Ειδικά τα τελευταία χρόνια, στο οινικό στερέωµα, µια σειρά από ειδήµονες και ηµιµαθείς, που συστήνονται ως γευσιγνώστες, οινοχόοι, influencers, οινολογούντες κ.ά., όχι µόνο δεν διευκολύνουν την εξοικείωση της κοινωνίας µε τον θαυµαστό κόσµο του κρασιού, αντίθετα την υπονοµεύουν. ∆ιαµορφώνουν µε τον τρόπο τους µια ελιτίστικη ατµόσφαιρα που µάλλον συντηρεί την ανασφάλεια στους λιγότερο µυηµένους και κάνει πολλούς να κρατούν αποστάσεις.
Ιδίως µετά την άνθηση των social media, είναι τόσα πολλά αυτά τα οποία γράφονται και λέγονται (χρώµατα κι αρώµατα), που δεν είναι υπερβολή να πει κανείς ότι θύµατα αυτής της φλυαρίας πέφτουν καµιά φορά και οι ίδιοι οι οινοποιοί, καθώς και άµεσα εµπλεκόµενοι στο πεδίο της παραγωγής. Χρειάζεται να έχει κανείς µεγάλη πίστη στη συνταγή του και ατσάλινη αυτοπεποίθηση, για να αντέξει στις σειρήνες, ώστε να µην ενδώσει στους «πειρασµούς» που συχνά µεταφέρουν.
Έτσι, ενώ είναι αποδεδειγµένη η αναγκαιότητα της ήπιας διαχείρισης στον αµπελώνα και των ελάχιστων παρεµβάσεων στην οινοποίηση, στο τέλος της ηµέρας µια πληθώρα αναζητήσεων που επιβάλλουν οι λεγόµενες… τάσεις και µια πανσπερµία εναλλακτικών που προτείνουν κάθε τόσο επιστήµη και τεχνολογία, καθιστούν την ατµόσφαιρα… ηλεκτρισµένη και το παραστράτηµα συχνό.
Θα πρέπει να αναγνωριστεί βέβαια ότι η οικονοµική πίεση που ασκείται τις περισσότερες φορές στις οινοποιητικές επιχειρήσεις, ανεξαρτήτως µεγέθους, υποχρεώνει κάθε τόσο κτήµατα και οινοποιούς να «νερώνουν» τη συνταγή τους. Αναγκάζονται εκ των πραγµάτων να υποβαθµίσουν, µε τον έναν ή τον άλλον τρόπο, τη σηµασία της µικρής παραγωγής στο αµπέλι, όπως και της ήπιας παρέµβασης στο οινοποιείο. Αποτέλεσµα, τα κρασιά να χάνουν τη νοστιµάδα τους και την ταυτότητά τους (terroir, φινέτσα, παλέτα αρωµάτων κ.ά.). Αποτέλεσµα όλων αυτών, να καθίσταται όλο και πιο δυσχερής η τιµολόγηση των κρασιών µε βάση τον αρχικό σχεδιασµό. Οδηγούνται, µε αυτόν τον τρόπο, σε ένα σπιράλ υποχωρήσεων και εκπτώσεων, από το οποίο κανείς δεν βγαίνει κερδισµένος. Με εξαίρεση ίσως τον επόµενο υποψήφιο αγοραστή της οινοποιητικής µονάδας, πριν αρχίσει κι αυτός να πέφτει θύµα των ίδιων σειρήνων και της ίδιας αγωνίας οικονοµικής επιβίωσης.
Γιάννης Πανάγος – Εκδότης, Διευυθυντής
Ακολουθεί το εξώφυλλο του Wine Trails Φεβρουαρίου
