Στο πρόσφατο ετήσιο 10 Years On Tasting για τα καλύτερα κρασιά από τον τρύγο του 2013, το Bordeaux Index επανεκτίμησε τον τρύγο του 2013 μια άσκηση που προσφέρει την ευκαιρία να κοιτάξουμε πίσω στον τρύγο, την εμπειρία και τον αντίκτυπο του χρόνου στον τρύγο και τον τρόπο τα κρασιά μπορεί να έχουν ωφεληθεί.
«Κανονικά θα περιμέναμε τα κορυφαία κρασιά από το Μπορντό να έρθουν στο προσκήνιο σε αυτό το σημείο, επομένως είναι πάντα μια ενδιαφέρουσα άσκηση να επανεκτιμήσουμε πώς αυτά τα κρασιά αναπτύσσονται σε φιάλη», τόνισε ο Mathias, σημειώνοντας ότι «με τόσα πολλά υψηλής ποιότητας vintages, που διατίθενται από το Μπορντό αυτές τις μέρες, το 2013 ίσως δεν είναι το στυλ που έχουν συνηθίσει πολλοί πότες».
Πώς συγκρίνεται η σοδειά του 2013 με τα πιο «ηλιακά» vintage;
Σύμφωνα με τον Mathias, το πλουσιότερο και πιο στιβαρό στυλ κρασιών που έχουμε δει με περισσότερες «ηλιακές» σοδειές από το 2015 «ίσως μας κάνει να ξεχάσουμε μερικά από τα πιο αδύνατα, ελαφρύτερα στυλ κρασιών του παρελθόντος».
«Αυτές οι διάσημες, ηλιόλουστες, πρόσφατες σοδειές είναι πολύ εύκολο να πίνονται με ώριμα σαρκώδη φρούτα, καλοντυμένες τανίνες και προσιτότητα ακόμα και στη νιότη τους στο πλαίσιο αυτών των τρύγων, το 2013 συναντάται αρκετά άβολα», σημείωσε. «Μερικές φορές με πικάντικη οξύτητα, μερικές φορές με μπλοκ, κοκκώδεις τανίνες, μερικές φορές με αλμυρές νότες petrichor. Ουσιαστικά υπήρχε μια διαφορετική νοοτροπία μεταξύ των καλλιεργητών σε έναν τρύγο όπως το 2013», εξηγεί ο Mathias.
Συνθήκες ανάπτυξης
Ο τρύγος του 2013 ήταν «μια εξαντλητική και επίμονη μάχη» ενάντια στις δύσκολες συνθήκες καλλιέργειας «ένας τρύγος για επαγρύπνηση, αγώνα και προσπάθεια», εξήγησε, με ένα κρύο, υγρό ξεκίνημα που ακολουθείται από υπερβολική ζέστη.
Πιο συγκεκριμένα, η σεζόν ξεκίνησε αργά, λόγω ενός πολύ κρύου και υγρού χειμώνα με πολλές βροχοπτώσεις τον Ιανουάριο που καθυστερούσαν το σπάσιμο των οφθαλμών και την ανάπτυξη των βλαστών. Ο Απρίλιος ξεκίνησε υγρός, αλλά ζέστανε λίγο προς το τέλος του μήνα, ενώ ο Μάιος ήταν εξαιρετικά υγρός καταγράφοντας 22 ημέρες βροχής. Αυτό σήμαινε ότι η ανθοφορία ήταν πολύ μικτή και συνέβη περίπου δύο εβδομάδες πίσω από το μέσο έτος. Στη συνέχεια, στις 8 Ιουνίου, μια καταρρακτώδης καταιγίδα έπληξε το Μπορντό, η οποία είχε ως αποτέλεσμα μια «ακατάπαυστη προσπάθεια» εκ μέρους των καλλιεργητών να περιορίσουν την απειλή της σήψης, ενώ προσεύχονταν για πιο ζεστό καιρό.
