Η συγκομιδή υπολογίζεται στα 47,4 εκατ. εκατόλιτρα, αυξημένη κατά 8% σε σχέση με την περσινή χρονιά, τοποθετώντας τη χώρα μπροστά από τη Γαλλία (37,4 εκατ. hl) και την Ισπανία (36 εκατ. hl για κρασί, έως 38 εκατ. hl μαζί με γλεύκη). Το ρεπορτάζ των ιταλικών αρχών αναδεικνύει όχι μόνο τον όγκο αλλά και την ποιότητα της χρονιάς.
Το αποτέλεσμα στην Ιταλία δεν ήταν τυχαίο. Ένας υγρός χειμώνας γέμισε τους υδροφόρους ορίζοντες, η ήπια άνοιξη και ένα ανομοιόμορφο αλλά διαχειρίσιμο καλοκαίρι ευνόησαν την πρώιμη έναρξη τρύγου σε αρκετές ζώνες. Στον νότο, οι ανοιξιάτικες βροχές βοήθησαν τα αμπέλια να αντέξουν τους καύσωνες Ιουνίου και Αυγούστου.
Πιο συγκεκριμένα, η εικόνα όμως δεν ήταν ομοιόμορφη: ο Νότος ανέβηκε 19% (με Puglia +17% και Sicilia +20%), ο Βορειοδυτικός Ιταλικός χώρος +8% (η Lombardia ανέκαμψε +15% αλλά παραμένει κάτω από τον πενταετή μέσο), ο Βορειοανατολικός +3% (Friuli-Venezia Giulia +10%, Trentino-Alto Adige +9%), ενώ η Κεντρική Ιταλία υποχώρησε κατά 3%, κυρίως λόγω πτώσης στην Toscana μετά την αφθονία του 2024. Πρωταθλήτρια παραμένει η Veneto με σχεδόν 12 εκατ. hl, περίπου το ένα τέταρτο της εθνικής παραγωγής, ακολουθούμενη από Puglia και Emilia-Romagna, με Sicilia και Abruzzo να προσπερνούν φέτος Piemonte και Toscana.
Η Γαλλία αναμένει παραγωγή 37,4 εκατ. hl, +3% έναντι του περυσινού απολογισμού που είχε πληγεί από τον καιρό, αλλά ακόμη -13% σε σχέση με τον πενταετή μέσο όρο. Ο Αύγουστος με υψηλές θερμοκρασίες και ξηρασία μείωσε τον χυμό των σταφυλιών και επιτάχυνε την ωρίμανση, οδηγώντας σε πρόωρο τρύγο και περιορισμένες αποδόσεις σε Charentes, Burgundy, Beaujolais και Languedoc-Roussillon. Παράλληλα, πάνω από 20.000 εκτάρια έχουν ξεριζωθεί τον τελευταίο χρόνο σε Bordeaux, Southwest και Languedoc-Roussillon, στο πλαίσιο κρατικών προγραμμάτων μείωσης της υπερπροσφοράς λόγω πτωτικής εγχώριας κατανάλωσης, μια πολιτική που, όπως τονίζουν κάποιοι παραγωγοί, ενδέχεται να αυξήσει την ευαλωτότητα του νότου σε πυρκαγιές.
Στη Champagne ο τρύγος ξεκινά νωρίτερα από το σύνηθες. Παρά το στρες θερμότητας και τη δυσμενή άνθιση, οι όγκοι προβλέπονται +12% σε σχέση με πέρυσι, αλλά ακόμη \~10% κάτω από τον πενταετή μέσο. Στο Bordeaux οι κοπές άρχισαν από τα μέσα Αυγούστου λόγω καυσώνων, με αποδόσεις παρόμοιες με το 2024 αλλά χαμηλές ιστορικά. Στο Beaujolais αναμένεται η μικρότερη συγκομιδή από το 2012, ενώ σε Languedoc και Southwest οι όγκοι θα κινηθούν χαμηλότερα· η Loire δείχνει σημάδια ανάκαμψης.
