Επιμέλεια: Ζήσης Πανάγος
Η πρόταση μειώνει την υποχρεωτική πυκνότητα φύτευσης από 8.000 αμπέλια ανά εκτάριο σε περίπου 6.000. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί επιτρέποντας 2,2 μέτρα μεταξύ των σειρών, αφαιρώντας ουσιαστικά κάθε άλλη σειρά. Οι αναφερόμενοι σκοποί περιλαμβάνουν τη μείωση του κόστους συντήρησης των αμπελώνων και συνεπώς του χρόνου που απαιτείται για τη συντήρησή τους.
Αυτό έχει προταθεί ως τρόπος μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και οι υποστηρικτές εκτιμούν ότι τέτοιες εκπομπές θα ήταν 20% χαμηλότερες στο πλαίσιο του μέτρου, με αποτέλεσμα ορισμένοι να την περιγράψουν ως μια φιλική προς το περιβάλλον πρωτοβουλία και όχι απλώς ως πρωτοβουλία εξοικονόμησης κόστους.
Παράλληλα, το μέτρο προτάθηκε από το Syndicat Général des Vignerons de la Champagne (SGV), το οποίο είναι ο επιτόπιος οργανισμός που είναι υπεύθυνος για την εφαρμογή των προτύπων για τη σαμπάνια που έχει επιβάλει ο INAO. Η δράση ελήφθη παρά την επίσημη αντίθεση που υπέβαλαν ορισμένοι από τους πιο σεβαστούς καλλιεργητές της σαμπάνιας.
Υπάρχει υποψία ότι ο κύριος λόγος είναι η μείωση του κόστους καλλιέργειας, σύμφωνα με τον Eric Coulon των Vignerons Indépendants. Άλλοι φοβούνται ότι οδηγεί στην έγκριση της μηχανικής συγκομιδής στη σαμπάνια και υπάρχει ανησυχία από την πλευρά ορισμένων καλλιεργητών που προσανατολίζονται στην ποιότητα ότι η μείωση της πυκνότητας φύτευσης θα οδηγήσει σε λιγότερη συγκέντρωση στο τελικό κρασί.
Αν και η κίνηση έχει διατυπωθεί ως μέτρο για τη διατήρηση της σαμπάνιας ενόψει της υπερθέρμανσης του πλανήτη, πρέπει να θυμόμαστε ότι η μετάβαση σε χαμηλότερη πυκνότητα είναι προαιρετική και, κατά συνέπεια, οι μειώσεις στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου πραγματοποιούνται μόνο στο βαθμό που συμβαίνει επαναφύτευση.
Φαίνεται απίθανο τα νέα πρότυπα να υιοθετηθούν παγκοσμίως, καθώς υπάρχει αντίθεση από πολλές πλευρές. Αυτό αποτελεί παράδειγμα της συλλογικότητας NoVSL (no-VSL in Champagne), με επικεφαλής τους καλλιεργητές Aurélien Laherte, Aurélien Suenen, Raphaël Bérêche, Fabrice Pouillon και Mélanie και Benoît Tarlant. Η NoVSL διακήρυξε ότι η εφαρμογή της VSL επηρεάζει αρνητικά τη βιοποικιλότητα και τη ζωή του εδάφους, ενώ έχει επίσης αρνητικό αντίκτυπο στην ανάπτυξη της [αειφόρου] και βιολογικής αμπελοκαλλιέργειας, καθώς και στον αντίκτυπο του άνθρακα κάθε αμπελουργού.
Τόνισαν ότι ουσιαστικά η απομάκρυνση μιας σειράς στις δύο θα επέτρεπε περαιτέρω μηχανοποίηση του αμπελώνα που οδηγεί στη χρήση τρακτέρ που θα συμπιέζουν τα εδάφη και έτσι θα αναστέλλουν τη μικροβιακή ανάπτυξη. Υποστήριξαν ότι η διατήρηση των αποδόσεων στο σημερινό τους επίπεδο με ταυτόχρονη μείωση της πυκνότητας θα έκανε κάθε αμπέλι να δουλέψει σκληρότερα και θα ενθάρρυνε τους καλλιεργητές να επιλέξουν παραγωγικούς κλώνους και ένα επιθετικό καθεστώς ψεκασμού, όλα με αρνητικό αντίκτυπο στην ποιότητα.
Έπειτα, η NoVSL συνέχισε σημειώνοντας ότι παρόλο που η διαδικασία έχει μελετηθεί για αρκετό καιρό, τα θέματα ολοκληρώθηκαν γρήγορα κατά τη διάρκεια της πανδημίας χωρίς επαρκή διάχυση πληροφοριών για το θέμα. Η υποψία είναι διάχυτη ότι ένα μέτρο που ωφελεί τους μεγάλους διαπραγματευτές προωθείται σε μια περίοδο όπου πολλοί περισπασμοί απέσυραν την προσοχή από τον κύριο στόχο της σαμπάνιας, η οποία πρέπει να παραμείνει η ποιότητα. Ο Jean-Baptiste Lecaillon του Maison Louis Roederer σημείωσε ότι ο Roederer έχει περάσει 20 χρόνια δοκιμάζοντας το VSL.
Ο ίδιος μάλιστα ανέφερε ότι: «Μπορεί να είναι μια ενδιαφέρουσα πιθανή λύση, καλά προσαρμοσμένη σε ορισμένες [καταστάσεις]. Ωστόσο, στην περίπτωση του Louis Roederer, οι περισσότεροι από τους αμπελώνες μας βρίσκονται στο Grand Crus, επομένως σε φτωχά εδάφη κιμωλίας όπου η ανοργανοποίηση είναι αργή και αποδίδει μέτριες. Ο αμπελώνας μας είναι επίσης φυτεμένος με μαζικές επιλογές ειδικά για το σπίτι μας (κυρίως Pinot Fin και Très Fin) επομένως με μέτρια απόδοση και ασκούμε σε μεγάλο βαθμό πιστοποιημένη και αναγεννητική βιολογική αμπελοκαλλιέργεια. Για αυτούς τους λόγους, πιστεύουμε τώρα ότι το VSL δεν ταιριάζει στον τομέα μας και στους στόχους παραγωγής και ωρίμανσης.
Τέλος, επεσήμανε ότι από το 2015 έχουν ουσιαστικά αυξήσει την πυκνότητα φύτευσης σε 10.000 κατά μέσο όρο αμπέλια ανά στρέμμα. Η φύτευση χαμηλής πυκνότητας έχει πλέον εγκριθεί και κάθε καλλιεργητής θα αποφασίσει μόνος του τι λειτουργεί καλύτερα. Οπότε, ας ελπίσουμε ότι τα καλύτερα ένστικτα των Champenois αντέχουν.
Πηγή: thedrinksbusiness.com
