του Γιάννη Πανάγου
Είναι η καλή χημεία της οικογένειας, η αγάπη της για τον άνθρωπο και τη φύση, η διάθεσή της να προσφέρει το καλύτερο στους επισκέπτες και την κοινωνία. Το δείχνει άλλωστε ο πολιτισμός που αποπνέει η παλιά εξοχική αγροικία στα Κλαδάτα (χτίστηκε το 1863) και κάθε τετραγωνικό του τόπου στον οποίο εκτυλίσσεται η διαδικασία της αμπελοκαλλιέργειας και της οινοπαραγωγής.
Όπως αναφέρει σε κάποιο σημείωμά της η Ιωάννα Χαριτάτου που μαζί με τα αδέρφια της Χαρίτο και Κωσταντίνο, υπηρετούν με προσήλωση το όλο εγχείρημα, «αυτό που κάνει ξεχωριστό το κρασί της Κεφαλλονιάς, είναι οι ίδιοι οι οινοποιοί του νησιού». «Η επιμονή μας», υπογραμμίζει, «να τ ο συστήσουμε ως το νέο πρόσωπο ενός παλαιού αμπελώνα, είναι τα στοιχεία που έκαναν το κεφαλονίτικο terroir μια δυναμικά ανερχόμενη οινική περιοχή και έναν δημοφιλή προορισμό».
Το Wine Trails είχε τη χαρά και την τιμή, πριν από λίγες ημέρες, να ζήσει από κοντά το μεγαλείο της οικογένειας Χαριτάτου και να γευθεί τα μικρά διαμάντια που διαχειρίζεται υπομονετικά στα κελάρια του κτήματος. Η δουλειά που κάνουν στη νέα τους αφετηρία (2012) με επίκεντρο το κρασί οι Χαριτάτοι, είναι αλληλένδετη με τη νέα εποχή αξιοποίησης του Κεφαλλονίτικου αμπελώνα και έρχεται να προσθέσει πτυχές στο ελληνικό κρασί που δεν έχουν να ζηλέψουν πολλά από τα «καλά σπίτια» της Τοσκάνης και της Βουργουνδίας.
Η βραδιά στην παραμυθένια αυλή προέβλεπε ένα πέρασμα από τις πιο αντιπροσωπευτικές ετικέτες του Κτήματος Χαριτάτου, αυτή που κέρδισε ωστόσο τις εντυπώσεις, μάλλον ήταν η mademoiselle Haritatou. Μια μαυροδάφνη στην πιο φρέσκια δροσερή εκδοχή της που ωριμάζει σε ανοξείδωτες δεξαμενές και οινοποιείται με εξαιρετικά αποτελέσματα χωρίς την συμμετοχή βαρελιού. Συνόδεψε άριστα το κουνέλι λαγοτό, που «μαστόρεψε» με πολλή φροντίδα εκείνο το βράδυ ο φέρελπις Ληξουριώτης Σεφ, Γιώργος Αντωνέλλος.
Το ξεκίνημα της βραδιάς έγινε με σαλάτα από κολοκύθι και βερίκοκα την οποία συνόδεψε το Μοσχάτο Χαριτάτου, ενώ την mademoiselle και το λαγοτό, ακολούθησε τα τυριά και madam H για να κλείσει το δείπνο με γλυκό και γλυκιά Τζόγια.
