Οι ερευνητές ανακάλυψαν οικόπεδα αφιερωμένα στην αμπελουργία και διάφορες κατασκευές για την παραγωγή κρασιού κατά την ανασκαφή του χώρου. Εντόπισαν κατασκευές που χρονολογούνται από το γύρισμα της εποχής (το έτος 1 μ.Χ.) έως τον 4ο αιώνα στη βίλα Sant Gregori. Οι ερευνητές δεν έχουν ακόμη βρει στοιχεία για αίθουσες πρεσαρίσματος, αλλά έχουν ήδη αποκαλύψει αποθηκευτικούς χώρους, χώρους κατοικίας και θερμαινόμενους χώρους για λουτρά.
Παράλληλα, η βίλα των 15.000 τ.μ. εκτείνεται στην ακτογραμμή της Burriana, η οποία βρίσκεται περίπου 60 χιλιόμετρα βόρεια της Βαλένθια στην Ισπανία. Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, η περιοχή ανήκε στον δήμο Saguntum.
Τα κρασιά από την περιοχή αυτή αναδείχθηκαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Αυγούστου, ο οποίος κυβέρνησε τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από το 27 π.Χ. έως το 14 μ.Χ.. Παρέμειναν δημοφιλή τουλάχιστον μέχρι τον 2ο αιώνα, σύμφωνα με λατινικά κείμενα Ρωμαίων συγγραφέων όπως ο Fronto και ο Juvenal.
Έπειτα, τα απομεινάρια αποθηκευτικών εγκαταστάσεων είναι σχετικά συνηθισμένα στην Ισπανία, αλλά τάφροι με στοιχεία καλλιέργειας αμπέλου έχουν βρεθεί μόνο σε λίγες περιοχές, όπως στις ακτές της Γαλικίας, στην Μπανταχόθ, στον κόλπο του Κάντιθ και στην Ουέλβα.
Στο Sant Gregori, οι αρχαιολόγοι κατέγραψαν 10 παράλληλες τάφρους, ευθυγραμμισμένες από βορειοανατολικά προς νοτιοδυτικά, οι οποίες σχηματίζουν συνεχείς σειρές. Το μέσο πλάτος τους κυμαίνεται από 1,1 έως 1,3 μέτρα, οπότε θα μπορούσαν να έχουν φυτευτεί μέσα σε αυτές πολλαπλά αμπέλια, ενώ μεταξύ των σειρών υπήρχε κενό 2,5 έως 3 μέτρων.
Η περιοχή είναι ανοιχτή, ηλιόλουστη και βαλτώδης, οπότε το έδαφος θα ήταν δύσκολο για την καλλιέργεια της αμπέλου. Αρχαία κείμενα από τους συγγραφείς Columella και Πλίνιο υποδηλώνουν ότι οι Ρωμαίοι ήταν ικανοί να μετατρέψουν υγρές ελώδεις περιοχές σε παραγωγική γη μέσω εξελιγμένων συστημάτων αποστράγγισης.
Τα κτίρια της βίλας ήταν τοποθετημένα από τα ανατολικά προς τα δυτικά, μια προσέγγιση που φαίνεται ότι σχεδιάστηκε για να τα προστατεύει από τη βόρεια υγρασία και το υπερβολικό νότιο ηλιακό φως.
Το Πρόγραμμα Σύμπραξης Μεσογειακής Αρχαιολογίας στο Universitat Jaume I του Castelló συνεργάστηκε με το Αρχαιολογικό Μουσείο της Burriana για το έργο αυτό.
Λόγω της σημασίας αυτών των ευρημάτων, το προσωπικό του μουσείου και οι δημοτικοί σύμβουλοι της Burriana στοχεύουν στη «μουσειοποίηση» του χώρου. Αυτό σημαίνει ότι ελπίζουν να σχεδιάσουν και να αναπτύξουν τον χώρο ώστε να είναι ανοιχτός στο κοινό, διατηρώντας παράλληλα την ιστορία και τα ευρήματα.
ΠΗΓΗ: decanter.com
