Όπως και να ‘χει, η φετινή χρονιά αναµένεται να λειτουργήσει ως βάση για τις επόµενες, δίνοντας σηµαντικές εµπειρίες σε αµπελουργούς και οινοποιούς για το πώς θα πρέπει να διαχειριστούν το αµπέλι και την πρώτη ύλη στη συνέχεια, όσο οι κλιµατικές συνθήκες θα εκτονώνονται µε πιο ακραία χαρακτηριστικά.
Μπαίνει µε αξιώσεις η Β. Ελλάδα
Σαν χρονιά, το 2021 αναµένεται ότι θα δώσει γενικά καλά κρασιά, τουλάχιστον στον αµπελώνα της Βόρειας Ελλάδας. «Ίσως οι διεθνείς πρώιµες λευκές ποικιλίες να έχουν χάσει λίγο τα αρώµατά τους, από τις υψηλές θερµοκρασίες» εντοπίζει η Χαρούλα Σπινθηροπούλου γεωπόνος-ειδικός αµπελουργίας που, εγκατεστηµένη στη Νάουσα, έχει πολύ καλή εικόνα της ευρύτερης περιοχής.
Αυτές τις ηµέρες έχει ξεκινήσει η συγκοµιδή των διεθνών λευκών ποικιλιών και της βιαστικής Μαλαγουζιάς στη Βόρεια Ελλάδα, µε το σήµα κατατεθέν της Νάουσας, το Ξινόµαυρο να αναµένει µια κανονική από άποψη ωρίµανσης χρονιά, µε τον τρύγο να προορίζεται για τις 20 Σεπτεµβρίου.
«Η χρονιά έδειχνε όψιµη στην αρχή, κοντά στις 10 ηµέρες, όµως µε τον καύσωνα στη συνέχεια τα αµπέλια πήγαν πιο γρήγορα» αναφέρει η κ. Σπινθηροπούλου. Η ίδια εντοπίζει στη νότια Ελλάδα τις µεγαλύτερες δοκιµασίες για τους αµπελουργούς και τους οινοποιούς, αφού οι υψηλές θερµοκρασίες σε ορισµένες περιπτώσεις «στέγνωσαν» τα νεαρά φυτά.
Ο ανυπέρβλητος παγετός
Στην κεντρική Ελλάδα, ο ανοιξιάτικος παγετός είχε από νωρίς στιγµατίσει τη φετινή παραγωγή οινοστάφυλων, µε τον τρύγο να έχει ξεκινήσει και εκεί. Υπενθυµίζεται ότι ο Οινοποιητικός Συνεταιρισµός της περιοχής του Τυρνάβου αναµένει για το 2021 ελάχιστες ποσότητες από τα Μοσχάτα που συνήθως συλλέγει και οινοποιεί ως το φθινόπωρο.
«Μόνο οι όψιµες ποικιλίες Μακαµπέο και Μονµπλανκ σώθηκαν κάπως από τον παγετό της άνοιξης» εξηγεί ο Βαγγέλης Σίκαλος, επικεφαλής των συνεταιριστών.
Με εγκαύµατα στη Μεσσηνία
Πρώιµος και µε µικρή παραγωγή και ο τρύγος στη Μεσσηνία, µε τον Κώστα Ψαρούλη από το οµώνυµο οινοποιείο να µετρά µέχρι και 40% λιγότερο σταφύλι σε ορισµένα αµπελοτόπια που χτυπήθηκαν από τον καύσωνα.
Tαλαιπωρηµένη από τη λειψυδρία και τον παρατεταµένο καύσωνα και η περιοχή της Μονεµβασιάς, όπου ωστόσο στα αρδευόµενα αµπέλια του κτήµατος Τσιµπίδη, αποφεύχθηκαν οι έντονες ζηµιές. «Σε κάθε περίπτωση, τα φυτά καταπονήθηκαν από τη ζέστη οπότε και εµείς επιταχύναµε τον τρύγο για να προλάβουν τα αµπέλια να πάρουν µια ανάσα. Υπάρχουν κάποια εγκαύµατα κυρίως στα φύλλα όµως οι αποδόσεις είναι καλύτερες φέτος στον αµπελώνα µας» αναφέρει η Μαριαλένα Τσιµπίδη. Όπως εκτιµά η ίδια, η φετινή χρονιά που φαίνεται ότι θα δώσει γενικά λίγο σταφύλι, σε συνδυασµό µε τα αποθέµατα που άφησε πίσω της η πανδηµία, διαµορφώνει µια καλή ισορροπία για την αγορά, δίνοντας παράλληλα στους οινοποιούς την ευχέρεια να πειραµατιστούν τόσο µε την επιλογή της πρώτης ύλης, όσο και µε άλλες οινοποιήσεις που µπορεί να είχαν από καιρό στο µυαλό τους και είχαν φρενάρει.
∆οκιµές για το µέλλον στην Κρήτη
Ως χρονιά για πειραµατισµούς που θα προετοιµάσουν για το µέλλον αµπελουργούς και οινοποιούς εξελίσσεται η φετινή στην Κρήτη, της οποίας τα αµπέλια δοκιµάστηκαν από τρεις δυνατούς καύσωνες: έναν το Μάιο, έναν στα τέλη Ιουνίου και ακόµα έναν στις αρχές Αυγούστου, λίγα 24ωρα πριν ξεκινήσει ο πρώιµος έως και 17 ηµέρες τρύγος. «Κάποια Chardonnay και Βιδιανά στρεσαρίστηκαν αρκετά ενώ έχει και εγκαύµατα το σταφύλι» λέει ο Ζαχαρίας ∆ιαµαντάκης στην Agrenda που χαρακτηρίζει ως πρωτόγνωρη τη φετινή χρονιά.
«Είναι πρωτόγνωρο να έχεις τέτοιες συνθήκες καύσωνα πριν τη συγκοµιδή. Σαν πρώτη ύλη η χρονιά δεν είναι και τόσο καλή, αλλά ακόµα δεν ξέρουµε τι κρύβεται στις δεξαµενές. Άλλωστε η Κρήτη είναι µια περιοχή που δεν µπορεί να δώσει ούτε καθολική καταστροφή ούτε καθολική επιτυχία. Πρέπει τώρα οι οινοποιοί να δώσουµε και µια ιεραρχία στις ποικιλίες που θα οινοποιήσουµε, γιατί έχουν ωριµάσει όλες µαζί ταυτόχρονα» αναφέρει ο ίδιος, συµπληρώνοντας πως το 2019 και 2020 ο καιρός και οι επιδόσεις των αµπελιών καλόµαθαν τους Κρητικούς οινοποιούς. «Καιρός να δούµε πώς µπορούµε να διαχειριστούµε και µια πιο δύσκολη αµπελουργικά και κλιµατικά χρονιά σαν και αυτές που µπορεί να έρχονται όλο πιο συχνά στο µέλλον» καταλήγει ο συνοµιλητής µας.
