του Γιάννη Πανάγου
Άνθρωπος που τίµησε πρώτα απ’ όλα, αυτό που λέµε ζωή, στα 82 χρόνια της πορείας του, ο Γιάννης Μπουτάρης, φρόντιζε να κρατάει πάντα ανοιχτούς ορίζοντες, παρέµεινε πεισµατικά ένα ελεύθερο πνεύµα και χωρίς συµβιβασµούς, υπερασπίστηκε τις ιδέες του, τις οποίες, κάθε φορά, έβρισκε τον τρόπο να τις κάνει πράξη. Όπως έκανε µε το κρασί, όπως έκανε µε τον Αρκτούρο, όπως έκανε µε την αναγέννηση της Θεσσαλονίκης, όπως µε πολλά απ’ αυτά µε τα οποία καταπιάστηκε.
Ανοιχτόµυαλος αλλά και ξεροκέφαλος όπου χρειαζόταν, στήριζε τις επιλογές του, χτίζοντας στο οµαδικό πνεύµα και κυρίως σε επιλογές ανθρώπων που ήξερε καλά ότι διέθεταν γνώση στο ειδικότερο αντικείµενο και µπορούσαν να φέρουν πιο κοντά τον οραµατισµό του. Επιχειρηµατικά ανήσυχος από πολύ νέος, όχι µόνο ανέπτυξε από νωρίς πρωτοβουλίες για τη δηµιουργία ενός ισχυρού οµίλου στον κλάδο του κρασιού, αλλά βοήθησε µε τις ιδέες του στην αναµόρφωσή του. Κοσµογυρισµένος και κοσµοπολίτης, είδε από κοντά όσα γίνονταν στη Γαλλία και στις χώρες µε ιδιαίτερη αναφορά στο κρασί, υιοθετώντας µε αποφασιστικότητα προσεγγίσεις και πρακτικές που άλλαξαν µε το χρόνο τη φυσιογνωµία του κλάδου.
Συνέχισε την οικογενειακή παράδοση, γύρω από κρασί, ωστόσο επέλεξε να µεταφέρει το βάρος της προσπάθειάς του στο αµπέλι, όπου, κατά τα λεγόµενά του, γεννιέται το καλό κρασί. Παράλληλα βέβαια, καλλιέργησε το µύθο που µπορεί να φιλοξενήσει ο συγκεκριµένος κλάδος, ανέδειξε την ιστορία που κρύβει το κρασί και υποστήριξε µε πείσµα τον οινοτουρισµό, κυρίως ως µέσο γνωριµίας της κοινωνίας µε τον πολιτισµό που αναδύει αυτός ο χώρος. Αντισυµβατικός, κινήθηκε κόντρα στις επικρατούσες απόψεις και συνέβαλε µε τις θέσεις του να δουν περισσότεροι άνθρωποι την άλλη όψη του φεγγαριού και σίγουρα να χαµηλώσουν τα τείχη του κατεστηµένου και του δογµατισµού.
Τελευταία προσφορά του, θα µπορούσε να πει κανείς, το βιβλίο του µε τίτλο «60 χρόνια τρύγος», το οποίο καταγράφει τη διαδροµή µέσα από αµπελώνες, οινοποιεία, καταφύγια ζώων και πολιτικό σκηνικό. Παράλληλα µας κάνει θεατές µιας ζωής γεµάτη ένταση, πάθος, µεγάλες αγάπες, πολλές επιτυχίες και αρκετά λάθη. Άλλωστε αυτό για το οποίο ξεχώριζε πάντα και απ’ όλους τους άλλους, ο κυρ Γιάννης, ήταν ο τρόπος που είχε να διηγείται τα παραµύθια του. Να ζωντανεύει το νόηµά τους και πολλές φορές, εις πείσµα όλων, να κάνει πράξη το περιεχόµενό τους.
Ο Γιάννης Μπουτάρης, γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1942 στη Θεσσαλονίκη. Πτυχιούχος Χηµικός του ΑΠΘ, διπλωµατούχος Οινολόγος και συνεχιστής της πλούσιας οικογενειακής παράδοσης στα κρασιά, µέσω της εταιρείας «Ι. Μπουτάρης & Υιός», που ίδρυσε ο παππούς του το 1879. Από την εταιρεία «Μπουτάρη» αποχώρησε το 1996 και ίδρυσε την «Κυρ-Γιάννη» –µε τα οµώνυµα κρασιά και τα οινοποιεία σε ιδιόκτητους αµπελώνες, στο Γιαννακοχώρι Νάουσας και στο Αµύνταιο–, που σήµερα διευθύνουν οι δύο του γιοι. Το 2010 εκλέγεται δήµαρχος Θεσσαλονίκης. Υπήρξε παντρεµένος και απέκτησε 3 παιδιά µε την Αθηνά Μιχαήλ. Απεβίωσε στις 9 Νοεµβρίου.
