του Γιώργου Λαμπίρη
Από τον συγκεκριμένο αμπελώνα έχει εμφιαλώσει και παλαιώσει τρία χρόνια σε βαρέλι δύο νέες ετικέτες. Το ένα από τα δύο κρασιά είναι μονοποικιλιακό από cabernet sauvignon και το δεύτερο αποτελεί μείγμα cabernet sauvignon, syrah και αγιωργίτικου, εσοδείας του 2016. Η συγκεκριμένη περιορισμένη παραγωγή των δύο νέων κρασιών ανέρχεται συνολικά στις 1.500 φιάλες.
Το Winetrails είχε την ευκαιρία να συναντήσει τον οινοποιό κατά τη διάρκεια των Μεγάλων Ημερών Νεμέας. Ο ίδιος εκπροσωπώντας τη νέα γενιά οινοποιών της περιοχής συνεχίζει την οικογενειακή παράδοση 75 χρόνων στην αμπελουργία και στην οινοπαραγωγή. Πριν από πέντε χρόνια επένδυσε στη δημιουργία ενός σύγχρονου επισκέψιμου οινοποιείου που βρίσκεται στην είσοδο της Νεμέας.
Το Κτήμα Καραμήτσου εξάγει κρασιά στη Γερμανία και στην Κύπρο και επιδιώκει να αναπτύξει περαιτέρω τον συγκεκριμένο τομέα, ωστόσο η κύρια δραστηριότητά του εντοπίζεται στην ελληνική αγορά. Oινοποιεί το αγιωργίτικο, το ασύρτικο, τη μαλαγουζιά, την κυδωνίτσα με την οποία πειραματίζεται το τελευταίο διάστημα. Ταυτόχρονα όμως ασχολείται με το μοσχοφίλερο, το οποίο ετοιμάζει προς εμφιάλωση και κυκλοφορία στην αγορά, αλλά και με τον ροδίτη.
Χαμηλές στρεμματικές αποδόσεις 400-500 κιλά στο αγιωργίτικο
Σε ό,τι αφορά το αγιωργίτικο που προέρχεται από τον αμπελώνα του Κτήματος στο Κούτσι Νεμέας, προσφέρει περιορισμένες αποδόσεις που κινούνται στα 400 έως 500 κιλά ανά στρέμμα. Από τον συγκεκριμένο αμπελώνα παράγεται η ετικέτα «Ρίζα», ΠΟΠ Νεμέα. Επίσης από τον Αχλαδιά Νεμέας προέρχεται η ετικέτα «Αφροδίτη», ημίξηρο ροζέ κρασί μονοποικιλιακό από αγιωργίτικο, με εντονότερη οξύτητα. Συνολικά το Κτήμα Καραμήτσου παράγει 7 ετικέτες, μία εκ των οποίων είναι το λιαστό «Νίκη» από 100% αγιωργίτικο που παλαιώνει 7 χρόνια σε γαλλικά δρύινα βαρέλια και επίσης προέρχεται από το αμπελοτόπι στο Κούτσι.
Παραγωγή 30.000 φιάλες – Στόχος η σταδιακή ανάπτυξη του αμπελώνα
Επιδίωξή του είναι σταδιακά να αυξήσει περισσότερο την παραγωγή του από τις 30.000 φιάλες ετησίως που είναι σήμερα, με την ανάπτυξη να έρχεται παράλληλα με την διεύρυνση του αμπελώνα του. «Θα είμαι ικανοποιημένος εάν φτάσω έως τις 200.000 φιάλες μέσα στην επόμενη εικοσαετία. Δεν βιάζομαι. Εξάλλου περάσαμε από πολλά διαφορετικά κύματα τα τελευταία χρόνια. Το καινούργιο μας οινοποιείο ξεκίνησε να λειτουργεί το 2016 λίγο μετά τα capital controls. Έως τότε οινοποιούσαμε στο γκαράζ του σπιτιού μας στο κέντρο της Νεμέας».
