Όταν ο Tristan Le Lous και οι αδελφοί του Briac και Guirec αγόρασαν το Château Cantenac-Brown τρίτης γενιάς του Bordeaux στο Margaux τον περασμένο Δεκέμβριο, εκπλήρωσαν ένα μακρόχρονο όνειρό τους για να αποκτήσουν ένα κορυφαίο κτήμα κρασιού. Μεγάλωσαν στη Βουργουνδία, όπου το κελάρι του παππού τους είχε γενναία αποθέματα. «Ήμασταν πάντα παθιασμένοι με το κρασί στην οικογένειά μου», είπε ο Tristan Le Lous.
Είναι επίσης παθιασμένοι με τη βιωσιμότητα, το terroir και υποστηρίζουν την φιλοσοφία της οικολογίας. Έτσι, όταν άρχισαν να κάνουν σχέδια για ένα νέο κελάρι, αποφάσισαν να συνδυάσουν μια περιβαλλοντική προσέγγιση με τον εκσυγχρονισμό και το σχεδιασμό. “Ενδιαφέρομαι για οικολογικά υπεύθυνα κτίρια που συνδυάζουν την αρχιτεκτονική εδώ και πολύ καιρό”, δήλωσε ο Le Lous, 40 ετών, πατέρας δύο παιδιών που έχει πτυχία μοριακής γενετικής, αγρονομίας και επιχειρήσεων.
Αυτή του η επιθυμία του τον οδήγησε κατευθείαν στον Γάλλο αρχιτέκτονα Philippe Madec, βραβευμένο για τα οικολογικά του κτήρια, ο οποίος έγινε αξιωματικός της Legion of Honor για το έργο του στη βιωσιμότητα. Ο Madec, ο οποίος συνέγραψε το “Manifesto for a Happy Frugality“, συνδυάζει τη βιωσιμότητα με το σχέδιο, έχοντας ως στόχο τον αντικατοπτρισμό της εξελισσόμενης ιδέας του σχετικά με το τι είναι μοντέρνο και όμορφο. “Η νέα γενιά το καταλαβαίνει αυτό”, δήλωσε ο Madec στο Wine Spectator . «Πρέπει να φανταστούμε ότι θα υπάρξει μια νέα αισθητική».
Ο Madec απάντησε στην πρόκληση της ομάδας Cantenac-Brown στο να χτίσει μια οικολογική οινολογική εγκατάσταση με ένα μοναδικό σύγχρονο σχέδιο, με μηδενικές εκπομπές άνθρακα. Ο θάλαμος αποθήκευσής του θα είναι χτισμένος από ακατέργαστη γη (μια αρχαία μέθοδο) και συμπιεσμένα σταθεροποιημένα τμήματα γης (CSEB) ικανά να υποστηρίξουν μια σκεπή. Θεωρείται ως το μοναδικό υπό κατασκευή έργο αυτού του είδους στον κόσμο, κάτι που είναι πρωτοποριακό στην κατηγορία των οικολογικών οικοδομικών επιλογών.
“Κάνουμε κάτι που είναι πραγματικά σπάνιο”, δήλωσε ο Madec, ο οποίος υποστηρίζει τη βιώσιμη αρχιτεκτονική από τη δεκαετία του 1980. Αυτό το έργο αποτελείται από τρία βασικά σημεία. “Για το κτίριο, δεν χρησιμοποιούμε τσιμέντο. Θα χτίσουμε έναν θάλαμο από CSEB. Επίσης θα χρησιμοποιήσουμε τη θερμοκρασία του εδάφους για να πετύχουμε χαμηλές θερμοκρασίες στο κελάρι.”
Η επιλογή των υλικών είναι αναπόσπαστο μέρος του συνολικού περιβαλλοντικού αποτυπώματος της κατασκευής. «Χρησιμοποιώ μόνο χώμα, ξύλο και πέτρα», είπε ο Madec. “Είναι μια μακρά συζήτηση, αλλά το ενισχυμένο σκυρόδεμα (RC) είναι ένα από τα χειρότερα υλικά στη γη και ένας από τους λόγους κλιματικής διαταραχής. Τα αεροπορικά ταξίδια συμβάλλουν στο 2% των αερίων του θερμοκηπίου, ενώ η παραγωγή του RC συνεισφέρει 7 έως 9 τοις εκατό.”
Ο Tristan Le Lous και ο José Sanfins
Οι διαστάσεις του κτιρίου σε συνδυασμό με τις ανάγκες για παραγωγή εκλεκτού κρασιού επηρέασαν επίσης την επιλογή υλικών, όπως η ανάγκη να διατηρηθεί το κελάρι δροσερό. “Ο Philippe πρότεινε αρχικά τούβλα τερακότας, αλλά η θερμική αδράνεια δεν ήταν τόσο καλή όσο στην επιλογή της ακατέργαστης γης”, δήλωσε ο Le Lous. Εάν είχαν επιλέξει τούβλα τερακότας, θα έπρεπε να περιορίσουν τον χώρο μειώνοντας το ύψος της οροφής ή χρησιμοποιώντας κλιματισμό για να διατηρήσουν την τέλεια θερμοκρασία για το κρασί.
