλες ετησίως
- 120 στρέμματα ιδιόκτητων αμπελώνων σε διαφορετικά υψόμετρα (250-850 μέτρα)
Φωτογραφίες: Γεωργία Καραμαλή
