Το παθογόνο µολύνει το αµπέλι µε τα σπόρια που µεταφέρονται από τον άνεµο πάνω στις µη επουλωµένες τοµές κλαδέµατος και προκαλεί τη δηµιουργία ελκών στους κορµούς και τους βραχίονες των προσβεβληµένων πρέµνων. Τα φύλλα γίνονται αφύσικα µικρά, κίτρινα µε νεκρώσεις και στη συνέχεια ξηραίνονται και πέφτουν.
Επίσης, οι βλαστοί έχουν ασθενική εµφάνιση µε µικρά µεσογονάτια. Τα συµπτώµατα γίνονται συνήθως αντιληπτά στην αρχή της βλαστικής περιόδου. Θεραπευτικά µέτρα για τον περιορισµό της ασθένειας δεν υπάρχουν, γι΄αυτό οι ειδικοί συστήνουν τη διενέργεια πρώιµου κλαδέµατος αυτή την περίοδο, όπου οι κληµατίδες αφαιρούνται µέχρι ένα µήκος τους, ενώ ταυτόχρονα λύνονται και αποµακρύνονται από τα σύρµατα. Αυτό θα επιτρέψει τη γρήγορη και εύκολη διαµόρφωση των πρέµνων µε το δεύτερο και τελικό κλάδεµα που ακολουθεί προς τα τέλη χειµώνα. Η τήρηση απολυµαντικών µέτρων µετά το κλάδεµα καρποφορίας ή διαµόρφωσης είναι ύψιστης σηµασίας.
