Πιο συγκεκριµένα, στη Σαντορίνη, οι δυνατοί άνεµοι της άνοιξης επιβάρυναν την παραγωγή, ενώ το ηπιότερο καλοκαίρι βοήθησε το Ασύρτικο να διατηρήσει τη φρεσκάδα του. Οι πρώτες ενδείξεις από τις δεξαµενές αποκαλύπτουν ότι µια δύσκολη καλλιεργητική χρονιά µπορεί να δώσει αξιόλογα κρασιά, χωρίς αυτό να αναιρεί τις απώλειες των αµπελουργών. Η φετινή αποτίµηση χρειάζεται συνεπώς να χωρέσει τόσο τις ποιοτικές προσδοκίες, όσο και την οικονοµική πραγµατικότητα. Με την εικόνα της εσοδείας να συµπληρώνεται ακόµη, η προσοχή στρέφεται στα χαρακτηριστικά των νέων κρασιών και στην αντοχή των εκµεταλλεύσεων. Η επιτυχία του τρύγου θα κριθεί και από το αν οι άνθρωποί του µπορούν να συνεχίσουν την επόµενη καλλιεργητική χρονιά.
O τρύγος του 2026 ανέδειξε τις διαφορετικές αντοχές του ελληνικού αµπελώνα. Παγετοί, χαλαζοπτώσεις και ασθένειες περιόρισαν τη συγκοµιδή σε σηµαντικές ζώνες, ενώ αλλού οι παραγωγοί συνάντησαν ευνοϊκότερες συνθήκες. Η εικόνα µέχρι τις αρχές Οκτωβρίου συνδυάζει σοβαρές ποσοτικές απώλειες µε ενθαρρυντικές ενδείξεις ποιότητας, χωρίς να δικαιολογεί έναν ενιαίο χαρακτηρισµό για ολόκληρη τη χώρα.
Στην Πελοπόννησο, οι ανοιξιάτικοι παγετοί καθόρισαν την εξέλιξη της χρονιάς. Στη Νεµέα επλήγησαν περίπου 11.000 από τα 25.000 στρέµµατα, µε εκτιµώµενες ζηµιές 50% έως 100% στις πληγείσες εκτάσεις. Στη Μαντινεία, ο παγετός του Μαΐου περιόρισε σοβαρά τις προοπτικές παραγωγής Μοσχοφίλερου, δηµιουργώντας δυσκολίες τόσο για τους αµπελουργούς, όσο και για την τροφοδοσία των τοπικών οινοποιείων.
Στο Ηράκλειο, οι χαλαζοπτώσεις της άνοιξης και ο περονόσπορος επιβάρυναν την παραγωγή, ιδιαίτερα στο Τέµενος. Στη Θεσσαλία, το χαλάζι του Ιουλίου προκάλεσε εκτεταµένες τοπικές ζηµιές στο ∆αµάσι, υπενθυµίζοντας ότι ακόµη και γειτονικοί αµπελώνες µπορούσαν να έχουν εντελώς διαφορετική κατάληξη.
Παράλληλα, στη Σαντορίνη, οι δυνατοί άνεµοι κατά την άνθηση επιδείνωσαν τη χαµηλή παραγωγικότητα. Ωστόσο, το σχετικά ήπιο καλοκαίρι ευνόησε την ωρίµανση και τη διατήρηση της οξύτητας. Οι πρώτες καταγραφές από επιµέρους οινοποιήσεις Ασύρτικου έδειξαν ισορροπία και καθαρό αρωµατικό χαρακτήρα. Η περιορισµένη ποσότητα, συνεπώς, συνυπήρξε µε βάσιµες προσδοκίες για αξιόλογα κρασιά, χωρίς αυτό να αναιρεί την οικονοµική ζηµιά από τις χαµηλές αποδόσεις.
Στη Νάουσα και στο Αµύνταιο, οι αρχικές εκτιµήσεις προέβλεπαν αυξηµένες ποσότητες, παρά τα προβλήµατα ωιδίου και χαλαζιού αντίστοιχα. Στην Αττική και στη Βοιωτία διατυπώθηκαν προσδοκίες ανάκαµψης της παραγωγής. Πρόκειται για εκτιµήσεις της τρυγητικής περιόδου, που δεν υποκαθιστούν τα τελικά συγκεντρωτικά στοιχεία.
