Η Ένωση Οινοποιών Βορείου Ελλάδος είχαν την ευθύνη της οργάνωσης παρουσιάζοντας εκφραστικές και ξεχωριστές σοδειές, παλαιότερες οινοποιήσεις σε ένα βράδυ ελεύθερης οινογνωσίας και γνωριμίας με τον χαρακτήρα του Ξινόμαυρου. Η 1η Νοεμβρίου όπου λαμβάνει χώρα η εκδήλωση, καθιερώθηκε για τον εορτασμό της ποικιλίας καθότι θεωρείται άτυπα η περίοδος που τρυγείται το Ξινόμαυρο και ολοκληρώνεται ο τρύγος.
Όπως λέει η Κική Παναγιώτου, εκπρόσωπος της Ένωσης Οινοποιών Βορείου Ελλάδος ξετυλίγει το κουβάρι μίας προσπάθειας, που ξεκίνησε τα έτη 2019-2020. «Η έλευση της πανδημίας ωστόσο ήταν αυτή που διέκοψε το εγχείρημα αυτό και όλες οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν να γίνονται διαδικτυακά. Παρόλ’ αυτά καταφέραμε να κερδίσουμε ένα σημαντικό μερίδιο οινόφιλων από το εξωτερικό, που αποτελούν κοινό ενδιαφέροντος για όλα τα οινοποιία της ευρύτερης περιοχής. Πρόσφατα το Decanter αναφέρθηκε σε 12 κρασιά από Ξινόμαυρο, τα οποία αναδείχθηκαν μέσα από τον φετινό διεθνούς φήμης διαγωνισμό».
40 ετικέτες από 17 μέλη της Ένωσης Οινοποιών Βορείου Ελλάδος
Στη φετινή εκδήλωση των ΒορΟινών του Ξινόμαυρου παρουσιάστηκαν περισσότερες από 40 ετικέτες 17 μελών της Ένωσης Οινοποιών Βορείου Ελλάδος, όπως αναφέρει η ίδια. Η επιλογή του συγκεκριμένου χώρου για την παρουσίαση των κρασιών, ήρθε να ικανοποιήσει την επιθυμία των διοργανωτών να χωρίσουν την παρουσίαση σε τέσσερις ενότητες που η καθεμία φιλοξενήθηκε σε μία διαφορετική αίθουσα του Μεγάρου Λυκιαρδόπουλου. «Σε μία από τις αίθουσες, ο οινοχόος Άρης Σκλαβενίτης, πραγματοποίησε δύο masterclasses τυφλής δοκιμής σε διαφορετικά κρασιά εσοδείας των ετών 2007, 2013 καθώς και από την τρέχουσα».
Άλλη αίθουσα κοσμούσαν εμφιαλώσεις του 1996 και έως το 2017, που παρά την ηλικία τους απέδιδαν πιστά τον χαρακτήρα και την τανικότητα του Ξινόμαυρου, δείχνοντας την αντοχή που αυτό έχει κατά το πέρασμα του χρόνου. Εκπρόσωπος του 1996 ήταν το Grand Reserve της Οινοποιίας Μπουτάρη. Σε μία από τις υπόλοιπες αίθουσες φιλοξενήθηκαν μονοποικιλιακά και χαρμάνια από Ξινόμαυρο, αναδεικνύοντας μεταξύ άλλων τη συμμετοχή ποικιλιών όπως η Νεγκόσκα στο ΠΟΠ Γουμένισσα, η οποία έρχεται να «μαλακώσει» το τανικό Ξινόμαυρο και να του προσδώσει φινέτσα. Η πολυδύναμη διάσταση της ποικιλίας ήρθε να αναδειχθεί και μέσα από μία ακόμη αυτόνομη αίθουσα, όπου παρουσιάστηκαν στους επισκέπτες ροζέ και αφρώδεις οίνοι ως εκφράσεις του Ξινόμαυρου.
