Δεδομένου ότι το 1971 δημιουργήθηκε με βασιλικό διάταγμα η ζώνη ΟΠΑΠ – μετέπειτα ΠΟΠ – αυτή στηρίχθηκε στην ονομασία Μαυροδάφνη (για τη γλυκιά Μαυροδάφνη) και όχι στο τοπωνύμιο Πάτρα σε αντίθεση με άλλες περιοχές της χώρας όπως συμβαίνει για παράδειγμα στην περίπτωση της ΠΟΠ Σαντορίνης, ΠΟΠ Νεμέας, ΠΟΠ Νάουσας ή αλλού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να απαγορεύεται η αναγραφή της ποικιλίας Μαυροδάφνη στην ετικέτα των κρασιών. Η συνθήκη αυτή περιορίζει την προοπτική ανάπτυξης της ξηρής Μαυροδάφνης, την οποία έχουν προσεγγίσει πολλά οινοποιεία ανά την Ελλάδα το τελευταίο διάστημα, ανακόπτοντας ταυτόχρονα και την εξαγωγική δραστηριότητα του συγκεκριμένου κρασιού. Πρόκειται για μία ποικιλία αμπέλου η οποία καλλιεργείται στη δυτική Ελλάδα και ειδικότερα στην Αχαΐα και στην Κεφαλονιά, ενώ ήδη και παλαιότερες αναφορές για την καλλιέργειά της μέσω των αρχείων των Ενετών κατά τον 17ο αιώνα.
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει σε σχετική επικοινωνία ο οινοποιός και μέλος της διοίκησης του Συνδέσμου Μικρών Οινοποιών, Γιάννης Παπαργυρίου, «η συγκεκριμένη ποικιλία συνδέθηκε τα προηγούμενα χρόνια με το γλυκό κρασί αλλά και με την πρότερη τάση του καταναλωτικού κοινού να καταναλώνει περισσότερο γλυκά κρασιά».
«Επί της ουσίας ο οινοποιός που επιθυμεί να παράγει ξηρή Μαυροδάφνη στην Αχαΐα ή στην Κεφαλονιά, δεν μπορεί να το πράξει καθότι δεσμεύεται από τις ισχύουσες διατάξεις του βασιλικού διατάγματος του 1971. Ωστόσο, ένας καταναλωτής το πρώτο πράγμα που ζητάει να μάθει είναι αφενός το όνομα του οινοποιείου που παράγει το κάθε κρασί αλλά και τι είναι αυτό που πίνει. Όταν όμως δεν επιτρέπεται η αναγραφή της ποικιλίας στην ετικέτα, τότε δημιουργείται σοβαρό πρόβλημα στην προώθηση και διάθεσή της στο εξωτερικό», συμπληρώνει ο κύριος Παπαργυρίου. «Δεν θα πρέπει να ντρεπόμαστε για τη συγκεκριμένη ποικιλία, αλλά να την αναγράφουμε στις ετικέτες των φιαλών που την περιέχουν, καθότι παρουσιάζει ξεχωριστά αρωματικά χαρακτηριστικά και εξαιρετικές προοπτικές παλαίωσης στη διάρκεια του χρόνου καθώς και μία ιδιαίτερη έκφραση που είναι περιζήτητη στις διεθνείς αγορές».
Ο κίνδυνος κατασχέσεων
Επιπλέον, στις εξαγωγές είναι πιθανό να κατασχεθούν φορτία σε χώρες όπως οι ΗΠΑ και ο Καναδάς. Ο λόγος είναι ότι ο παραγωγός είναι υποχρεωμένος να αναγράφει στις συγκεκριμένες χώρες την ακριβή ποικιλιακή σύνθεση στην ετικέτα – π.χ. 65% Μαυροδάφνη και 35% Syrah – κάτι που έρχεται σε αντίθεση με την ελληνική νομοθεσία που δεν επιτρέπει την αναγραφή της Μαυροδάφνης. Ο ΣΜΟΕ έχει καταθέσει πρόταση απελευθέρωσης της νομοθεσίας στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης προκειμένου να δίνεται η δυνατότητα αναγραφής της ονομασίας «Μαυροδάφνη» σε ποικιλιακούς οίνους ΠΓΕ και ΠΟΠ. «Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε διαβούλευση με τους επιτελείς του υπουργείου για το συγκεκριμένο θέμα. Προϋπόθεση για να υπάρξει λύσει, είναι να καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι όλοι οι φορείς, δηλαδή η ΕΔΟΑΟ, ο ΣΕΟ, ο ΣΜΟΕ και το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και να συμφωνήσουμε ότι το υφιστάμενο καθεστώς πρέπει να αλλάξει. Δεν είναι σπάνιο άλλωστε το γεγονός, να υπάρχον οινοποιεία που αναγράφουν στην ετικέτα τους εναλλακτικές ονομασίες όπως ‘Daphne-Daphne’, ‘MDaphni’, ‘Μαύρο’, επειδή δεν μπορούν να αναγράψουν τη λέξη Μαυροδάφνη», αναφέρει ο Γιάννης Παπαργυρίου.
