Κείμενο Κωνσταντίνα Πολυχρονίδου
Η σημερινή τεχνολογία που διατίθεται στην οινοποιία ανοίγει νέους δρόμους για το μέλλον του κρασιού που εγείρουν συζητήσεις και προκαλούν αντιδράσεις στον παγκόσμιο οινικό κόσμο. Ένα ζήτημα προς εξέταση είναι οι λεγόμενοι μη αλκοολούχοι οίνοι αλλά και οι οίνοι χαμηλού αλκοόλ, δύο κατηγορίες προϊόντων που έχουν εισαχθεί ταυτόχρονα στη βιομηχανία. Μπορεί όμως κάποιος να μιλάει για κρασί όταν απευθύνεται σε αυτές τις δύο κατηγορίες ή μήπως καλύτερα για ένα «αναψυκτικό»- αναφερόμενος κυρίως στην περίπτωση του μη αλκοολούχου οίνου;
Ο μη αλκοολούχος οίνος ακολουθεί ακριβώς την ίδια διαδρομή παραγωγής με τον οίνο, έγκειται όμως μια βασική διαφορά. Πριν την εμφιάλωση, με τη βοήθεια ειδικών μηχανημάτων αφαιρείται ολοκληρωτικά το αλκοόλ. Το αποτέλεσμα; Ένα μη αλκοολούχο «αναψυκτικό» χωρίς καθόλου ή με λίγα υπολειπόμενα σάκχαρα που δύναται να διατηρήσει τα αρώματα και τις πολύπλοκες γεύσεις ενός κρασιού. Γίνεται φυσικά κατανοητό ότι ένα ρόφημα που δεν περιέχει αλκοόλ (<0.5% abv) δεν μπορεί να καταταγεί στην ίδια κατηγορία με τον οίνο.
Εξοπλισμός για ήπια παρέμβαση
Μάλιστα, δυστυχώς στην πλειοψηφία των περιπτώσεων τέτοιων προϊόντων που κυκλοφορούν στην παγκόσμια αγορά σήμερα, φαίνεται ότι πολλά αρώματα εξαφανίζονται κατά τη διάρκεια της διεργασίας αφαίρεσης αλκοόλ με αποτέλεσμα, την έλλειψη ποιότητας στο τελικό προϊόν. Παρόλ’αυτά, βελτιώνονται όλο και πιο πολύ χάρη στον χρησιμοποιούμενο εξοπλισμό που καθιστά εφικτή την πιο «ήπια» παρέμβαση στον οίνο.
Οίνοι χαμηλού αλκοόλ
Οι οίνοι χαμηλού αλκοόλ (5.5-10% abv) από την άλλη διηγούνται την δική τους ιστορία. Η διαφορά ανάμεσα στα δύο ξεκινάει ήδη από τον αμπελώνα. Τα σταφύλια που προορίζονται για τα κρασιά αυτά τρυγιούνται με λιγότερα σάκχαρα έτσι ώστε κατά την αλκοολική ζύμωση και όταν αυτά μετατραπούν σε αλκοόλ να δώσουν χαμηλότερους αλκοολικούς βαθμούς. Γλυκά κρασιά χαμηλού αλκοόλ μπορούν να καταταγούν σε αυτή την κατηγορία, όπως για παράδειγμα το αφρώδες Moscato d’asti της γειτονικής Ιταλίας που θεωρείται επιδόρπιος οίνος.
Ενώ από μια πρόσφατη δημοσίευση του Wine Intelligence με τίτλο «Ευκαιρίες για χαμηλού ή χωρίς Αλκοόλ Κρασιά στην αγορά των ΗΠΑ» γίνεται εμφανές ότι οι δύο αυτές κατηγορίες έχουν εισέλθει μαζί στη βιομηχανία, αυτή η σύνδεση σηκώνει μια ενδιαφέρουσα ερώτηση: Θα έπρεπε κάποιος να θέσει αυτές τις δύο κατηγορίες προϊόντων ως μία ή ως δύο ξεχωριστές;
Millenials και Gen Z, oι αγοραστές
Μια μικρή επισκόπηση πάνω στη ζήτηση των προϊόντων αυτών στις ΗΠΑ, δείχνει σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες ότι οι γενιές των Millenials και Gen Z αντιπροσωπεύουν κατά κύριο λόγο τις ομάδες ζήτησης. Οι λόγοι πίσω από αυτή την προτίμηση φαίνεται να επικεντρώνονται στην τάση για μείωση πρόσληψης θερμίδων αλλά και διατήρηση του ελέγχου με μείωση της πρόσληψης αλκοόλ. Οι πιο συχνοί καταναλωτές ανάμεσα στους νεότερους, αναφέρονται στο Wine Intelligence ως «Generation Treaters», και δείχνουν πιο συνεπαρμένοι από την ιδέα των κρασιών με χαμηλό αλκοόλ παρά από αυτά χωρίς καθόλου αλκοόλ. Σε αντίθεση με αυτό, έρχονται οι νεότεροι καταναλωτές γνωστοί σαν «Social Newbies». Σύμφωνα με έρευνα του Wine Intelligence γύρω από το θέμα, τα κίνητρα αυτής της ομάδας είναι πιο εγγενή σε σχέση με τους «Generation Treaters», με τάση στην αποφυγή του αλκοόλ τελείως σε κάποιες περιπτώσεις, ενώ οι ανάγκες τους έχουν να κάνουν κατά βάση με την διατήρηση του ελέγχου και την μείωση της πρόσληψης θερμίδων.
Η τάση αυτή λοιπόν δεν θα έπρεπε να θεωρηθεί αμελητέας σημασίας αν κρίνει κανείς από την ζήτηση που φαίνεται να έχει. Παρόλα αυτά η προσφορά παγκοσμίως δεν είναι ακόμα επαρκής κυρίως λόγω χαρακτήρα.
Μείωση πρόσληψης θερμίδων αλλά και διατήρηση του ελέγχου με μείωση της πρόσληψης αλκοόλ αποτελούν τους βασικούς λόγους επιλογής των οίνων με χαμηλό ή καθόλου αλκοόλ.