Η Ισπανία υπολογίζει περίπου 36 εκατ. hl κρασιού (έως 38 εκατ. hl με γλεύκη), ελαφρώς πάνω από τις δύο προηγούμενες χρονιές αλλά αρκετά κάτω από τον δεκαετή μέσο των 43 εκατ. hl. Οι παρατεταμένοι καύσωνες ανάγκασαν πολλούς παραγωγούς να επισπεύσουν τον τρύγο για να προλάβουν υπερώριμους καρπούς, με την Καταλονία και άλλες περιοχές να επιστρατεύουν επιταχυμένες κοπές. Παράλληλα, η αμπελουργική έκταση μειώνεται σταδιακά επί δεκαετίες: από πάνω από 1,3 εκατ. εκτάρια έχει πέσει κάτω από τις 900.000, λόγω εθελοντικών εκριζώσεων με δημόσια στήριξη και αυστηρότερων ορίων αποδόσεων σε αμπέλια και οινοποιεία.
Στο Νότιο Ημισφαίριο, όπου οι τρύγοι έχουν ολοκληρωθεί, τα στοιχεία είναι πιο καθαρά: η Αργεντινή έκλεισε στα 1,036 δισ. λίτρα (10,37 εκατ. hl), σταθεροποιημένη μετά από διακυμάνσεις, με υγιή σταφύλια και μετρημένες αποδόσεις. Η Αυστραλία ανέκαμψε στους \~11 εκατ. hl (+11% yoy) αλλά παραμένει κάτω από τα ιστορικά επίπεδα. Η Χιλή υποχώρησε στα 838,6 εκατ. λίτρα (8,39 εκατ. hl), το χαμηλότερο της δεκαετίας, ενώ η Νότια Αφρική τοποθετείται στους \~8,89 εκατ. hl έπειτα από ξηρή και ισορροπημένη περίοδο που ευνόησε την ποιότητα έναντι της ποσότητας.
Στο Βόρειο Ημισφαίριο αρκετοί αριθμοί παραμένουν εκτιμήσεις. Στις ΗΠΑ, το USDA «βλέπει» δυνητικά 20,21 εκατ. hl από 3,12 εκατ. short tons σταφυλιών, ωστόσο η αγορά εκτιμά πως η πραγματική σύνθλιψη ίσως δεν ξεπεράσει τα 2,5 εκατ. tons, λόγω υψηλών αποθεμάτων. Η Γερμανία αναμένει περί τα 9,3 εκατ. hl με πρώιμο τρύγο και υποσχόμενη ποιότητα, αλλά οι χαμηλές τιμές και οι γεμάτες δεξαμενές πιέζουν τα οινοποιεία, με τη συζήτηση για «κρίσιμη απόσταξη» να επανέρχεται. Η Πορτογαλία, τέλος, εκτιμάται στα 6,2 εκατ. hl (-11% yoy, -12% vs 5ετίας), με ισχυρές πιέσεις από βροχοπτώσεις και περονόσπορο σε Douro, Lisboa και Alentejo.
Συνολικά, για τους δέκα μεγαλύτερους παραγωγούς του 2025, η κατάταξη σκιαγραφείται ως εξής:
• Ιταλία 47,4 εκατ. hl.
• Γαλλία 37,4 εκατ. hl.
• Ισπανία 36 εκατ. hl.
• ΗΠΑ 20,2 εκατ. hl.
• Γερμανία 9,3 εκατ. hl.
• Αργεντινή 10,4 εκατ. hl.
• Αυστραλία 11 εκατ. hl.
• Χιλή 8,4 εκατ. hl.
• Νότια Αφρική 8,9 εκατ. hl.
• Πορτογαλία 6,2 εκατ. hl.
Μαζί προσεγγίζουν τα 195 εκατ. hl, ελαφρά πάνω από τα 193 εκατ. hl του 2024 (+0,9%).
Συμπερασματικά, το κοινό νήμα πίσω από τους αριθμούς είναι σαφές: η κλιματική μεταβλητότητα αναδιατάσσει τον παγκόσμιο οινικό χάρτη, δημιουργώντας ευκαιρίες ποιότητας σε ορισμένες ζώνες και απώλειες σε άλλες. Ταυτόχρονα, ο κλάδος μετατοπίζει το βάρος από την ποσότητα στη διαχείριση αποθεμάτων, την ανθεκτικότητα και την προστιθέμενη αξία. Σε μια αγορά όπου η κατανάλωση εξελίσσεται και οι πιέσεις κόστους/καιρού επιμένουν, η βιωσιμότητα θα κριθεί λιγότερο από τους όγκους και περισσότερο από την ικανότητα προσαρμογής, από το αμπέλι έως το ράφι.
