Ο ΕΟΣ Σάμου παρουσιάζει το Samos 1966, δίνοντας συνέχεια στην ετικέτα του 1963 με ένα γλυκό κρασί από τα παλαιά του αποθέματα, που αναδεικνύει μια διαφορετική όψη του Μοσχάτου Άσπρου.
Ο χρόνος στο κρασί αποκτά νόημα όταν αφήνει κάτι περισσότερο από μια παλιά χρονολογία στην ετικέτα. Στην περίπτωση του Samos 1966, η ιστορία αρχίζει από έναν τρύγο που απέχει πλέον έξι δεκαετίες και συνεχίζεται στα δρύινα βαρέλια του Οινοποιητικού Συνεταιρισμού Σάμου. Εκεί, η παραμονή του Μοσχάτου διαμόρφωσε σταδιακά έναν χαρακτήρα που ο Συνεταιρισμός φέρνει σήμερα στο προσκήνιο, παρουσιάζοντας τη συνέχεια του Samos 1963.
Προερχόμενο από τα αποθέματα του ΕΟΣ Σάμου, το Samos 1966 στρέφει το ενδιαφέρον στη δυνατότητα των γλυκών κρασιών του νησιού να εξελίσσονται σε μεγάλο βάθος χρόνου. Στο επίκεντρο βρίσκεται το Μοσχάτο Άσπρο, η ποικιλία που συνδέεται με την οινική ταυτότητα της Σάμου και εδώ αποκτά μια έκφραση καθορισμένη από την πολυετή παλαίωση.
Από τον τρύγο του 1966 στη σιωπή των βαρελιών
Ο Συνεταιρισμός περιγράφει το 1966 ως μια ιδιαίτερα αξιόλογη χρονιά για τον σαμιακό αμπελώνα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δίνει, οι συνθήκες της εσοδείας ευνόησαν την αργή ωρίμανση των σταφυλιών, επιτρέποντας τη συγκέντρωση σακχάρων με παράλληλη διατήρηση της οξύτητας. Αυτή η ισορροπία αποτέλεσε τη βάση για τη μετέπειτα εξέλιξη του κρασιού.
Την πρώτη ύλη ακολούθησε η μακρόχρονη παραμονή στη δρυ. Στην περιγραφή του ΕΟΣ Σάμου, η παλαίωση βρίσκεται στον πυρήνα της ταυτότητας του Samos 1966, έχοντας διαμορφώσει ένα σύνθετο σύνολο αρωμάτων και γεύσεων. Το ενδιαφέρον μεταφέρεται έτσι από τη χρονολογία του τρύγου σε όσα μεσολάβησαν από εκείνη τη στιγμή μέχρι τη φιάλη.
Η διαδοχή του 1963 από το 1966 φωτίζει συγχρόνως την αξία των παλαιών αποθεμάτων του Συνεταιρισμού. Πρόκειται για κρασιά που διατηρούν τη σύνδεση με προηγούμενες γενιές αμπελουργών και με τη δουλειά που έγινε στις αναβαθμίδες του νησιού, πολύ πριν η συγκεκριμένη ετικέτα φτάσει στη σημερινή της παρουσίαση.
Κεχριμπάρι, αποξηραμένα σύκα και φλούδα νεραντζιού
Σύμφωνα με τη γευστική περιγραφή του παραγωγού, το Samos 1966 εμφανίζει βαθύ κεχριμπαρένιο χρώμα, που φτάνει έως τις καστανές αποχρώσεις του μαονιού. Η αρωματική του σύνθεση περιλαμβάνει αποξηραμένα σύκα, καβουρδισμένο καφέ, καραμέλα βουτύρου, καρύδι και φλούδα νεραντζιού. Νότες μελιού, καβουρδισμένων καρπών και μπαχαρικών συμπληρώνουν την εικόνα.
Στο στόμα, ο Συνεταιρισμός δίνει έμφαση στην ενσωμάτωση της γλυκύτητας και στην ισορροπία της με την οξύτητα, περιγράφοντας ένα σύνολο με βελούδινη αίσθηση και μακρά επίγευση. Η περιγραφή αναδεικνύει την πολυπλοκότητα που έχει αποκτήσει το Μοσχάτο μέσα από την παλαίωση, με διαδοχικές αρωματικές αποχρώσεις που συνθέτουν την προσωπικότητα της ετικέτας.
Στο τραπέζι με χώρο για την παλαίωση
Η προτεινόμενη θερμοκρασία σερβιρίσματος είναι στους 12–14°C, ώστε να αναδεικνύονται τα αρώματα της παλαίωσης. Στις προτάσεις του Συνεταιρισμού περιλαμβάνονται τα έντονα παλαιωμένα τυριά, όπως μια ώριμη γραβιέρα, αλλά και τα μπλε τυριά. Επιδόρπια με μαύρη σοκολάτα και ξηρούς καρπούς αποτελούν επίσης προτεινόμενες επιλογές, ενώ μπορεί να σερβιριστεί και μόνο του στο κλείσιμο ενός δείπνου.
Με το Samos 1966, ο ΕΟΣ Σάμου επαναφέρει στο παρόν μια παλιά εσοδεία και μαζί της τη μνήμη της σαμιακής αμπελουργίας. Η ημερομηνία στην ετικέτα δείχνει πότε άρχισε η διαδρομή. Το ενδιαφέρον βρίσκεται σε όσα ο χρόνος άφησε μέσα στη φιάλη.
