Αδιαμφησβήτητα το Masterclass δεν θα μπορούσε να έχει την ίδια βαρύτητα χωρίς την παρουσία του πρώτου Master of Wine στην Ελλάδα κ. Κωσταντίνου Λαζαράκη. Φυσικά, το παρόν έδωσε και κ. Αλεξάνδρα Ανθίδου η υπεύθυνη επικοινωνίας για τους «Οινοποιούς Βορείου Ελλάδος».
Το Masterclass, το οποίο έλαβε χώρα στις εγκαταστάσεις του WSPC στο Παλαιό Φάληρο ξεκίνησε ήπια, με κρασιά τα οποία δεν είχαν υποστεί μεγάλη παλαίωση, γεγονός που βοήθησε την όλη διαδικασία. Αναμφίβολα, ξ οινογευσία είναι μια μορφή τέχνης που απαιτεί εξάσκηση, υπομονή και απαιτητικό ουρανίσκο. Είναι μια ευκαιρία να εξερευνήσει κανείς τις αποχρώσεις των διαφορετικών ποικιλιών σταφυλιών, των περιοχών ανάπτυξης και των διαδικασιών παλαίωσης, απολαμβάνοντας ταυτόχρονα τις πολύπλοκες γεύσεις και τα αρώματα που είναι μοναδικά σε κάθε μπουκάλι.
Έτσι, χωρίς να χαθεί πολύτιμός χρόνος καθώς το Masterclass που είχε ετοιμάσει ο κ. Λαζαράκης, μαζί με την κ. Ανθίδου περιλάμβανε 20 κρασιά, είτε μονοποικιλιακά, είτε χαρμάνια, από διαφορετικές χρονιές και περιοχές της Βόρειας Ελλάδας, συνοδευόμενα με ένα πλατό από εδέσματα που ταίριαζαν με τα υπό δοκιμή ποτήρια.
Η δοκιμή ξεκίνησε με ένα Gewurztraminer του 2020, το οποίο ενδεικνύονταν για περεταίρω παλαίωση. Έπειτα, η συνέχεια περιλάμβανε ένα Chardonnay του 2020 στο οποίο τα χρόνια είχαν φερθεί με τον καλύτερο τρόπο, καθώς τα τριτογενή αρώματα που είχαν εμφανιστεί στο κρασί ήταν πραγματικά μοναδικά.
Παράλληλα, δοκιμάστηκαν πολλά ενθουσιώδη κρασιά από διάφορες ποικιλίες ΠΟΠ και ΠΓΕ της Βορείου Ελλάδος. Ένα Blanc de Noir Ξινόμαυρο του 2020 από την Ημαθία ήταν πραγματικά εντυπωσιακό, καθώς περιλάμβανε όλα τα όμορφα χαρακτηριστικά του ερυθρού Ξινόμαυρου, αλλά σε λευκή εκδοχή, ωστόσο δεν γίνεται κατανοητό αν η συγκεκριμένη ποικιλία αντέχει την παλαίωση ειδικά σε λευκή μορφή, καθώς ένα του 2014 που δοκιμάστηκε παρουσίαζε στοιχεία πρόωρης οξείδωσης.
Εν συνεχεία, ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και η Debina του 2020, που και αυτή είχε χρόνια μπροστά της. Επίσης το Ασύρτικο έκανε την εμφάνιση του, ωστόσο όπως ήταν λογικό , όχι από την Σαντορίνη. Τα παλαιωμένα κρασιά από Ασύρτικο μπορούν να ανέπτυσσαν αρώματα μελιού, ξηρών καρπών και ώριμων φρούτων, διατηρώντας παράλληλα την χαρακτηριστική οξύτητα. Η ορυκτότητα στα κρασιά από Ασύρτικο που δοκιμάστηκαν ήταν πάντα αισθητή και ορισμένες φορές αρκετά έντονη με μια ελαφριά αλατούχα γεύση.
Έπειτα, κρασιά από Μαλαγουζιά έφεραν τα πάνω κάτω, καθώς υπήρξαν και περιπτώσεις όπου υπόβοσκε μία μικρή οξείδωση λόγω των χρόνων, όπως σε ένα παράδειγμα του 2015, ωστόσο στις περισσότερες περιπτώσεις τα παλαιωμένα κρασιά από Μαλαγουζιά μπορούσαν να αναπτύξουν γεύσεις βερίκοκου, ροδάκινου και μελιού, με διακριτικές νότες βανίλιας και μπαχαρικών από την παλαίωση δρυός. Μπορούν επίσης να έχουν ένα μακρύ, παρατεταμένο φινίρισμα που αφήνει μια ευχάριστη, ελαφρώς ξηρή επίγευση.
Συμπερασματικά, το Masterclass έδειξε την δυσκολία γύρω από την παλαίωση, καθώς όσο η ηλικία μεγάλωνε τόσο πιο πλαδαρά ή οριακά οξειδωμένα εμφανίζονταν κάποια κρασιά. Για τον λόγο αυτό τα παλαιωμένα λευκά κρασιά από την Ελλάδα μπορούν όντως να είναι εξαιρετικά, αρκεί να υπάρχει ενδιαφέρον και προσήλωση γύρω από τον συγκεκριμένο στόχο, αυτόν της παλαίωσης, καθώς δεν είναι το ίδιο εύκολο να φτάσεις ένα λευκό κρασί στην παλαίωση όπως γίνεται με κάποιο κόκκινο. Για τον λόγο αυτό οι οινοποιοί που τολμούν κάτι τέτοιο θα πρέπει να έχουν όραμα και γνώσεις προκειμένου να οδηγηθούν σε ένα θετικό αποτέλεσμα.