Ένας σημαντικός παράγοντας για τον υπολογισμό του ελέγχου θερμοκρασίας μέσα στο κελάρι ήταν η χρήση κλιματικού φρεατίου, ενός γεωθερμικού εναλλάκτη θερμότητας αέρος-εδάφους “Κάτω από την επιφάνεια, σε βάθος περίπου 13 πόδια, η θερμοκρασία είναι σταθερή (12,7 έως 13,8°C) και ιδανική για το κρασί. Έτσι παίρνουμε τον αέρα που κρυώνει από το έδαφος και όταν εισέρχεται στο οινοποιείο έχει την κατάλληλη θερμοκρασία “, εξήγησε ο Madec. “Επειδή το οινοποιείο είναι φτιαγμένο με γήινα υλικά, υπάρχει καλή αδράνεια και η θερμοκρασία θα σταθεροποιηθεί.”
Έχουν επίσης επιλέξει να ενσωματώσουν το νέο κελάρι σε ένα υπάρχον κτίριο, μια απόφαση που μειώνει δραματικά τον αντίκτυπο του κτιρίου στον πλανήτη. “40% των ρυπογόνων εκπομπών στον κόσμο προέρχονται από τις εργασίες οικοδόμησης”, δήλωσε ο Madec. “όπως και το 60 % των σκουπιδιών προέρχεται από τις εργασίες οικοδόμησης – γι ‘αυτό χρησιμοποιούμε τα υπάρχοντα κτίρια. Θα διατηρήσουμε τον χαρακτήρα του κτήματος, και δεν θα υπάρξει ανακατασκευή, και θα εκμεταλλευτούμε ότι υπάρχει ήδη.”
Τα υπάρχοντα τοιχώματα θα είναι μονωμένα με οργανικό άχυρο και CSEB. Το ξύλο που χρησιμοποιείται δεν θα υποβληθεί σε επεξεργασία και θα προέρχεται από τη γύρω περιοχή. Η οροφή θα ενσωματώνει τον τρόπο απορροής του νερού και το χρησιμοποιημένο νερό θα ανακυκλώνεται. Τα ηλιακά πάνελ θα κάνουν το οινοποιείο ενεργειακά θετικό.
“Έχουμε αποδώσει τον υψηλότερο σεβασμό στο περιβάλλον, χρησιμοποιώντας τις πιο προηγμένες τεχνικές αυτή τη στιγμή, από την άποψη του βιώσιμου σχεδιασμού, προκειμένου να διατηρήσουμε το terroir ενώ συνεχίζουμε να προσαρμόζουμε και να προωθήσουμε τις γεωργικές μεθόδους”, δήλωσε ο José Sanfins, εδώ και πολλά χρόνια στρατηγός διευθυντής και οινοποιός.
Σχέδιο κατασκευής των νέων κελαριών στο Cantenac-Brown
Μέσα στο κελάρι, ο Sanfins θα έχει όλον τον συνηθισμένο εξοπλισμό – οινοποίηση φυσικής ροής βαρύτητας καθώς και δεξαμενές που ταιριάζουν με τα μεγέθη για ακριβή ανάμειξη. Σκοπεύουν να βάλουν τα θεμέλια τον Απρίλιο και να τελειώσουν εγκαίρως για τη συγκομιδή του 2023. Ο Le Lous εκτιμά ότι το αρχικό κόστος είναι 10 % πιο ακριβό από μια παραδοσιακή κατασκευή με σκυρόδεμα, αλλά θα εξοικονομήσουν χρήματα στην πορεία καθώς δεν χρειάζονται κλιματισμό.
Ο Le Lous και ο Sanfins είπαν ότι το έργο του κελαριού αποτελεί μέρος του συνολικού οράματός τους για την έκταση των 220 στρεμμάτων, μια οικολογική κίνηση που αγκαλιάζει τους αμπελώνες, το νέο κελάρι και την ιστορική βιοποικιλότητα του κτήματος. Όταν ο Σκωτσέζος John Lewis Brown δημιούργησε το κτήμα το 1806, φύτεψε έναν βοτανικό κήπο. Σήμερα αυτό το δάσος καλύπτει 70 στρέμματα.
“Θέλουμε να διατηρήσουμε και να αναπτύξουμε τα συλλεκτικά δέντρα και να δημιουργήσουμε ξανά τον κήπο όπως είχε αρχικά σχεδιαστεί”, δήλωσε ο Le Lous. “Η sequoia μας είναι 200 ετών και έχει ύψος 131 πόδια.”
Και για να ευχαριστήσουν τον Lewis Brown, έχουν εισαγάγει 30 σκωτσέζικα πρόβατα για να συντηρήσουν το πάρκο, αποφεύγοντας τα χλοοκοπτικά. “Φυσικά, έχουμε λάβει προφυλάξεις για να βεβαιωθούμε ότι τα πρόβατα δεν τρώνε τα αμπέλια”, δήλωσε ο Le Lous.
Πηγή: winespectator
