«Πολλές οινοπαραγωγικές περιοχές ξερίζωσαν τα παλιά τους αμπέλια πριν από χρόνια», εξηγεί ο Randy Caparoso, από την Επιτροπή Lodi Winegrape, «επειδή καθώς μεγαλώνουν, παράγουν λιγότερο κρασί. Ωστόσο, έχουν συχνά πιο έντονες και σύνθετες γεύσεις με όμορφη φυσική ισορροπία οξύτητας, φρούτων και τανινών. Ευτυχώς, το Lodi ιδρύθηκε από γερμανικές και ιταλικές οικογένειες που επέστρεψαν από το «Gold Rush» και φύτεψαν αμπελώνες τη δεκαετία του 1880 έως τις αρχές του 1900 και αποφάσισαν να τους κρατήσουν στην οικογένεια.»
Μετασχηματισμός από μια μαζική σε μια Ultra-Premium στρατηγική
Η κληρονομιά αυτών των παλαιών αμπελώνων επιτρέπει στο Lodi να μεταμορφωθεί από εξαιρετικό μέρος για την παραγωγή χύμα κρασιού, σε ένα μέρος που παράγει κομψά και σπάνια κρασιά. Σήμερα οι αμπελώνες άνω των 100 ετών είναι 22, με επιπλέον 27 αμπελώνες που είναι 50 έως 99 ετών, σύμφωνα με τον Caparoso. Ωστόσο, αυτό είναι ένα έργο σε εξέλιξη, επειδή δεν έχουν μετρηθεί ακόμη όλοι οι παλαιοί αμπελώνες.
Προκλήσεις για την επιδίωξη μιας Ultra-Premium στρατηγικής
Στη βιομηχανία κρασιού είναι πάντα δύσκολη η στροφή από μια στρατηγική χαμηλού κόστους σε μια στρατηγική για ultra-premium κρασιά, γιατί η αλλαγή αντίληψης από μεριάς των καταναλωτών απαιτεί χρόνο. Ένα άλλο ζήτημα είναι ότι πολλοί καταναλωτές θεωρούν ότι μόνο οι κλασικές ποικιλίες σταφυλιών, όπως το Cabernet Sauvignon, το Pinot Noir και το Chardonnay, ταιριάζουν σε στρατηγικές παραγωγής οίνου υψηλής ποιότητας, ενώ η πλειονότητα των παλαιών αμπελιών του Lodi αποτελείται από ποικιλίες που φυτεύτηκαν για πρώτη φορά από τους πρώτους ιδιοκτήτες αμπελώνων της Καλιφόρνια, το Zinfandel, το Carignan και το Cinsault και μείγματα αμπελοτεμαχίων με μεικτές ποικιλίες.
Ωστόσο, ο Randy Caparoso έχει επίσης μια απάντηση σε αυτό. «Αν κοιτάξετε τους αρχαίους αμπελώνες σε άλλες χώρες, όπως την Ισπανία, την Αυστραλία και τη Νότια Αφρική, θα δείτε ότι φυτεύτηκαν και άλλες ποικιλίες, όπως Grenache, Syrah και Semillon, μαζί με τα παλιά Cinsault και Carignan. Αρκετά ενδιαφέρον, όλες αυτές οι ποικιλίες όχι μόνο ωριμάζουν πολύ καλά στη φιάλη, αλλά τα παλιά αμπέλια τείνουν να παράγουν εξαιρετικά υψηλής ποιότητας κρασιά με μια σαφή «αίσθηση του τόπου».
Εδώ, ο Randy αναφέρεται στη γαλλική έννοια του «terroir», που επιτρέπει σε έναν συγκεκριμένο αμπελώνα ή περιοχή κρασιού να διαφοροποιηθεί από τους υπόλοιπους, με βάση τη γεύση και τα μοναδικά χαρακτηριστικά που υπάρχουν στο κρασί. Αυτό το επίπεδο διάκρισης είναι απαραίτητο για την επιδίωξη μιας στρατηγικής κρασιών υψηλότερης ποιότητας. Επίσης, όταν αυτοί οι τύποι αμπελώνων είναι σπάνιοι, με χαμηλές αποδόσεις παραγωγής, συνθέτουν εύφορο έδαφος για την παραγωγή κρασιών ultra-premium.
Η αλλαγή της αντίληψης του καταναλωτικού κοινού απαιτεί χρόνο και επιμονή
Παρά τα εξαιρετικά κρασιά που παράγονται τώρα στο Lodi, θα χρειαστεί ακόμη χρόνος, επιμονή και επικοινωνία προτού οι καταναλωτές αναγνωρίσουν πόσο ξεχωριστή είναι αυτή η περιοχή. Ένα ζήτημα είναι ότι το Lodi εξακολουθεί να είναι μια από τις μεγαλύτερες αμπελουργικές περιοχές της Καλιφόρνια, με πάνω από 100.000 στρέμματα αμπελώνων. Οι παλαιοί αμπελώνες αποτελούν μόνο ένα μικρό μέρος αυτού του τεράστιου μεγέθους και οι ιδιοκτήτες των πιο εμπορικών αμπελώνων εξακολουθούν να επικεντρώνονται στο να κερδίσουν τα προς το ζην, παράγοντας μεγάλες καλλιέργειες και πωλώντας σε χαμηλές τιμές σε μεγάλα εταιρικά οινοποιεία.
Ωστόσο, υπάρχουν πλέον περισσότερα από 80 μικρά οικογενειακά οινοποιεία στο Lodi, και τα περισσότερα παράγουν πολύ υψηλής ποιότητας κρασιά από διαφορετικές ποικιλίες, συμπεριλαμβανομένων των Cabernet Sauvignon, Albariño, Tempranillo, Barbera και πολλών άλλων.
Οι οινοποιοί είναι ενθουσιασμένοι με την παραγωγή κρασιών από τους παλαιούς αμπελώνες. «Έχουν εξαιρετική ισορροπία», εξήγησε ο Greg La Follette της Marchelle Wines, ενός brand αφιερωμένου αποκλειστικά σε παλιά αμπέλια. «Τα φρούτα, τα οξέα και οι τανίνες φαίνονται να συνδυάζονται μαγικά στα κρασιά, με απόλυτη αρμονία και χαμηλότερα επίπεδα αλκοόλ.»
Πράγματι, το χαμηλότερο αλκοόλ σε ορισμένα από τα κρασιά αποτελεί έκπληξη για πολλούς λάτρεις του κρασιού που πιστεύουν ότι το Lodi παράγει μόνο υψηλά αλκοολούχα κρασιά.
«Το Lodi είναι ένα τόσο μοναδικό μέρος», εξηγεί ο Tegan Passalacqua, οινοποιός στην Turley που φέρει και το δικό του brand, Sandlands. «Είναι το μόνο μέρος στις ΗΠΑ με τόσο μεγάλο αριθμό παλιών αμπελώνων. Είναι επίσης ένα από τα λίγα μέρη στην Καλιφόρνια όπου μπορείτε ακόμα να ζήσετε μια αξιοπρεπή ζωή μέσω της βιομηχανίας κρασιού.»
Σώζοντας τους αρχαίους αμπελώνες του Lodi
Καθώς το Lodi προχωρά στον στόχο του να ξεχωρίσει με τη βοήθεια των παλιών αμπελώνων, μια άλλη απειλή βρίσκεται στον ορίζοντα. «Το Lodi ήταν πάντα μια αγροτική κοινότητα, όπου η πλειονότητα των καλλιεργητών πωλούσε τα σταφύλια τους στα μεγάλα εταιρικά οινοποιεία», δήλωσε ο Caparoso. «Μερικοί καλλιεργητές δοκιμάζουν να ξεριζώσουν τα αρχαία αμπέλια και να τα αντικαταστήσουν με νέα, που μπορούν να παράγουν περισσότερα σταφύλια, άρα να φέρουν περισσότερα έσοδα. Ωστόσο, η θλιβερή αλήθεια είναι ότι, μόλις καταστραφούν αυτοί οι παλιοί αμπελώνες, εξαφανίζονται και οι αρχικές τους ρίζες και ο ιδιαίτερος χαρακτήρας τους.»
Λόγω αυτής της απειλής, η εκστρατεία Save the Old Vines – που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2020 από την Επιτροπή Lodi Winegrape – δημιουργήθηκε για να ευαισθητοποιήσει το κοινό για το υψηλής ποιότητας κρασί που παράγεται από παλιά αμπέλια. Μια άλλη ομάδα, η Historic Vineyard Society, προσπαθεί επίσης να βοηθήσει πιστοποιώντας παλιούς αμπελώνες έτσι ώστε να τους φέρει αναγνώριση.
Πηγή winebusiness.com
