Η βιωσιμότητα των αμπελουργικών και όλων εν γένει των αγροτικών εκμεταλλεύσεων, καθώς και των συνεταιρισμών φορέων τους, έχει επιδεινωθεί και κατά συνέπεια διακυβεύεται η παγκόσμια, η ευρωπαϊκή και η εθνική επισιτιστική ασφάλεια.
Οι γεωργικές εκμεταλλεύσεις και οι συνεταιρισμοί απειλούνται σ’ αυτό το ασταθές γεωπολιτικό περιβάλλον με αποτέλεσμα να απαιτούνται σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο άμεσες παρεμβάσεις.
Οι παρεμβάσεις οφείλουν να έχουν τον άμεσο χαρακτήρα ενισχύσεων, (μέσω του μηχανισμού υποστήριξης έκτακτης ανάγκης της ΕΕ) ώστε ν’ αντιμετωπίσουν την εκρηκτική αύξηση, του κόστους των εισροών (λιπάσματα, φυτοφάρμακα, καύσιμα, κλπ.), αλλά και του εργατικού κόστους, εξαιτίας της έλλειψης εργατών γης.
Σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα, θα πρέπει επιτέλους να χρηματοδοτηθούν μελέτες για το Στρατηγικό Σχεδιασμό των βασικών αγροτικών προϊόντων, ώστε να συνταχθεί οδικός χάρτης για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας της παραγωγής των ελληνικών αγροτικών προϊόντων. Όμως άμεσα – και πριν είναι αργά – προκειμένου να συνεχισθεί η παραγωγική διαδικασία στον πρωτογενή τομέα απαιτείται ουσιαστική στήριξη, από πόρους της ΕΕ και με εθνική συνδρομή, των Ελλήνων αγροτών και των μεταποιητικών επιχειρήσεων της αγροτοδιατροφικής αλυσίδας.
