Το συμπέρασμα προέκυψε έπειτα από τυφλή γευσιγνωσία που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα στα κεντρικά γραφεία της Γραμματείας Fruit Growers του Río Negro, όπου συγκρίθηκαν κρασιά που παλαιώθηκαν στο υποβρύχιο κελάρι Las Grutas με αντίστοιχα δείγματα αποθηκευμένα σε παραδοσιακές συνθήκες οινοποιείου.
Ειδικότερα, η ανάλυση πραγματοποιήθηκε από έμπειρους επαγγελματίες της περιοχής, μεταξύ των οποίων οι Horacio Bibiloni (Bodega Humberto Canale), Marcelo Miras (Bodega Miras), Ricardo Tello (Viñedos San Sebastián), María Eugenia Herrera (Rivera del Cuarzo) και Catriel Rastrilla (Bodega Humberto Foniken). Τα κρασιά που τέθηκαν υπό αξιολόγηση προέρχονταν από τον τρύγο του 2024 και είχαν βυθιστεί τον Ιούλιο του προηγούμενου έτους σε βάθος άνω των δέκα μέτρων, στα ανοιχτά του Las Grutas, στον κόλπο San Matías.
Για λόγους σύγκρισης χρησιμοποιήθηκαν φιάλες ελέγχου από τα ίδια οινοποιεία, εσοδειών 2023, 2022 και 2020, οι οποίες είχαν παλαιώσει σε συμβατικά κελάρια. Η διαδικασία της γευσιγνωσίας σχεδιάστηκε ώστε να περιοριστεί κάθε ενδεχόμενο μεροληψίας, με αποκλεισμό οπτικών ενδείξεων και με χρήση φιαλών που δεν αποκάλυπταν τον τρόπο αποθήκευσης. Σύμφωνα με τον Horacio Bibiloni, τα κρασιά που παρέμειναν για περισσότερους από έξι μήνες κάτω από το νερό «παρουσιάζουν διαφορετική αίσθηση στο στόμα» και εμφανίζουν χαρακτηριστικά που παραπέμπουν σε κρασιά με μεγαλύτερο χρόνο παλαίωσης.
Παράλληλα, οι συμμετέχοντες συμφώνησαν ομόφωνα ότι οι διαφορές σε σχέση με τα κρασιά που ωρίμασαν στην ξηρά είναι σαφείς και αναγνωρίσιμες. Τα μπουκάλια τοποθετήθηκαν σε ειδικά σχεδιασμένα μεταλλικά κλουβιά αγκυροβολημένα στον βυθό, ενώ πριν από τη βύθιση σφραγίστηκαν με κερί, ώστε να προστατευθούν οι φελλοί από την υγρασία και την είσοδο θαλασσινού νερού.
Κατά τη διάρκεια της ανάλυσης εξετάστηκαν διάφοροι παράγοντες που ενδέχεται να επηρεάζουν την εξέλιξη του κρασιού στο υποθαλάσσιο περιβάλλον. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η συνεχής κίνηση λόγω των παλιρροιών, η υδροστατική πίεση σε βάθος δέκα μέτρων, τα χαμηλά επίπεδα φωτισμού στον βυθό, καθώς και η θερμοκρασία. Ενώ τα παραδοσιακά κελάρια διατηρούνται συνήθως γύρω στους 15 βαθμούς Κελσίου, τα νερά του κόλπου San Matías αγγίζουν τους 19 βαθμούς, χωρίς ωστόσο κάποιος από αυτούς τους παράγοντες να εξηγεί από μόνος του το σύνολο των παρατηρούμενων αλλαγών.
Εν συνεχεία, η γευσιγνωσία επικεντρώθηκε κυρίως σε ερυθρά χαρμάνια και σε ορισμένες παρτίδες Malbec, ενώ άλλες ποικιλίες, όπως ένα Semillon που παλαιώνει υποβρύχια από την Bodega Canale, δεν συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα αξιολόγηση. Παράλληλα, έχουν ήδη καταγραφεί πειραματικές εφαρμογές σε αφρώδη κρασιά, όπως εκείνα της Bodega Agrestis, οι οποίες αναμένεται να αποτελέσουν αντικείμενο μελλοντικών τεχνικών δοκιμών.
Τέλος, η πρωτοβουλία περιλαμβάνει σήμερα περίπου είκοσι οινοποιεία της περιοχής και θεωρείται μοναδική για τον αργεντίνικο οινοπαραγωγικό τομέα. Η Mariana Cerutti, Διευθύντρια Αμπελουργίας του Río Negro, χαρακτήρισε τα αποτελέσματα «πολύ θετικά», σημειώνοντας ότι ενισχύουν τη συνέχιση και περαιτέρω ανάπτυξη της τεχνικής. Όπως τόνισε, το Río Negro διαθέτει το μοναδικό υποβρύχιο κελάρι κρασιών όχι μόνο στη χώρα αλλά και στη Λατινική Αμερική, στοιχείο που του επιτρέπει να διαφοροποιεί τα κρασιά του και να διερευνά νέες εμπορικές προοπτικές σε μια ολοένα και πιο ανταγωνιστική διεθνή αγορά.
