Πρόκειται για ένα ροζέ αφρώδες κρασί, που παράχθηκε τον περασμένο Δεκέμβρη και πρόσφατα απέκτησε και μια χαρακτηριστική πολύχρωμη ετικέτα, με το όνομα «The Lost in a Field. Το ενδιαφέρον σε αυτό το κρασί κρύβεται στο ότι αντιπροσωπεύει την έρευνα και τη διάσωση εγκαταλελειμμένων ποικιλιών της Αγγλίας, που φέρουν την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας.
Το μοντέλο είναι στυλ Βουργουνδίας, με μικρά αμπελοτόπια εδώ και εκεί, που φροντίζονται από μικρούς παραγωγούς με μεράκι, κόντρα στα μοντέλα της σημερινής εποχής του κρασιού στην Αγγλία. Δηλαδή, λέει ο Wildman, «μια έντονη αντίθεση με τη σύγχρονη εποχή [του αγγλικού κρασιού], με τη μεγάλη του κλίμακα και επωνυμίες που βασίζονται σε στυλ κρασιού σαμπάνιας και εταιρικά επιχειρηματικά μοντέλα».
Παρά το χαρωπό στυλ που δείχνει αυτό το Pet Nat, στην πραγματικότητα είναι ένα κρασί που φέρει παράδοση, και ταυτόχρονα είναι μια ελπιδοφόρα προσέγγιση στο θέμα των νέων ποικιλιών που ερευνώνται για την παραγωγή σαμπάνιας.
Ο ίδιος, επισημαίνει ότι όταν ξεκίνησε την παραγωγή του κρασιού αυτού το μόνο που είχε στο μυαλό του ήταν να φτιάξει ένα Pet Nat από αγγλικές ποικιλίες, με δροσερό χαρακτήρα ή εκείνες που έχουν διασταυρωθεί με γερμανικές και βοήθησαν πολύ στην αναβίωση του κρασιού στην Αγγλία, κατά το 2ο μισό του 20ου αιώνα. ποικιλίες όπως Seyval Blanc, Huxelrebe, Reichensteiner, Οι Schönburger και Madeleine Angevine για τους λευκούς και οι Dornfelder, Rondo και Regent για τους κόκκινους. «Είχα την αίσθηση ότι η χρήση αυτών των κληρονομικών ποικιλιών θα ήταν ο καλύτερος τρόπος για να φτιάξεις ενδιαφέρον, αρωματικό και νόστιμο Pet Nat», λέει.
Μέσα από το ταξίδι αυτό για τη δημιουργία του κρασιού, συνάντησε πάνω από 200 εγκαταλελειμμένες εκτάσεις με τέτοιες ποικιλίες, αλλά μόνο δύο μπορούσαν εν τέλει να του δώσουν την επιθυμητή ποσότητα, δηλαδή λίγους τόνους, ώστε το κρασί να φτάσει στην αγορά.
Οι φυτεύσεις αμπέλου έχουν υπερδιπλασιαστεί στη Βρετανία τα τελευταία οκτώ χρόνια, με αύξηση 70 τοις εκατό μόνο τα τελευταία πέντε χρόνια. Οι νέες φυτεύσεις αποτελούνται σχεδόν εξ ολοκλήρου από Chardonnay, Pinot Noir και Pinot Meunier, που προορίζονται για την παραγωγή του πιο διάσημου στυλ της Βρετανίας: παραδοσιακής μεθόδου αγγλικού αφρώδους οίνου. Ποικιλίες άλλων ποικιλιών που δεν είναι σαμπάνιας εξακολουθούν να υπάρχουν – μερικές σε καθιερωμένα οινοποιεία και ως συστατικά άκρως επιτυχημένων κρασιών. Ωστόσο, η ταχύτητα και η έκταση στην οποία εξαφανίζονται οι ποικιλίες κληρονομιάς της Βρετανίας τον εξέπληξαν.
Για να διασωθεί η ιδιαίτερη ποικιλία, έπρεπε να αποκατασταθεί μεγάλο τμήμα από τους χαμένους και εγκαταλελειμμένους αμπελώνες της Αγγλίας, ώστε να μιλάμε πράγματι για διάσωση τμήματος πολιτιστικής κληρονομιάς.
Η διαδικασία ήταν μακρά. Χρειάστηκε πολύ μεγάλη έρευνα, με σκάψιμο αλλά και παρατήρηση στους χάρτες για να εδραιωθεί εν τέλει ένας αμπελώνας. Κάποιοι δεν είχαν καθόλου ελπίδες, ενώ άλλοι ήταν προς πώληση. Πλέον, κατέληξε με κάποιες εκτάσεις στις οποίες φύονται συνολικά 2ο διαφορετικές ποικιλίες.
Το επόμενο σχέδιο στα σκαριά του Master of Wine, είναι η πώληση αφρωδών οίνων από παραδοσιακές ποικιλίες της Αγγλίας, με την ετικέτα Lark and Folly. «Θα ξεκινήσω με 1.000 μπουκάλια από το καθένα. Το παλαιότερο είναι ένα αφρώδες Pinot Noir του 1996 στο Somerset.»
«Αυτή είναι η πολιτιστική μας κληρονομιά», λέει ο Wildman. «Αυτή είναι η ιστορία της έναρξης της σύγχρονης αγγλικής βιομηχανίας κρασιού».
πηγή: Club Oenologique. com
