Επιμέλεια: Ζήσης Πανάγος
Όπως πολλά πράγματα σήμερα, έτσι το ελαιόλαδο και το κρασί παράγονται μέσω βιομηχανικών μεθόδων, με το ελαιόλαδο να περνά από μια διαδικασία πιεστηρίων, φυγοκεντρητών και μυλωνάδων για να καλύψει την τεράστια ζήτηση του σήμερα. Ενώ οι αρχαίοι Αιγύπτιοι δεν είχαν ακριβώς πρόσβαση στα μηχανήματα και τις τεχνολογικές προόδους που υφίστανται τώρα, ο πολιτισμός τους χρησιμοποιούσε μια άλλη μέθοδο για την παραγωγή κρασιών και ελαιόλαδων για να θρέψουν τον μεγάλο πληθυσμό τους.
Ποια ήταν η μέθοδος στρέψης;
Όπως εξηγούν οι Homo Sapiens, η μέθοδος στρέψης σημαίνει βασικά την εξαγωγή υγρών από θρυμματισμένα φρούτα, όπως σταφύλια για κρασί και ελιές για λάδι, χρησιμοποιώντας έναν μεγάλο διαπερατό «σάκο». Αυτή η υφαντή τσάντα θα γεμίσει με θρυμματισμένα φρούτα με δύο μακριά ραβδιά που εισάγονται και από τις δύο άκρες. Αυτά τα ραβδιά στη συνέχεια στρίβονταν ή μετακινούνταν μπρος-πίσω, συνθλίβοντας τα φρούτα μεταξύ τους ενώ το υγρό διέρρεε μέσα από την διαπερασμένη επιφάνεια της σακούλας. Με πιο μοντέρνους όρους, είναι σαν να βάζεις ένα τσαμπί σταφύλια ή ελιές μέσα σε κάποιο τυρόπανο, να παίρνεις ένα σφυρί και να σπάς τα φρούτα μέχρι να στάξει ο χυμός.
Αν και αυτή δεν ήταν η μόνη μέθοδος παραγωγής, φαινόταν να είναι μια από τις πιο δημοφιλείς. Τέλος, υπάρχουν ενδείξεις ότι η διαδικασία στρέψης διήρκεσε πολύ πέρα από την εποχή των αρχαίων Αιγυπτίων, φτάνοντας μέχρι την Ιταλία του εικοστού αιώνα.
ΠΗΓΗ: thedailymeal.com
