του Γιάννη Πανάγου
Πιο συγκεκριµένα, εξετάζοντας σε βάθος την κατάσταση προκύπτει µε σαφήνεια ότι δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που άλλος έχει τη γη, άλλος έχει το αµπέλι, άλλος έχει την άδεια καλλιέργειας των οινοστάφυλων και άλλος έχει το οινοποιείο.
∆εν είναι µάλιστα υπερβολή να αναφερθεί ότι πολύ συχνά, αυτοί που θέλουν να µπουν δυνατά στην αµπελοκαλλιέργεια δυσκολεύονται στην αδειοδότηση (νέες άδειες φύτευσης), ενώ πολλοί από αυτούς που κατέχουν τις άδειες δεν έχουν καµιά διάθεση να συνεχίσουν να καλλιεργούν.
Κάπως έτσι και µε δεδοµένες τις ανάγκες προσαρµογής, όχι µόνο στα νέα κλιµατολογικά δεδοµένα αλλά και στις νέες τάσεις των αγορών, είναι φανερό ότι τέτοιου είδους ανακατατάξεις δεν µπορούν να γίνουν από αµπελουργούς, οι οποίοι βρίσκονται στη δύση της καριέρας τους και από αµπελουργικές εκµεταλλεύσεις χωρίς διαδοχή, εποµένως µε αβέβαιο µέλλον.
Μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον είναι σχεδόν σίγουρο ότι το µεγάλο πρόβληµα που θα αντιµετωπίσει, αργά ή γρήγορα, ο κλάδος του κρασιού θα αυτό της πρώτης ύλης. Ήδη, την προηγούµενη καλλιεργητική περίοδο, µε βασική αιτία τις δύσκολες κλιµατολογικές συνθήκες που επικράτησαν ειδικά στις αρχές του καλοκαιριού, υπήρξε πολύ µεγάλη µείωση της παραγωγής οινοστάφυλων, η οποία σε πολλές περιπτώσεις ξεπέρασε και το 50%. Η µεγαλύτερη µείωση παραγωγής προέκυψε βέβαια σε αµπελώνες µε πληµµελή φροντίδα. Οι αµπελώνες αυτοί δεν αποτελούν ευκαταφρόνητο µέγεθος, αντίθετα, επηρεάζουν σε σηµαντικό βαθµό τόσο την επάρκεια σε πρώτη ύλη, όσο και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των κρασιών που παράγονται στη χώρα µας.
Άλλωστε, η τεράστια αναντιστοιχία ανάµεσα στα στοιχεία των αδειοδοτηµένων και µη αµπελώνων, την ταυτότητα των παραγωγών και τις ποικιλίες που καλλιεργούνται σε κάθε αµπελοτεµάχιο, συνιστά την κύρια αιτία της εκτεταµένης «µαύρης αγοράς» σταφυλιών και οίνου (κατά βάση σε χύµα µορφή). Αυτή η κατάσταση, πέραν των στρεβλώσεων που επιφέρει στην αγορά, δεν αποτελεί και τον καλύτερο σύµβουλο για την ισχυροποίηση της ταυτότητας του ελληνικού οίνου διεθνώς.
Όλα τα παραπάνω πιστοποιούν την ανάγκη επαναπροσέγγισης και µάλιστα σε βάθος του θεσµικού πλαισίου που διέπει τον αµπελοοινικό κλάδο, όχι µόνο για την αποσαφήνιση της κατάστασης µε βάση τα πραγµατικά δεδοµένα αλλά κυρίως για τη δηµιουργία µιας αξιόπιστης βάσης πάνω στην οποία θα θεµελιωθεί η νέα εποχή βιώσιµης ανάπτυξης για το ελληνικό κρασί.
Βρείτε το τεύχος 40 του WineTrails στα περίπτερα το Σάββατο 29 Ιουνίου μαζί με την Agrenda.