Παραγωγικά, εποµένως, το 2026 καταγράφεται µέχρι στιγµής ως άνιση χρονιά: ∆ύσκολη σε εµβληµατικές ζώνες, περισσότερο υποσχόµενη σε άλλες. Η ποιότητα χρειάζεται ξεχωριστή αξιολόγηση ανά περιοχή, ποικιλία και εµφιάλωση. Οι πρώτες θετικές ενδείξεις δίνουν λόγους αισιοδοξίας, αλλά δεν αρκούν για να χαρακτηριστεί συνολικά επιτυχηµένη µια εσοδεία που άφησε σηµαντικό µέρος των αµπελουργών µε λιγότερο προϊόν.
Οι τιµές δείχνουν γιατί η ποιότητα δεν εξασφαλίζει κέρδος
Στην αγορά, το παράδοξο του 2026 ήταν ότι οι απώλειες παραγωγής δεν εξασφάλισαν υψηλότερες τιµές σταφυλιού. Η δυσκολία διάθεσης κρασιών, οι πιέσεις από τα αποθέµατα και η επιφυλακτικότητα των αγοραστών µεταφέρθηκαν στην πρώτη ύλη. Η αβεβαιότητα για την αµοιβή της αµπελουργικής εργασίας εντάθηκε.
Ειδικότερα, στην Αχαΐα, οι καταγραφές της έναρξης του τρύγου τοποθετούσαν το Μοσχάτο Ρίου στα 0,40–0,45 ευρώ το κιλό, έναντι 0,70–0,75 στην προηγούµενη εσοδεία. Στην Αττική, για ερυθρές ποικιλίες αναφέρονταν 0,45 ευρώ, έναντι 0,75 προηγουµένως. Στη διάρκεια του Σεπτεµβρίου καταγράφηκαν αναφορές για µειώσεις που, σε επιµέρους περιπτώσεις, έφταναν το 60%, καθώς και για αµπέλια που έµεναν ατρύγητα. Οι περιπτώσεις αυτές αποκαλύπτουν την πίεση, χωρίς να εκφράζουν ολόκληρη την αγορά.
Στον αντίποδα, η σπανιότητα και η ισχυρή τοπική ζήτηση στήριξαν ορισµένες νησιωτικές αγορές. Στη Σαντορίνη, η αρχική βάση τιµής για το Ασύρτικο αναφερόταν στα 10 ευρώ το κιλό. Το υψηλό τίµηµα ανά κιλό, ωστόσο, δεν εγγυάται ικανοποιητικό εισόδηµα όταν η στρεµµατική απόδοση είναι εξαιρετικά χαµηλή.
Το αποτέλεσµα για τον αµπελουργό προκύπτει από την ποσότητα που πούλησε, την τιµή που εισέπραξε και το κόστος καλλιέργειας και συγκοµιδής. Μια µείωση της παραγωγής µπορεί να εξανεµίσει το όφελος µιας καλύτερης τιµής. Αντίστοιχα, µια γεµάτη συγκοµιδή µπορεί να αφήσει περιορισµένο περιθώριο όταν πωλείται φθηνά. Χωρίς συγκεντρωτικά στοιχεία κόστους και τελικών εκκαθαρίσεων, ο πανελλαδικός υπολογισµός κερδοφορίας παραµένει ανοιχτός.
Ούτε για τα οινοποιεία η φθηνότερη πρώτη ύλη συνεπάγεται µεγαλύτερο κέρδος. Αν οι πωλήσεις καθυστερούν, το κρασί δεσµεύει κεφάλαιο, ενώ συνεχίζονται οι δαπάνες αποθήκευσης, χρηµατοδότησης και λειτουργίας. Το οικονοµικό αποτέλεσµα της εσοδείας θα κριθεί και στην εµπορική της διαδροµή.
Συνοψίζοντας, µε αυτά τα δεδοµένα, το 2026 δύσκολα χαρακτηρίζεται συνολικά καλή χρονιά για το αµπελουργικό εισόδηµα. ∆ιατηρεί ποιοτικές υποσχέσεις και τοπικές επιτυχίες, αλλά ο συνδυασµός ζηµιών και πιεσµένων τιµών δεν επιτρέπει γενικευµένη αισιοδοξία. Η αξία της εσοδείας θα ολοκληρωθεί όταν η ποιότητα αποδώσει βιώσιµο έσοδο στους ανθρώπους που την παρήγαγαν.
