Πολλές ασθένειες δεν έχουν θεραπεία, οπότε προϋπόθεση προστασίας είναι η πρόληψη. Για άλλες συνιστώνται φυτοπροστατευτικά σκευάσματα όπως εντομοκτόνα ή μυκητοκτόνα με την κατάλληλη εφαρμογή.
Σύμφωνα με το Τεχνικό Δελτίο Γεωργικών Προειδοποιήσεων, που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του ΥΠΑΑΤ, δίνονται οι κατάλληλες οδηγίες για την προστασία της αμπέλου την περίοδο της έκπτυξης των οφθαλμών
Η βλαστική περίοδος , που διαφοροποιείται ανάλογα με την περιοχή, την ποικιλία του αμπελιού και τις καλλιεργητικές συνθήκες , ξεκινάει λίγο πριν την έκπτυξη των οφθαλμών , την εμφάνιση της κορυφής, έως και την εμφάνιση τ ων πρώτων φύλλων.
Μερικοί από τους πιο σημαντικούς εχθρούς της αμπέλου που προσβάλλουν τα φυτα την περίοδο αυτή είναι η φόμοψη, το ωίδιο, τα ακάρεα και ο θρίπας.
Ο μύκητας του Ωιδίου (Erysiphe necator), αποτελεί έναν από τους πιο επικίνδυνους εχθρούς της αμπέλου. Η εξάπλωση του μύκητα μειώνει την ποσότητα της βλάστησης, την παραγωγή και κατόπιν υποβαθμίζει την ποιότητα των καρπών σε καταστροφικό επίπεδο. Ο μύκητας ευνοείται από υγρασία και υψηλές θερμοκρασίες. Προσβάλλει όλα τα πράσινα μέρη του φυτού και ορισμένα καλύπτονται από λευκό επίχρισμα. Κάθε 15 μέρες από την έναρξη της βλάστησης θα πρέπει να ελέγχεται το αμπέλι για τυχόν εμφανείς εστίες ανάπτυξης επάνω στο φυτό. Σε περίπτωση εντοπισμού, τα προσβεβλημένα μέρη πρέπει να αποκόπτονται και να αφαιρούνται. Στο στάδιο που οι βλαστοί φτάνουν τα 15εκ. συνιστάται προληπτικός ψεκασμός με υγρό θειάφι ή ειδικό άλλο σκεύασμα. Είναι απαραίτητο να συνεχίζονται οι ψεκασμοί έως και την καρπόδεση για όσο το δυνατόν καλύτερα αποτελέσματα. Κατά την περίοδο της ανθοφορίας μπορεί να εφαρμοστεί και θειάφι σε σκόνη. Απαραίτητη συνθήκη είναι η σωστή εφαρμογή του προϊόντος σε όλα τα μέρη του φυτού( για παράδειγμα η σκόνη θειαφιού απαγορεύεται να εφαρμόζεται υπό υψηλές θερμοκρασίες, γιατί καθίσταται φυτοτοξικό).
Για τη Φόμοψη (Phomopsis Viticola), οι κατάλληλες για στην συνθήκες ανάπτυξης είναι η υγρασία και οι μέτριες θερμοκρασίες. Πρόκειται για ένα μύκητα που προσβάλλει την ετήσια βλάστηση, δηλαδή τους βλαστούς που εκφύονται, τα φύλλα και τους βότρεις. Κύριο σημείο του φυτού που προσβάλλει είναι η βάση της κληματίδας, και τα μεσογονάτια διαστήματα. Στα προσβεβλημένα σημεία του φυτού παρατηρούνται καφέ κηλιδώσεις, που εξελίσσονται σε νεκρώσεις, έλκη και επιμήκη σχισίματα. Σε έντονες προσβολές οι κληματίδες σπάνε και στα επόμενα στάδια. Με τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν την άνοιξη, η ασθένεια διαδίδεται ευκολότερα με τη διασπορά των σπορίων. Η ασθένεια αντιμετωπίζεται ύστερα από μερικές εφαρμογές προληπτικών ψεκασμών, η ποσότητα των οποίων εξαρτάται από την ποικιλία και τα καιρικά δεδομένα. Ο πρώτος ψεκασμός εφαρμόζεται με την έκπτυξη των ματιών, ενώ ο δεύτερος μετά από την ανάπτυξη των πρώτων φύλλων.
Τα ακάρεα (Eriophyidae) έχουν την ιδιότητα να νεκρώνουν τους οφθαλμούς της αμπέλου και να προκαλούν παραμορφώσεις στα αναπτυσσόμενα πράσινα μέρη .Μπορεί να εφαρμοστεί ψεκασμός ύστερα από εντοπισμό αποικιών (ορατές με γυμνό μάτι) στο φυτό , ώστε να εφαρμοστεί υγρό ή ξηρό θειάφι όπως αναφέρθηκε και για το ωίδιο.
Τέλος, ο θρίπας, ένα μικρό έντομο, είναι ικανό για πολλές καταστροφές στους νέους βλαστούς και στα φύλλα. Με την υγρασία υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες εμφάνισης του ξενιστή, αλλά και τα ζιζάνια στα τριγύρω μέρη του φυτού μπορούν να αποτελέσουν δυνητικούς ξενιστές του εχθρού. Η ζημιά του εντόμου αυτού είναι καθοριστική για την πορεία ανάπτυξης του αμπελιού, και είναι σημαντικό ο αμπελουργός να ελέγχει για αποικίες τινάζοντας τους βλαστούς σε λευκό πανί.
Η λίστα με τα εγκεκριμένα σκευάσματα φυτοπροστασίας στο minagric.gr
