απόδοση Ζήσης Πανάγος
Παρόλο που είναι η παλαιότερη οριοθετημένη περιοχή στον κόσμο, είναι πραγματικά μόνο τις τελευταίες δύο δεκαετίες που το Douro έχει αναδειχθεί ως μια συναρπαστική πηγή νόστιμων και χαρακτηριστικών ξηρών κρασιών, εστιάζοντας σε υπέροχα κόκκινα χαρμάνια, χρησιμοποιώντας ανθεκτικά στη θερμότητα γηγενή πορτογαλικά σταφύλια, από πανέμορφους αμπελώνες σε απότομες πλαγιές.
Ωστόσο, τώρα υπάρχει μια νέα ιστορία που μπορεί να βρεθεί στη σκηνή του επιτραπέζιου κρασιού του Douro μια συναρπαστική αν και εξειδικευμένη εξέλιξη σε ένα μέρος που είναι αφιερωμένο πρώτα και κύρια στην παραγωγή ενισχυμένων κρασιών.
Αυτή η ιστορία επικεντρώνεται στα λευκά κρασιά, που ολοένα και περισσότερο, οδηγούν σε σπουδαία παραδείγματα που γίνονται για να ανταγωνιστούν τα κορυφαία λευκά του Μπορντό και της Βουργουνδίας, που μπορούν να παλαιώσουν σε βαρέλι και να φυλάσσονται μετά την κυκλοφορία.
Με τη φήμη αυτής της περιοχής για την παραγωγή πλούσιας γλυκών, ταννικών και μακρόβιων ενισχυμένων κρασιών, μπορεί κανείς να έχει ορισμένες προκαταλήψεις σχετικά με την καταλληλότητά του για την παρασκευή δροσιστικών εκλεκτών, ξηρών λευκών, και εκεί ακριβώς είναι, που αρχίζει να αποδίδει η περιοχή του Douro.
Εν συνεχεία, επωφελούμενο από φυτείες σε υψηλότερα υψόμετρα της περιοχής μερικές φορές περίπου 600 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και καλά προσαρμοσμένες ποικιλίες ανθεκτικές στη θερμότητα και την ξηρασία, μαζί με σχιστολιθικά εδάφη, εξειδικευμένη αμπελοκαλλιέργεια και πρώιμους χρόνους συλλογής, το Douro είναι σε θέση να παράγει λευκά κρασιά, με μια γεύση που αψηφά τις προσδοκίες.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Quinta do Noval, Christian Seely, είναι ένα άτομο που είναι ιδιαίτερα ενθουσιασμένο με τα λευκά κρασιά από το Douro.
Ο ίδιος έχοντας δοκιμάσει το Branco Reserva που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τη Noval, ένα μείγμα σταφυλιών Viosinho και Gouveio, που έχει υποστεί ζύμωση σε βαρέλι συνδυάζοντας κατά αυτόν τον τρόπο νότες ροδάκινου και φρυγανιάς, με ένα λαχταριστό φινίρισμα από γκρέιπφρουτ ο Seely τόνισε ότι η ποιότητα και το στυλ ενός τέτοιου κρασιού ήταν απλώς μια πρώτη γεύση των δυνατοτήτων του Douro για εκλεκτά λευκά κρασιά. Μάλιστα ο ίδιος σημείωσε πως η εξαιρετική ποιότητα βασίζεται και στο γεγονός ότι τα αμπέλια φυτεύτηκαν στο υψηλότερο σημείο του κτήματος πριν από 15 χρόνια.
Συνεχίζοντας είπε, «Παρότι είναι μια καυτή χώρα, τα λευκά εκφράζουν μια φρεσκάδα και ορυκτότητα, κάτι που προκαλεί έκπληξη», πριν σχολιάσει, «Τα λευκά κρασιά από το Douro μερικές φορές έχουν μια νότα που μου θυμίζει Chablis».
Δυσκολεύοντας να τονίσει ότι μια τέτοια έκφραση είναι φυσικό αποτέλεσμα του τόπου, των ποικιλιών και της αμπελοκαλλιέργειας, είπε, «δεν προσθέτουμε οξύτητα», επισημαίνοντας ότι υπάρχουν πολλοί αμπελώνες στα 500 μέτρα ύψος στο Douro και μια σουίτα γηγενών σταφύλια που διατηρούν τη φρεσκάδα τους παρά τις καλοκαιρινές συνθήκες ψησίματος στην περιοχή.
Για παράδειγμα, είπε το Rabigato μπορεί να φυτευτεί σε μέρη που χρησιμοποιούνται παραδοσιακά για την καλλιέργεια κόκκινων σταφυλιών και δεν υποφέρει από ηλιακά εγκαύματα, ενώ προσφέρει υψηλή φυσική οξύτητα και υψηλή ποιότητα καθιστώντας το «απαραίτητο» συστατικό στα λευκά από το Douro.
Αλλά είναι και το Boal που βλέπει να έχει «ένα μεγάλο μέλλον στο Douro». Συνώνυμο του Semillon, ο Seely χρησιμοποιεί αυξανόμενες αναλογίες του σταφυλιού στα κορυφαία λευκά κρασιά του, σχολιάζοντας ότι «το Boal δίνει λιπαρότητα, ενώ το Rabigato δίνει φρεσκάδα».
Πράγματι, ο Seely είναι συνιδιοκτήτης του κτήματος Douro Quinta da Romaneira, το οποίο «ενθουσιάστηκε που διαπίστωσε ότι είχε πέντε εκτάρια λευκών σταφυλιών» όταν απέκτησε το ακίνητο με μια ομάδα επενδυτών το 2005.
Έχοντας επεκτείνει αυτήν την περιοχή σε 7 εκτάρια και εμβολιάστηκε σε μέρος του Moscatel στο Boal, χρησιμοποίησε τη σοδειά του 2021 για να φτιάξει ένα κορυφαίο λευκό κρασί από το ακίνητο. Αυτό ονομάζεται Pulga, που σημαίνει «ψύλλος» το μείγμα περιέχει 50% Boal, με το υπόλοιπο να περιλαμβάνει Rabigato και Viosinho, και είναι ένα αξιοσημείωτο, ζουμερό λευκό με γεύση φρυγανιάς και λεμονιού με μόνο 13% abv.
Μιλώντας γενικά για τέτοια κρασιά, είπε ότι «το πρόβλημα είναι η αντίληψη», λέγοντας ότι ο κόσμος πιστεύει ότι το πορτογαλικό κρασί είναι «φθηνό και ευχάριστο», ενώ τα κρασιά από το Douro «ώριμα και ρουστίκ».
Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ότι αυτά τα κρασιά είναι πολύ ακριβά λόγω των χαμηλών αποδόσεων και της έντασης εργασίας της αμπελουργίας στο Douro, ενώ στιλιστικά, τα κρασιά είναι «εξαιρετικά φρέσκα».
ΠΗΓΗ: thedrinksbusiness.com