Οινοποιείο Γκιρλέμη
Στις καλύτερες χρονιές το 2026
Στις 17 Αυγούστου ξεκίνησε ο φετινός τρύγος στο Οινοποιείο Γκιρλέµη, σηµατοδοτώντας την έναρξη µιας ιδιαίτερα σηµαντικής περιόδου για το οινοποιείο και τους ανθρώπους του. Η φετινή έναρξη πραγµατοποιήθηκε περίπου µία εβδοµάδα αργότερα σε σχέση µε άλλες χρονιές, ακολουθώντας τον ρυθµό µε τον οποίο εξελίχθηκε η ωρίµανση των σταφυλιών.
Η χρονιά ξεκίνησε µε έναν ήπιο χειµώνα, µε βροχοπτώσεις που έφτασαν κατά µέσο όρο τα 200 mm τον µήνα και µέσες θερµοκρασίες µεταξύ 8 και 14°C. Η άνοιξη χαρακτηρίστηκε από αρκετές βροχοπτώσεις, µε περίπου 250 mm βροχής κατά τους µήνες Μάρτιο και Απρίλιο, δηµιουργώντας τις απαραίτητες συνθήκες για την οµαλή ανάπτυξη των αµπελιών. Ο Μάιος, αντίθετα, κύλησε χωρίς βροχοπτώσεις, µε χαµηλότερες για την εποχή θερµοκρασίες και τοπικά περιστατικά παγετού.
Κατά τους µήνες Ιούνιο και Ιούλιο σηµειώθηκαν περιορισµένες βροχοπτώσεις, περίπου 50–80 mm, ενώ καταγράφηκαν και δύο περιστατικά χαλαζόπτωσης, πολύ ήπιου και τοπικού χαρακτήρα. Οι θερµοκρασίες κινήθηκαν µεταξύ 18 και 28°C, επιτρέποντας σταδιακή και οµαλή εξέλιξη της ωρίµανσης. Ο Αύγουστος, χωρίς βροχοπτώσεις και µε αρκετά υψηλές θερµοκρασίες, που κατά τόπους έφτασαν τους 34°C, διαµόρφωσε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ξεκίνησε ο φετινός τρύγος. Τον Σεπτέµβριο καταγράφηκε ελάχιστη, µη αξιολογήσιµη βροχόπτωση, ενώ οι θερµοκρασίες παρέµειναν ελαφρώς υψηλότερες από τις φυσιολογικές για την εποχή, µε µεγάλο ηµερήσιο θερµοκρασιακό εύρος, από περίπου 6–7°C τις ελάχιστες ώρες έως 30–32°C τις µέγιστες.
Η συγκοµιδή ξεκίνησε µε το Sauvignon Blanc και συνεχίστηκε µε το Chardonnay και τη Μαλαγουζιά, ενώ ακολούθησε το Syrah. Στη συνέχεια, καθώς προχωρούσε σταδιακά η ωρίµανση των διαφορετικών ποικιλιών, ο τρύγος συνεχίστηκε µε το Ασύρτικο και ακολούθησαν το Greco, το Merlot, το Cabernet Sauvignon, το Ληµνιό και, ολοκληρώνοντας τον κύκλο της συγκοµιδής, το Μαυρούδι. Έτσι, κάθε ποικιλία τρυγήθηκε στον δικό της χρόνο, σύµφωνα µε την εξέλιξη του καρπού και τις συνθήκες που επικρατούσαν στον αµπελώνα.
Ιδιαίτερη σηµασία είχε φέτος η πορεία των νέων φυτεύσεων, που περιλαµβάνουν το Riesling, το Gewürztraminer, το Grenache Rouge, το Μαυροτράγανο και τη Μαυροδάφνη. Η φετινή χρονιά ήταν η πρώτη κατά την οποία τα νεαρά αυτά αµπέλια έδωσαν ικανοποιητικές ποσότητες, µε το Gewürztraminer και το Grenache Rouge να συµµετέχουν ήδη στον τρύγο, ενώ ακολούθησαν το Riesling, το Μαυροτράγανο και η Μαυροδάφνη.
Όπως κάθε χρόνο, ο τρύγος πραγµατοποιήθηκε αποκλειστικά χειρωνακτικά, µε την ίδια έµπειρη οµάδα ανθρώπων. Η προσεκτική διαλογή έγινε ήδη στο αµπέλι, εξασφαλίζοντας ότι στο οινοποιείο έφτασε µόνο ο καρπός που πληρούσε τα επιθυµητά χαρακτηριστικά.
