Το καλοκαίρι που ακολούθησε χαρακτηρίστηκε από υψηλές θερμοκρασίες, ειδικά τον Ιούλιο, και ξηρασία. Οι παραπάνω συνθήκες συντέλεσαν στην έντονη υδατική καταπόνηση των αμπελώνων κατά τη διάρκεια της ωρίμασης, με αποτέλεσμα μείωση της παραγωγής περίπου 15-20%.
Το Μοσχάτο Αλεξανδρείας τρυγήθηκε από 1η ως 17η Σεπτεμβρίου, είχε μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε σάκχαρα σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές, με την οξύτητα να κυμαίνεται στα ίδια επίπεδα. Το αρωματικό προφίλ των οίνων που παράχθηκαν είναι το τυπικό του Μοσχάτου, με τον φρουτώδη χαρακτήρα να είναι ιδιαίτερα εκφραστικός.
Το Λημνιό τρυγήθηκε στις 17 και 18 Σεπτεμβρίου, επηρεάστηκε λιγότερο από την ανομβρία, και τα κρασιά έχουν υψηλό αλκοολικό τίτλο για την ποικιλία και σχετικά μαλακές ταννίνες, σε συνδυασμό με έντονα αρώματα κόκκινων φρούτων.
ΠΗΓΗ: ΚΕΟΣΟΕ
