του Ζήση Πανάγου
Ένα από τα μεγαλύτερα οινοποιεία στον κόσμο από την Βυζαντινή περίοδο ανακαλύφθηκε από αρχαιολόγους στην ισραηλινή πόλη Yavne, μετά από διετή ανασκαφική διαδικασία. Το συγκρότημα ηλικίας 1.500 ετών χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή κρασιού σε τεράστιες εμπορικές ποσότητες, με τους επικεφαλής της ανασκαφής να υπολογίζουν ότι κυκλοφορούσαν περίπου δύο εκατομμύρια λίτρα κρασί κάθε χρόνο.
Ο χώρος διαθέτει πέντε πιεστήρια, τέσσερις μεγάλες αποθήκες όπου παλαιώνονταν το κρασί και κλιβάνους για ψήσιμο των πήλινων αμφορέων ή βάζων. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Βυζαντινή Αυτοκρατορία υπήρχε περίπου μεταξύ 330 μ.Χ. και 1453, και έγινε ένας από τους κορυφαίους πολιτισμούς στον κόσμο.
«Αυτό που είναι πραγματικά συναρπαστικό είναι η τεράστια κλίμακα παραγωγής στην περιοχή», δήλωσε στο CNN ο αρχαιολόγος και συν-διευθυντής ανασκαφών Jon Seligman. Πρόσθεσε μάλιστα, ότι η «πολυπλοκότητα της αρχιτεκτονικής και της βιομηχανικής διαδικασίας» ήταν έκπληξη.
Είπε επίσης ότι η ανασκαφή, που έγινε υπό την καθοδήγηση των αρχαιολόγων του Ισραήλ, ήταν μία από τις μεγαλύτερες στη χώρα, με περίπου 300 μέλη του προσωπικού να εργάζονται πέντε ημέρες την εβδομάδα.
Οι επικεφαλής της ανασκαφής δήλωσαν ότι ο χώρος ήταν πιθανότατα η κύρια περιοχή παραγωγής για το «κρασί της Γάζας και του Ashkelon», μιας διάσημης μάρκας του αρχαίου κόσμου. Παράλληλα, από τη Γάζα και το Ashkelon, το κρασί διακινούνταν σε όλη τη λεκάνη της Μεσογείου ως εμπορικό προϊόν. Ο Seligman πρόσθεσε, ότι διάφορες αρχαίες πηγές ανέφεραν ότι επρόκειτο για ένα «ελαφρύ λευκό κρασί».
«Ήταν ένα προϊόν υψηλού κύρους, το οποίο άρεσε σε πολλά μέλη της αριστοκρατίας εκείνη την περίοδο», δήλωσε ο Seligman. «Για παράδειγμα, γνωρίζουμε ότι διατηρήθηκε κατά τη στέψη του Ιουστίνου Β ‘το 566 στο τραπέζι του κατά τη διάρκεια της γιορτής. Αυτό από μόνο του μας δίνει μια ιδέα για τη σημασία του κρασιού αυτού, τόσο γαστρονομικά όσο και οικονομικά στην περιοχή.»
Μάλιστα, μερικοί αμφορείς, γνωστοί ως «βάζα της Γάζας», ανακαλύφθηκαν άθικτοι μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες θραύσματα στην τοποθεσία. Ενώ, σπάνια περσικά πιεστήρια κρασιού παλαιότερα από το ίδιο το συγκρότημα σε ηλικία περίπου 2.300 ετών, βρέθηκαν επίσης στο κτήμα.
Καθώς ολόκληρη η διαδικασία παραγωγής κρασιού γινόταν χειροκίνητα, τα σταφύλια θρυμματίζονταν με γυμνά πόδια, για να εξαγάγουν το υγρό τους σε ένα πάτωμα, το οποίο βρισκόταν δίπλα σε διαμερίσματα, όπου ζύμωνε το κρασί προκειμένου να μαζευτεί σε οκταγωνικούς κάδους.
Πηγή: us.cnn.com