Ο οινοποιός μεγάλωσε μέσα στο αμπέλι. Για εκείνον ο Αύγουστος, ένας μήνας που παραδοσιακά οι περισσότεροι Έλληνες εγκαταλείπουν το κλεινόν άστυ για τις διακοπές τους, σηματοδοτούσε την προετοιμασία για τον τρύγο. «Το κρασί δεν είναι μόνο η εποχή του τρύγου, καθότι η δημιουργία του απαιτεί κόπο καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Όταν κάποιος κοπιάζει όλο το χρόνο για τη φροντίδα του αμπελιού και φτάνει η εποχή του τρύγου, θα σας έλεγα ότι ο ερχομός του τρύγου είναι πλέον μία περίοδος ξεκούρασης. Κάπως έτσι φεύγει η έγνοια του αμπελιού και στη θέση της έρχεται η έγνοια του κρασιού».
Έχοντας εργαστεί στην παραγωγή χύμα κρασιού και στον ασκό, συνέχισε αυτό που βρήκε από την οικογένειά του και σταδιακά στράφηκε στην εμφιάλωση της παραγωγής του. «Υποχρεωτικά συνέχισα κάτι που βρήκα μέχρι τη στιγμή που θα μπορούσα να κάνω τα δικά μου βήματα, όπως και έκανα. Άλλωστε χρηματοδοτήθηκε η δραστηριότητα μου και από το χύμα κρασί και για να χρηματοδοτηθεί έπρεπε να συνεχίσω αυτό που παρέλαβα έως ότου καταφέρω να αλλάξω το μοντέλο παραγωγής και να βάλω πλέον τη δική μου ετικέτα πάνω στο προϊόν που παράγω», λέει ο παραγωγός.
«Παλαιότερα το χύμα και ο μούστος χρηματοδοτούσαν το σύνολο της δραστηριότητας. Θυμάμαι για παράδειγμα ότι ερχόταν μία ταβέρνα από τον Πόρο και αγόραζε 2 τόνους μούστου για όλο το χρόνο. Επίσης οι ταβέρνες είχαν κάποτε βαρέλια που έβαζαν μέσα το χύμα κρασί. Για μία αρκετά μεγάλη περίοδο επικράτησε στην Ελλάδα το καύχημα των εστιατόρων: ‘να σου σερβίρω ένα βαρελίσιο από το δικό μας;’. Αυτό προσπαθήσαμε να αλλάξουμε σιγά σιγά. Η αγορά στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην συσκευασία μέσα σε ασκό. Επιθυμία δική μου ήταν να δώσουμε ταυτότητα στον κόπο μας».
Στο πέρασμα των ετών η Νεμέα άλλαξε ριζικά. «Κι αν δεν υπήρχε ο Θανάσης ο Παπαϊωάννου, που ξεκίνησε να βάζει το κρασί στο μπουκάλι και να του δίνει ταυτότητα, σε μία εποχή που κανείς δεν είχε ασχοληθεί με αυτόν τον τομέα, τα πράγματα ίσως να μην οδηγούνταν στο σημείο που βρίσκονται σήμερα».
Η εξέλιξη του οινικού τοπίου στη ζώνη της Νεμέας ήταν ταχεία τα τελευταία χρόνια. Και από το μεταβατικό στάδιο προ 15 – 20 ετών η αγορά ξεκίνησε να τρέχει ταχύτερα. «Είναι σαν να φύγαμε από την παλαιά Εθνική Οδό και να μπήκαμε στη νέα Εθνική και να ταξιδεύουμε με άλλη ταχύτητα. Το κρασί της Νεμέας πλέον ταξιδεύει στον κόσμο. Και ο κόσμος από την πλευρά του έρχεται εδώ να το γνωρίσει επειδή έτυχε να το πιεί στη Νέα Υόρκη ή αλλού».
Το Κτήμα Καραμήτσου σε αριθμούς
Ετήσια παραγωγή: 30.000 φιάλες
Ετικέτες στην αγορά: 7
Αποδόσεις κτήματος στο Κούτσι: 400-500 στρέμματα αγιωργίτικο/στρέμμα
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Γεωργία Καραμαλή
