του Γιάννη Χριστόπουλου*
Η κατεύθυνση σε μια αμπελουργία πραγματικά αειφόρο που σέβεται το περιβάλλον και σταθμίζει τις εισροές -εκροές στο αμπελοτόπι φαίνεται ξεκάθαρα να είναι η πιο σοβαρή ανθρώπινη επιλογή για τη βιωσιμότητα του αμπελώνα και την ισχυρότερη θωράκισή του έναντι των επιθετικών συνθηκών που λαμβάνουν χώρα γύρω του. Μια τέτοια πρακτική προσαρμόζει τον αμπελώνα να καταφέρνει με τις λίγες εισροές (νερό, θρεπτικά στοιχεία) να διαμορφώνει αναλογικά το βλαστικό του σώμα χωρίς έντονες ζωηρότητες και υπερβολικά φυλλώματα ενώ και το φρούτο του θα είναι στην κατάλληλη ισορροπία με το φυλλικό τείχος καθ’ όλη την βλαστική περίοδο οδηγώντας σε φυσιολογική ωρίμανση αλλά και αντοχή του αμπελώνα στις δύσκολές συνθήκες της ανομβρίας.
Ξεφυλλίστε και κατεβάστε σε υψηλή ανάλυση το τεύχος Τhe TOP 50 by WineTrails του 2025
Επίσης σημαντικό είναι να αναφερθεί ότι παρατηρούμε ότι οι παλαιότεροι αμπελώνες, που στην περιοχή μας είναι αυτόρριζοι και διαμορφωμένοι σε κύπελλο, δείχνουν μεγαλύτερη αντοχή στις συνθήκες ξηρασίας , μεγαλύτερη αυτονομία και αυτοδιαχείριση , λιγότερες ζημιές από εγκαύματα λόγω καλύτερης σκίασης των σταφυλών και φυσικά καλύτερη, λόγω ηλικίας, ισορροπία φορτίου–φυλλώματος με επακόλουθη την καλή ποιότητα των παραγόμενων οίνων. Άρα είναι σημαντικό να προστατεύσουμε και να διαφυλάξουμε τους αμπελώνες μεγαλύτερης ηλικίας οι οποίοι έχουν αναπτύξει πολύ βαθύ ριζικό σύστημα και καταφέρνουν να τροφοδοτούνται με νερό από τα βαθύτερα στρώματα, παράγουν λιγότερο φρούτο και είναι λιγότεροι ζωηροί προσδίδοντάς τους μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα και αντοχή..
Γιάννης Χριστόπουλος
Η προσπάθεια για την ανάδειξη των γηγενών ποικιλιών και των παραγόμενων οίνων τους που γίνεται συστηματικά τα τελευταία χρόνια μας έδωσε τη δυνατότητα να τις μελετήσουμε και να τις γνωρίσουμε καλύτερα και ως προς την καλλιέργειά τους αλλά και για τη δυναμική που διαθέτουν ώστε να παράγουν οίνους υψηλής προστιθέμενης αξίας – ανταγωνιστικότητας με ταυτότητα και ιδιαιτερότητα. Εκτός των παραπάνω θετικών που αφορούν την ποιότητα των οίνων έχουμε παρατηρήσει ότι οι γηγενείς ποικιλίες φαίνεται να έχουν και καλή δυναμική στην αντοχή στις δυσμενείς ξηροθερμικές συνθήκες. Ο εγκλιματισμός τους και η προσαρμοστικότητά τους επί σειρά πολλών ετών στις περιοχές που τις συναντούμε, προφανώς τους παρέχει αυτή τη δυνατότητα. Ειδικότερα κάποιες από αυτές που είναι και πιο όψιμες δείχνουν πιο εμφανή την καλύτερη άμυνα στα δύσκολα κλιματικά δεδομένα. Η Μαυροδάφνη, το Refosco (κλώνος Μερκούρη) , ο Ροδίτης και το Φιλέρι (Μοσχοφίλερο) είναι ποικιλίες που βλέπουμε ότι μπορούν να τα καταφέρνουν.
*Γεωπόνος-Οινολόγος, Υπεύθυνος παραγωγής Οινοποιία Μαρκόγιαννη