Ο ενιαίος και ιδιόκτητος αµπελώνας, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο οινοποιείο, αποτελεί πλεονέκτηµα. Η άµεση επαφή µε τα αµπέλια επιτρέπει να παρακολουθείται καθηµερινά η εξέλιξή τους και καθορίζεται µε ακρίβεια ο χρόνος τρύγου. Παράλληλα, η µικρή απόσταση επιτρέπει την άµεση µεταφορά του καρπού στο οινοποιείο, διατηρώντας την ποιότητά του από το αµπέλι µέχρι την οινοποίηση.
Κτήμα Σιγάλα
Νέα δεδομένα από τον αμπελώνα της Σαντορίνης
Η εικόνα του 2026 δεν αλλάζει τη σύνθετη πραγµατικότητα του Σαντορινιού αµπελώνα. Ενός αµπελώνα που έχει «µνήµη», καθώς κουβαλά τις συσσωρευµένες επιπτώσεις των δύσκολων προηγούµενων ετών, αλλά κυρίως τις πιέσεις από δοµικές, οικονοµικές και κοινωνικές προκλήσεις σε βάθος δεκαετιών. Προσθέτει όµως νέα δεδοµένα και ένα λόγο αισιοδοξίας. Για το Κτήµα Σιγάλα οι νέες φυτεύσεις αποτελούν µια συστηµατική επένδυση που εξελίσσεται εδώ και περίπου µία δεκαετία, µε στόχο τη βιώσιµη συνέχεια του αµπελώνα. Έχουν γίνει µε τα παραδοσιακά συστήµατα της «κουλούρας» και του «κλαυδευτικού» ανά περίπτωση, µε γραµµική τοποθέτηση των πρέµνων. Καθώς τα αµπέλια αυτά περνούν σταδιακά σε παραγωγική ηλικία, η συµπεριφορά τους και τα δεδοµένα που συγκεντρώνονται αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Στον φετινό τρύγο, οι αποδόσεις έφτασαν έως και τα 300 κιλά ανά στρέµµα σε ορισµένα από αυτά τα αµπελοτεµάχια, προσεγγίζοντας επίπεδα παραγωγής που συναντούσε κανείς παλαιότερα στη Σαντορίνη. «Είναι η πρώτη χρονιά που έχουµε µια τόσο ουσιαστική ένδειξη από αυτές τις φυτεύσεις και αυτό µας επιτρέπει να είµαστε συγκρατηµένα αισιόδοξοι» επισηµαίνει ο δρ. Στράτος Guillaume Ξυράφης, γεωπόνος και επικεφαλής αµπελώνα του Κτήµατος Σιγάλα. «∆εν σηµαίνει ότι µία ή δύο χρονιές µάς δίνουν απαντήσεις. Σηµαίνει όµως ότι έχουµε θετικά στοιχεία που µπορούµε να παρακολουθήσουµε και να αξιολογήσουµε τα επόµενα χρόνια. Το ζητούµενο τώρα είναι να δούµε πώς θα εξελιχθούν τα αµπέλια σε βάθος χρόνου». Παράλληλα, η οµάδα του Κτήµατος Σιγάλα συνεχίζει τη δουλειά στα παλιά κλήµατα, µε συστηµατική παρακολούθηση και στόχο τη διάσωσή τους όταν η κατάστασή τους το επιτρέπει. Σε παλαιότερα αµπέλια που βρίσκονται α υπό συστηµατική φροντίδα, η φετινή παραγωγική εικόνα ήταν σταθερή.
«Για εµάς έχει σηµασία να κρατήσουµε ζωντανό ό,τι µπορεί να διατηρηθεί, αλλά και να συνεχίσουµε να φυτεύουµε σήµερα µε το βλέµµα στα επόµενα χρόνια. ∆εν είναι δύο διαφορετικά πράγµατα. Είναι δύο κοµµάτια της ίδιας προσπάθειας, ώστε ο αµπελώνας της Σαντορίνης να παραµείνει ζωντανός και παραγωγικός», υπογραµµίζει ο Γιάννης Μπουτάρης, επικεφαλής της οµάδας του Κτήµατος Σιγάλα.