Έπειτα, ο θερμότερος καιρός ήρθε τελικά τον Ιούλιο ένας εξαιρετικά ζεστός μήνας που ικανοποίησε πολλούς καλλιεργητές για σύντομο χρονικό διάστημα, αν και οι προηγούμενες βροχές σήμαιναν ότι υπήρχε τόση υγρασία στο έδαφος που υπήρχε περαιτέρω κίνδυνος μούχλας. Μια καταρρακτώδης καταιγίδα στις 26 Ιουλίου κατέστρεψε δέντρα και πλημμύρισε αμπελώνες, για να ακολουθήσει μια μεγάλη χαλαζόπτωση λίγες μέρες αργότερα, η οποία έπληξε διάφορα μέρη του Μπορντό. Από τα μέσα Αυγούστου έως τις αρχές Σεπτεμβρίου ο καιρός ήταν και πάλι ζεστός, μέχρι μια τελική καταιγίδα στα τέλη Σεπτεμβρίου.
Ως αποτέλεσμα της απειλής της σήψης, στις περισσότερες περιπτώσεις η συγκομιδή Merlot έπρεπε να πραγματοποιηθεί λίγο νωρίτερα από το αναμενόμενο, αλλά μια ελαφρώς θερμότερη αρχή του Οκτωβρίου έδωσε στο Cabernet περισσότερο χρόνο για να ωριμάσει.
Συνολικά, ήταν «ένας εξαντλητικός τρύγος για τους καλλιεργητές από την αρχή μέχρι το τέλος», καταλήγει ο Mathias. «Ένας τόσο δροσερός τρύγος σήμαινε ότι ήταν μια πολλά υποσχόμενη σοδειά για τα λευκά κρασιά και ιδιαίτερα τα γλυκά κρασιά. Ο πιο δροσερός καιρός σήμαινε ότι τα λευκά διατηρούσαν εξαιρετική φρεσκάδα και ο βοτρύτης μπορούσε να αναπτυχθεί στις υγρές και υγρές συνθήκες για τα γλυκά κρασιά».
Ωστόσο, στη 10ετία γευσιγνωσίας, ήταν μόνο τα κόκκινα κρασιά που δοκιμάστηκαν και αξιολογήθηκαν.
Πώς ήταν η γεύση του 2013;
«Σε γενικές γραμμές, τα κόκκινα του 2013, υπάρχουν κρασιά με ελαφρύτερο σώμα, με μεγάλη ποικιλία στην ποιότητα και το στυλ από κτήμα σε κτήμα», σημειώνει ο Mathias μια κατάσταση στην οποία «άγεται η σημασία της οινοποίησης σε έναν τρύγο γεμάτο δύσκολες αποφάσεις.»
«Υπήρξε ξεκάθαρα μια μάχη από κάθε κτήμα για να κάνει το καλύτερο δυνατό», σημείωσε, ωστόσο υπάρχουν λίγα κρασιά «που θα μπορούσαν να εκπλήξουν» ειδικά στο πλαίσιο του τρύγου.
Ο Mathias υποστήριξε ότι, ενώ ορισμένα κρασιά βρίσκονται τώρα στο τέλος ή στο τέλος των παραθύρων κατανάλωσης, υπάρχουν μερικά «που δείχνουν συναρπαστική ενέργεια και άφθονη ζωή».
«Διαπίστωσα ότι μερικά από τα καλύτερα παραδείγματα από αυτό το vintage είχαν ταννίνη και αλατότητα, κάτι που έκανε μια ενδιαφέρουσα γεύση», σημείωσε, με τους Lafleur, Latour, Montrose, Lynch-Bages «όλοι να κάνουν αξιοσέβαστες προσπάθειες για το vintage».
«Ήταν κρασιά που δεν προσπάθησαν να ξεπεράσουν την ικανότητα του τρύγου, με ένα συγκρατημένο και πιο αλμυρό προφίλ φρούτων», σημείωσε, αν και στο άλλο άκρο του φάσματος υπήρχαν φυσικά κρασιά που ήταν «μάλλον αραιά, γήινα ή έδειξε μερικές νότες βαλσαμικού».
Τέλος, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το 2013 ως vintage «κάθεται μάλλον αμήχανα στην περήφανη σειρά περισσότερων ηλιακών και ισχυρών vintage των τελευταίων ετών». Αυτό οφείλεται εν μέρει στις σαφώς πιο δύσκολες συνθήκες τρύγου και στα κρασιά που προκύπτουν, «αλλά και ίσως επειδή οι προσδοκίες γύρω από τη γεύση του Μπορντό αυτές τις μέρες έχουν επίσης αλλάξει», είπε.
ΠΗΓΗ: thedrinksbusiness.com
