Το σταφύλι Lignage είναι τόσο σπάνιο που πριν από αρκετά χρόνια το μόνο φυτικό υλικό που είχε απομείνει (ένα αμπέλι) σχεδόν καταστράφηκε στο φυτώριο INRA στο Μονπελιέ (γνωστό αποθετήριο σταφυλιών) αφού ήταν προσβεβλημένο από ιό. Το INRA μελετά τέσσερα χρόνια τον ιό προκειμένου να διαδοθεί η ποικιλία σε υγιή και μεγαλύτερη κλίμακα.
Η ποικιλία έχει ιδιαίτερη σημασία για τους Puzelat, καθώς όχι μόνο το κτήμα υπολόγιζε κάποτε το Lignage μεταξύ των ποικιλιών του, αλλά και η αναβίωσή του είχε εξεταστεί στο παρελθόν.
«Θέλαμε να αναβιώσουμε αυτή την ποικιλία σταφυλιού γιατί ήταν ένα ανεπιτυχές οικογενειακό έργο του πατέρα μου και σκεφτήκαμε ότι θα θέλαμε να έχουμε μερικά αμπέλια στο ακίνητο», είπε ο Thierry Puzelat. Σαφώς, η φυτεία είναι ένα πειραματικό έργο.
Η αναβίωση του Lignage είναι μέρος ενός ευρύτερου έργου που επιβλέπεται από μια τοπική ομάδα, την Ένωση για Γενετικούς Πόρους του Centre-Val de Loire (URGC), με επικεφαλής τον François Bonhomme.
“Αυτή είναι η μόνη περιφερειακή επιχείρηση που εξετάζει την τοπική βιοποικιλότητα – είναι ο συνδυασμός μιας σειράς ενώσεων στην περιοχή”, δήλωσε ο Bonhomme. «Μερικοί κοιτάζουν τη διατήρηση ορισμένων φυλών [ζώων], άλλοι τα λαχανικά και τα οπωροφόρα δέντρα, και ούτω καθεξής». Είπε ότι στόχος της ομάδας ήταν να υπερασπιστεί και να εκτιμήσει τις παλιές ποικιλίες (Vitis vinifera) που συνδέονται με την περιοχή πριν από την άφιξη της φυλλοξήρας στα τέλη του 19ου αιώνα. «Έχω εντοπίσει περίπου 50 ποικιλίες», πρόσθεσε.
Το ίδιο το Lignage έχει μακρά ιστορία στην περιοχή, με τις πρώτες γραπτές μαρτυρίες της ποικιλίας να χρονολογούνται από το 1427. Ήταν επίσης γνωστό ως Macé Doux, Macédoux, Massé Doux ή Lignage de Blois. Βρέθηκε γενικά στην περιοχή γύρω από το Μπλουά και στις αρχές και στα μέσα του 19ου αιώνα είχε κάνει όνομα σε μια αμπελουργική ζώνη γνωστή ως Côte des Grouëts.
Η ποικιλία είναι παρόμοια με το Pinot Noir στο ότι παράγει ένα σχετικά ανοιχτόχρωμο κόκκινο κρασί και μπορεί να γίνει ακόμη και ως λευκό κρασί. Το αμπέλι παράγει σχετικά μικρά τσαμπιά από μωβ, ωοειδή ράγες. Ως κρασί, σχετικά λίγα είναι γνωστά. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, το Lignage έφτιαξε ένα εκλεκτό, λεπτό, ανοιχτόχρωμο κόκκινο κρασί με εκλεκτά αρώματα και χαμηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ.
Πρόκειται για όψιμη ποικιλία και είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στο ωίδιο. Εκτός από τις καταστροφές της φυλλοξήρας στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, μέρος της μείωσης της δημοτικότητας της ποικιλίας ήταν η χαμηλή της απόδοση σε συνδυασμό με μια προτίμηση για καλλιέργεια σε πιο ζεστά σημεία.
Ας ελπίσουμε ότι θα γίνουν γνωστά περισσότερα το 2024 όταν πρόκειται να παραχθούν τα πρώτα δοκιμαστικά κρασιά. Μέχρι το 2026-28, ελπίζεται ότι η ποικιλία θα μπει στους επίσημους καταλόγους αμπέλου και θα υπάρχει αρκετό φυτικό υλικό για ευρύτερη φύτευση.
Άλλες σπάνιες ποικιλίες στην περιοχή του Λίγηρα περιλαμβάνουν την κόκκινη Γασκώνα (από την οποία έχει απομείνει ένα εκτάριο/2,5 στρέμματα), το Genouillet (τέσσερα εκτάρια/10 στρέμματα), το Gouget Noir (επτά εκτάρια/17 στρέμματα) και το Meslier-Saint-François ( εννέα εκτάρια/22 στρέμματα).
ΠΗΓΗ: wine-searcher.com