Σε ό,τι αφορά τις φετινές οινοποιήσεις «οι πρώτες ενδείξεις δείχνουν ξεκάθαρα προς το Ασύρτικο. «Είναι ακόµη νωρίς, αλλά οι πρώτες δεξαµενές που έχουν αποζυµώσει είναι εξαιρετικά ισορροπηµένες και η εικόνα που έχουµε µέχρι στιγµής είναι πολύ θετική», αναφέρει
η Σάρα Ιακωβίδου, οινολόγος του Κτήµατος.
Με μια ματιά
Βελβεντός
Με το Ξινόµαυρο του Κτήµατος Βογιατζή στον Βελβεντό Κοζάνης να έχει πλέον συγκοµιστεί, η προσοχή περνά στις αποφάσεις που θα καθορίσουν την πορεία της οινοποίησης. Ο επικεφαλής Γιάννης Βογιατζής βρίσκεται καθηµερινά δίπλα στη διαδικασία, παρακολουθώντας την εξέλιξή της και καθοδηγώντας κάθε στάδιο.
Καλαμπάκα
«Στα 30 χρόνια τρύγου µας, κάτω απ’ τα Μετέωρα, κάθε νέα εµπειρία µάς κάνει λίγο πιο σοφούς. Γιατί ο τρύγος είναι πάνω απ’ όλα τέχνη της παρατήρησης και της σωστής στιγµής. Και φυσικά… τέχνη των ανθρώπων και της οµάδας» αναφέρει σε σχετικό post του στα social media το Κτήµα Θεόπετρα, που γιορτάζει 30 χρόνια.
Αρκαδία
Στα µέσα Σεπτεµβρίου το Κτήµα Τσέλεπου ολοκλήρωσε τον τρύγο του Gewürztraminer στη Μαντινεία, το οποίο θα δώσει και µία από τις πιο αναγνωρίσιµες µονοποικιλιακές οινοποιήσεις της ποικιλίας στον ελληνικό αµπελώνα, την ετικέτα «Μελισσόπετρα».
Δράμα
Ο τρύγος συναντά την τεχνολογία στους αµπελώνες του Nico Lazaridi Winery στη ∆ράµα. Η τρυγητική µηχανή συλλέγει τα σταφύλια γρήγορα και αποτελεσµατικά, ενισχύοντας τη διαδικασία.
Θηρασιά
Η Mikra Thira, το boutique οινοποιείο της Θηρασιάς στέγασε τα όνειρα του Βαγγέλη Γεροβασιλείου, του Βασίλη Τσακτσαρλή και της Ιωάννας Βαµβακούρη (φωτό αριστερά) για κάτι διαφορετικό στον εµβληµατικό οινικό χάρτη της Σαντορίνης, όπως αποδεικνύει και ο φετινός τρύγος, που ολοκληρώθηκε τέλη Αυγούστου.
Εύβοια
«Υπάρχει µια στιγµή που το αµπέλι αποφασίζει να ελευθερώσει τον καρπό του. Ό,τι κράτησε µέσα του έναν ολόκληρο χρόνο… ήλιο, βροχή, ζέστη, αναµονή… περνά τώρα σε άλλα χέρια» αναφέρει σε post του στα social media το Κτήµα Αβαντίς στον Μύτικα Εύβοιας.
Μαντινεία
Στιγµιότυπο από τα µέσα Σεπτεµβρίου και τον φετινό τρύγο των Οινοποιείων Μπουτάρη στη Μαντινεία, µε την ποικιλία Riesling.
Αταλάντη
Στιγµιότυπο από τον τρύγο του Κτήµατος Χατζηµιχάλη.
Ηράκλειο
«Μόλις ολοκληρωθεί η ζύµωση στο βαρέλι, ξεκινά το bâtonnage sur lies του κρασιού Άσπρος Λαγός Vidiano 2026. Και, απ’ ό,τι φαίνεται, απαιτεί όχι µόνο αρκετό ανακάτεµα αλλά και λίγο σκαρφάλωµα!» σηµειώνει σε post στα social media το Οινοποιείο ∆ουλουφάκη.
Άργος
«Ο τρύγος είναι οι άνθρωποί του. Χέρια που κόβουν, τελάρα που γεµίζουν, άνθρωποι που παραλαµβάνουν και οινοποιούν. Όλοι µαζί, µε έναν κοινό στόχο: το καλύτερο σταφύλι» αναφέρει σε post το Κτήµα Σκούρα, που γιορτάζει φέτος 40 χρόνια δηµιουργίας.
