απόδοση Ζήσης Πανάγος
Υπάρχει κάτι απόλυτα εναρμονισμένο με την εποχή στα orange κρασιά, μια σχετικά νέα κατηγορία στα οινοπωλεία (ή, ακριβέστερα, αφού βασίζονται στην αναβίωση μιας αρχαίας παράδοσης παραγωγής κρασιού, κατηγορίας «νέου-παλαιού»). Αυτό έχει να κάνει εν μέρει με το χρώμα: όπου κι αν βρίσκονται στο φάσμα από ανοιχτό χρυσό έως πλήρες κεχριμπαρένιο, για να χρησιμοποιήσουν το δείγμα παλέτας, που υιοθετήθηκε από τον κορυφαίο εισαγωγέα πορτοκαλί κρασιών του Ηνωμένου Βασιλείου Les Caves de Pyrene, θυμίζουν μια απόχρωση φύλλου σε φθινοπωρινό ξύλο. Αλλά η σύνδεση πορτοκαλιού-φθινοπώρου αφορά επίσης τη γκάμα γεύσεων και υφών, που θα βρείτε στα πορτοκαλί κρασιά, τα οποία συχνά έχουν κάτι από το περιβόλι: ακόμα κι αν τα κρασιά δεν έχουν γεύση από μήλο, αχλάδι, κυδώνι ή πυρηνόκαρπο. (όπως κάνουν συχνά), έχουν συνήθως τάγκ και τανικό μάσημα Cox’s apple’s, όπως συμβαίνει με την υπέροχη ερμηνεία της Γαλικιανής παραγωγού Lagar de Costa, η οποία προσθέτει επίσης μια δόση εσπεριδοειδών και αλμυρών ορυκτών στο μείγμα.
Παράλληλα, τα πορτοκαλί κρασιά είναι ουσιαστικά λευκά κρασιά καθώς παρασκευάζονται από λευκά σταφύλια, αλλά, αντί να διαχωρίζουν το χυμό από τις φλούδες πριν από τη ζύμωση, οι οινοπαραγωγοί επιλέγουν να αφήσουν το κρασί να περάσει εβδομάδες ή μήνες εμποτίζοντας τις φλούδες. Αυτό δίνει στα πορτοκαλί κρασιά, μία έντονη υφή στο στόμα, σαν τανίνη, καθώς και την πληθώρα μπαχαρικών, ξηρών καρπών και αποξηραμένων βοτάνων και λουλουδιών, ακόμη και νότες λυκίσκου που βρίσκουν τόσο ελκυστικές οι λάτρεις αυτού του στυλ. Το πόσο καιρό θα εμποτιστεί εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον οινοποιό: η ομάδα αδελφών και αδελφών πίσω από τη Lagar de Costa δίνει στα σταφύλια albariño αρκετές εβδομάδες διαβροχής.
Εν συνεχεία, η τάση του μοντέρνου orange κρασιού έχει τις ρίζες της στη βορειοανατολική Ιταλία και τον σύγχρονο δεξιοτέχνη του στυλ OG Josko Gravner, ο οποίος κοίταξε παλιούς τρόπους παρασκευής κρασιού με φλούδες σε παραδοσιακούς πήλινους αμφορείς. Η μόδα έχει πλέον εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο και τα πιο καλά πρόσφατα παραδείγματα εκτείνονται από τον Dario Princic στο Friuli έως τις Menexes στην Κρήτη και το Domaine Bohn στην Αλσατία. Ο ίδιος ο Gravner εμπνεύστηκε την παράδοση των αμφορέων στη Γεωργία και την Αρμενία, και η σύγχρονη πήλινη οινοποιητική σκηνή της Γεωργίας είναι η πηγή πολλών από τα καλύτερα σύγχρονα πορτοκαλί κρασιά. Μια υπέροχη και σχετικά προσιτή εισαγωγή στο γεωργιανό στυλ qvevri, στο οποίο το κρασί εμποτίζεται και ζυμώνεται στις φλούδες σε παραδοσιακά θαμμένα πήλινα δοχεία γνωστά ως qvevri.
ΠΗΓΗ: theguardian.com