Δύο τυφλές δοκιμές κρασιών από 8 οινοποιεία
Στη διάρκεια της βραδιάς, ο οινοχόος Άρης Σκλαβενίτης πραγματοποίησε δύο διαφορετικά masterclasses, όπου στην πρώτη εκπροσωπήθηκαν τέσσερα οινοποιεία με τα κρασιά τους και συγκεκριμένα το Κτήμα Διαμαντάκου, η Οινοποιία Μπουτάρη, το Κτήμα Άλφα και το Οινοποιείο Ταραλά. «Αυτό που κάναμε ήταν να δοκιμάσουμε τα κρασιά τους από τρεις διαφορετικές χρονιές. Διαπιστώσαμε πώς στα φρέσκα κρασιά διαδραματίζει πρωτεύοντα ρόλο το terroir και η διαδικασία της οινοποίησης. Στα κρασιά μέσης ηλικίας είδαμε ότι ο ποικιλιακός χαρακτήρας αρχίζει σταδιακά να εισέρχεται και αυτός στα προαναφερόμενα χαρακτηριστικά του οίνου. Στο τρίτο και τελευταίο στάδιο της δοκιμής είδαμε πως ο ποικιλιακός χαρακτήρας πλέον υπερτερεί. Ο χαρακτήρας της ποικιλίας είναι αυτός που στο τέλος αναδεικνύεται και μένουν πίσω το terroir και η διαδικασία της οινοποίησης», λέει ο Άρης Σκλαβενίτης. Στη δεύτερη τυφλή δοκιμή συμμετείχαν το Κτήμα Κυρ Γιάννη, το Κτήμα Βογιατζή, το Κατώγι Αβέρωφ και το Κτήμα Φουντή.
Γ. Κουλελής: Ευρύτατο δυναμικό παλαίωσης
Τη δική του αίσθηση για τα χαρακτηριστικά και τον δυναμικό χαρακτήρα του Ξινόμαυρου εκφράζει ο σύμβουλος οινοποιητικών επιχειρήσεων και άρρηκτα συνδεδεμένος με τον χώρο του κρασιού στην Ελλάδα, Γιάννης Κουλελής. «Είναι η αγαπημένη μου ποικιλία, με την οποία έχω μεγαλώσει και την έχω γνωρίσει σε όλες τις εκφράσεις της. Προσφέρει ένα ευρύτατο δυναμικό παλαίωσης με χαρακτηριστική περίπτωση το Ξινόμαυρο Ναούσης, όπου κρασιά του 1996 και του 2000 διατηρούν ακόμα την τανικότητα και την εκφραστικότητά τους».
Ο ίδιος αναφέρεται στις ισχυρές προοπτικές που παρουσιάζει η ποικιλία της βορείου Ελλάδος στις χώρες του εξωτερικού τα επόμενα χρόνια. «Είναι ένα κρασί που συχνά μπορεί να κοντράρει Nebiolo καθώς και Pinot Noir, γι’ αυτό και πιστεύω ότι θα βρει το δικό του χώρο στις χώρες του εξωτερικού. Στην Ελλάδα το Ξινόμαυρο βρίσκεται αντιμέτωπο με τη δυσκολία που δημιουργεί στο εγχώριο κοινό η τανικότητά του και η έλλειψη έντονου φρούτου, την οποία έχουμε συνηθίσει εδώ».
«Ωστόσο αυτό που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια είναι ότι οι νεότεροι οινοποιοί κυρίως της Νάουσας, έδωσαν μία νέα αίγλη και φρεσκάδα στο Ξινόμαυρο, προσελκύοντας καταναλωτές τους οποίους δεν θα μπορούσαν να προσεγγίσουν στο ελάχιστο πριν από 15 χρόνια. Πιστεύω επομένως ότι τα επόμενα χρόνια η ποικιλία θα κάνει αρκετά βήματα και στην Ελλάδα».
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΡΑΜΑΛΗ
