Στον τομέα του κρασιού, η Επιτροπή Ευρωπαίων Επιχειρήσεων Οίνου (CEEV), το κεντρικό όργανο που εκπροσωπεί τους Ευρωπαίους παραγωγούς οίνου, απηύθυνε μια έντονη έκκληση για δράση: η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να υιοθετήσει και να επικυρώσει αμέσως τη συμφωνία εμπορίου ΕΕ-Mercosur. Μιλώντας στις Βρυξέλλες στις 25 Ιουνίου, η πρόεδρος της CEEV, Marzia Varvaglione, χαρακτήρισε τη συμφωνία ως κάτι παραπάνω από απαραίτητη σε μια εποχή διαρθρωτικής μείωσης της κατανάλωσης και αυξανόμενου γεωπολιτικού κινδύνου.
«Ο δασμός 27% της Βραζιλίας αποτελεί σημαντικό εμπόδιο για την ανταγωνιστικότητα των εταιρειών μας», δήλωσε αντίστοιχα ο Γενικός Γραμματέας της CEEV, Ignacio Sánchez Recarte. Η συμφωνία υπόσχεται να εξαλείψει αυτά τα εμπόδια, να απλοποιήσει τις διαδικασίες εισαγωγής και, κυρίως, να προστατεύσει τις Γεωγραφικές Ενδείξεις (ΓΕ) της ΕΕ σε μια αγορά που συχνά παραβλέπεται από τους Ευρωπαίους οινοποιούς.
Δεδομένου ότι οι εξαγωγές οίνου της ΕΕ προς τη Βραζιλία αντιπροσώπευαν λίγο πάνω από 206 εκατομμύρια ευρώ το 2024, μόλις το 1% των συνολικών εξαγωγών οίνου της ένωσης, το αναπτυξιακό δυναμικό είναι σαφές. «Δεν μπορούμε να χάσουμε αυτή την ευκαιρία», πρόσθεσε ο Recarte.
Βραζιλία: Μια διψασμένη αλλά υποεκμεταλλευμένη αγορά
Παρά τον τεράστιο πληθυσμό της και την αυξανόμενη μεσαία τάξη, η Βραζιλία παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτη από τους εξαγωγείς κρασιού της ΕΕ. Αυτό δεν οφείλεται στην έλλειψη ζήτησης, αλλά στους τιμωρητικούς δασμούς και στις επαχθείς διατυπώσεις εισαγωγής που καθιστούν τα κρασιά της ΕΕ μη ανταγωνιστικά έναντι των παραγωγών του Νέου Κόσμου, ιδίως της Αργεντινής και της Χιλής.
Η συμφωνία Mercosur κατά τους υποστηριχτές της θα εξισώσει αυτούς τους όρους ανταγωνισμού. Προτείνει όχι μόνο μείωση των δασμών, αλλά και ένα σύγχρονο πλαίσιο που ευθυγραμμίζει τις οινολογικές πρακτικές και διασφαλίζει το πολύπλοκο και πολιτισμικά σημαντικό σύστημα γεωγραφικών ενδείξεων της ΕΕ, μια βασική αρχή της οινικής ταυτότητας της Ευρώπης.
Υπενθυμίζεται ότι η Βραζιλία είναι ήδη μια πολλά υποσχόμενη καταναλωτική αγορά για το κρασί, με αυξανόμενο εγχώριο ενδιαφέρον για εισαγόμενες και premium ετικέτες. Για τους μικρότερους Ευρωπαίους παραγωγούς, όπως αναφέρει σε άρθρο του το thedrinkbusiness ιδίως εκείνους στην Πορτογαλία, την Ελλάδα και τον νότο της Ιταλίας, η νέα συμφωνία θα μπορούσε να ξεκλειδώσει ζωτικές νέες ροές εσόδων.
Μια σπάνια δόση εμπορικής αισιοδοξίας εν μέσω διατλαντικής έντασης
Αυτή η έκκληση έρχεται σε μια στιγμή που οι εμπορικές εντάσεις αλλού πλησιάζουν σε σημείο… βρασμού. Η ΕΕ εμπλέκεται αυτή τη στιγμή σε έναν επισφαλή χορό με τις Ηνωμένες Πολιτείες, μετά την ανακοίνωση του Προέδρου Τραμπ για δασμό 20% στα προϊόντα της ΕΕ, ένα ποσοστό που μειώθηκε προσωρινά στο μισό στο 10% για 90 ημέρες, εν αναμονή των διαπραγματεύσεων.
Η νέα ηγεσία του CEEV προσθέτει νέα επείγουσα ανάγκη
Ο πρόσφατος διορισμός της Marzia Varvaglione ως προέδρου του CEEV είναι συμβολικός όσο και στρατηγικός. Μια νεαρή επιχειρηματίας από το ιστορικό κτήμα της οικογένειάς της στην Απουλία, η Varvaglione αντιπροσωπεύει μια νέα γενιά ηγεσίας στον τομέα του κρασιού: μια γενιά που επικεντρώνεται όλο και περισσότερο στην παγκόσμια προσαρμοστικότητα, την εξέλιξη των καταναλωτών και τη ρυθμιστική δέσμευση.
«Ο ευρωπαϊκός οινοπαραγωγικός τομέας διέρχεται μια σύνθετη και προοδευτική μετάβαση», σημείωσε τον Μάρτιο. Η προεδρία της έρχεται ακριβώς τη στιγμή που οι γεωπολιτικοί κραδασμοί, από τις δασμολογικές απειλές έως τις μεταβαλλόμενες δημογραφικές καταναλωτικές τάσεις, ασκούν τεράστια πίεση στα παραδοσιακά επιχειρηματικά μοντέλα.
Υπό την ηγεσία της, το CEEV έχει ανανεώσει την εστίασή του όχι μόνο στις αναδυόμενες αγορές όπως η Βραζιλία, αλλά και στην υπεράσπιση της πολιτιστικής θέσης του κρασιού στις εμπορικές διαπραγματεύσεις. «Πρέπει να λάβουμε υπόψη την επιρροή εξωτερικών δυνάμεων», είπε. «Αυτό που βιώνουμε αυτή τη στιγμή είναι ένα σαφές παράδειγμα αυτού».
Σύμφωνα με το db, o δισταγμός της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να επικυρώσει τη συμφωνία Mercosur γίνεται όλο και πιο δύσκολο να υπερασπιστεί κανείς, ειδικά υπό το πρίσμα της συναίνεσης του κλάδου και της απουσίας οποιουδήποτε πραγματικού μειονεκτήματος για τους παραγωγούς της ΕΕ. Οι ανησυχίες ότι το κρασί της Νότιας Αμερικής θα «πλημμυρίσει» την ευρωπαϊκή αγορά παραμένουν στην καλύτερη περίπτωση εικασίες και δεν υποστηρίζονται από τα τρέχοντα δεδομένα ή τις εμπορικές ροές. Aντίθετα, σημειώνει το άρθρο, ο μεγαλύτερος κίνδυνος έγκειται στη συνεχιζόμενη στασιμότητα. Καθώς η κατανάλωση μειώνεται στα παραδοσιακά προπύργια και η αγορά των ΗΠΑ ταλαντεύεται στο χείλος ενός δασμολογικού γκρεμού, η συμφωνία Mercosur μπορεί να είναι ένας από τους λίγους εναπομείναντες μοχλούς που μπορεί να ασκήσει ο οινοπαραγωγικός τομέας της ΕΕ.
