Η εντύπωση του ανεξερεύνητου, όταν συµπίπτει χωρικά µε το Αιγαίο, δίνει αφορµή για αναζητήσεις που σχεδόν πάντα ξεκινούν και καταλήγουν σε ένα λιµάνι ή κάποια µαρίνα. Στην περίπτωσή µας, γίνονται τα ανεξερεύνητα κρασιά µικρών οινοποιών που βγαίνουν κάθε τόσο στον αφρό, η αφορµή για µια εξόρµηση προς τη λιγότερο περπατηµένη πλευρά του πελάγους. Η περιέργεια δε, φουντώνει πιο πολύ όταν τα κρασιά αυτά, τα «ψαρεύει» ένας έµπειρος καπετάνιος, που εδώ και κάποια χρόνια έχει κάνει ρουτίνα του το Αιγαίο Πέλαγος.
Στο «αµπάρι» του Oceanis Two, όπου το The Top50 by Wine Trails βρέθηκε ένα αποµεσήµερο του Οκτωβρίου, ο καπετάνιος Λουκάς Γκουρτσογιάννης είχε κρατηµένα µερικά από τα κιβώτια που συνήθως µεταφέρει από το ένα νησί στο άλλο, αποκλειστικά µε την ορµή που δίνουν τα φουσκωµένα πανιά στο ιστιοπλοϊκό του. Μας έδωσε το ελεύθερο να τα εξερευνήσουµε στο κατάρτι του και είδαµε σε ένα απόγευµα, µε µια σύντοµη βόλτα στον Σαρωνικό, πώς µικροί παραγωγοί γίνονται µεγάλοι όταν µεταφέρονται µε το πανί.
Από τα δυσεύρετα κρασιά της Ικαρίας, του Αφιανέ και του Τσαντίρη, µέχρι την ανερχόµενη στον οινικό χάρτη Σύρο και την Πάρο. Κρασιά από σταφύλι Φωκιανό, Σεριφιώτικο, Μπεγλέρι, Αηδάνι και φυσικά Ασύρτικο, πότε µονοποικιλιακά, πότε σε blend, ξεχώρισαν χωρίς δεύτερες σκέψεις από την κάβα του καπετάνιου. Ο δυνατός χαρακτήρας τους πάτησε πάνω στο πλατό µε τυριά µικρών νησιών του Αιγαίου, σε µια αποκάλυψη γεύσεων και αρωµάτων που πρόδωσε κάθε µυστικό αυτής της αρχαίας θαλασσινής γειτονιάς.
Αυτές οι αποκαλύψεις, έχουν γίνει καθηµερινότητα πλέον για τον κ. Γκουρτσογιάννη που θέλει να µεταχειρίζεται µε ιδιαίτερο τρόπο τις εξίσου ιδιαίτερες παραγωγές των ελληνικών νησιών. Είναι χρόνια τώρα που µεγάλα καταµαράν διασχίζουν µε την ησυχία τους τον Ατλαντικό και ξεφορτώνουν βιολογικό καφέ στην αγορά του Λονδίνου όπου αρκετοί προτίθενται να πληρώσουν αντίτιµο πέντε και έξι φορές απάνω από αυτό που απαιτεί ένα συµβατικό προϊόν.
Στις ελληνικές θάλασσες, αυτήν τη σπάνια για τα δεδοµένα του 21ου αιώνα εµπειρία εξυπηρετεί ο Λουκάς Γκουρτσογιάννης, ένας κοσµοπολίτης, ο οποίος τις περισσότερες εβδοµάδες του χρόνου τις περνά στο πηδάλιο του ιστιοπλοϊκού του, χαράσσοντας διαδροµές που ενώνουν τα νησιά του Αιγαίου φτάνοντας ως τις µαρίνες της Ιταλίας και του Μονακό. Ο Κάπτεν Λουκάς είχε πολλές ιστορίες να πει τόσο για τους τυροκόµους, όσο και για τους οινοποιούς των νησιών. Στην αρχή όλοι τους ήταν λίγο διστακτικοί µε το εγχείρηµα, όµως πια έχουν κλείσει από φέτος διαδροµές. Ορισµένους τους γνώρισε στα λιµάνια των νησιών, καθώς ξεφόρτωνε τα λιγοστά κιβώτια που διακινούσε πίσω στο 2018 για να τα µεταφέρει µε το ποδήλατό του στα καταστήµατα που τον περίµεναν. Από στόµα σε στόµα, η φήµη του έφτασε σε όλα τα νησιά του Αιγαίου, που σε πολλές περιπτώσεις δεν έχουν απευθείας γραµµή για να εξυπηρετεί το εµπόριο ανάµεσά τους.
Όσο οι ιστορίες διαδέχονταν η µια την άλλη, από τα ποτήρια πέρασαν αξιόλογες προσπάθειες οινοποίησης και πλέον η γευστική δοκιµή είχε παραχωρήσει διακριτικά τη θέση της σε µια κανονικότατη οινοποσία που ανατροφοδοτούσε τη διάθεση για κουβέντα και περισσότερες ιστορίες. Ένα παριανό κρασί, µε έντονη µύτη µε αρκετές νότες µελιού, κερήθρα καθώς και ξηρών καρπών όπως το φυστίκι, το Αϊδάνι από το Κτήµα Αλισάφι ή ένα ιδιαίτερο κρασί από την Ικαρία, το Fokiano Blanc de Noir, από το οινοποιείο του Τσαντίρη, που βρίσκεται στα 700 µέτρα υψόµετρο συνόδευσαν την ιστορία της Sailmed. Πίνοντας το Σεριφιώτικο του οινοποιείου ουΣύρα, ένα κρασί µε ωχρό λεµονί χρώµα, µε µία αρκετά έντονη ένταση στην µύτη, µε πρωτογενή αρώµατα εσπεριδοειδών, λεµόνι και γκρέιπφρουτ, ο καπετάνιος θυµήθηκε τη γνωριµία του µε τον ξενιτεµένο στη Σύρο, Σκωτσέζο Edward Maitland-Makgill-Crichton, παραγωγό του κρασιού αυτού. «Στη δεύτερη εµπορική χρονιά, µου έδωσε ένα δείγµα να το πάω στην Πάτµο. Εκεί που ξεφόρτωνα περνούσε ένας τουρίστας που εντυπωσιάστηκε και έκλεισε επιτόπου να αγοράσει το µεγαλύτερο µέρος της παραγωγής. Την πήρε µαζί του στο Λονδίνο, όπου και βραβεύτηκε σε διεθνή διαγωνισµό. Από τότε κρατά τις πόρτες του ανοιχτές, κάθε που δένουµε στο λιµάνι της Σύρου».
«Οι ανάγκες του Αιγαίου είναι πάρα πολλοί τόνοι. Εµείς τώρα ξεκινάµε και ανοίγουµε αγορές που δεν υπήρχαν παλιά. Υπάρχει άλλωστε και το πρόβληµα ότι σήµερα αν θες να στείλεις κρασιά από τη Σκύρο στη Πάτµο για παράδειγµα, δεν υπάρχει πλοίο που να εξυπηρετεί την γραµµή αυτή. Εµείς κάνουµε τον γύρο του Αιγαίου και κάθε χρόνο βλέπουµε τα αιτήµατα για µεταφορά να διπλασιάζονται» λέει ο καπετάνιος του εγχειρήµατος, πριν αρχίσει να αφηγείται τον τρόπο µε τον οποίο ξεκίνησε όλο αυτό.
Φωτογραφίες: Γεωργία Καραμαλή
