Μπορεί να μην βρείτε το Papaskarasi σε κάθε λίστα κρασιών –ή σε οποιαδήποτε λίστα κρασιών στο Ηνωμένο Βασίλειο– αλλά σίγουρα θα ήταν στην κορυφή των παραγγελιών ποτών γύρω στον 5ο αιώνα, όταν εμφανίστηκε για πρώτη φορά η γραπτή τεκμηρίωση αυτής της ποικιλίας.
Το Παπασκαράσι μεταφράζεται ως το σταφύλι του Πάπα στα τουρκικά και τιμά τον εορτασμό του βυζαντινού παπισμού, εποχή που ο Πάπας κατοικούσε στην Κωνσταντινούπολη (AD537-752). Ο θρύλος λέει ότι το Παπασκάρασι ήταν τότε το αγαπημένο κρασί του κάθε Ποντίφικα.
Σήμερα, υπάρχει μόνο ένας γνωστός παραγωγός στην Τουρκία που φτιάχνει κρασί από το Παπασκαράσι και ο ιδιοκτήτης του στοιχηματίζει πολλά στο να γίνει επιτυχία στις διεθνείς αγορές.
«Το Papaskarasi είναι σαν ένα άρωμα μπαχαρικών», λέει ο Mustafa Camlica, ιδρυτής και ιδιοκτήτης των κρασιών Chamlija στην περιοχή Strandja της Τουρκίας, που βρίσκεται περίπου 40 χιλιόμετρα από τη Μαύρη Θάλασσα. «Κάθε κρασί που φέρει μπαχαρικά θα πρέπει, θεωρητικά, να συνδέεται μέσω του DNA του με το Παπασκαράσι».
Τα φυσικά του χαρακτηριστικά βανίλιας, χωρίς καμία επίδραση στο δρύινο βαρέλι, κάνουν το Παπασκαράσι εξαιρετικό τόσο ως μονοποικιλιακό κρασί όσο και σε χαρμάνια. «Ακόμα κι αν δεν χρησιμοποιήσετε δρυς, θα έχετε αυτή τη γεύση βανίλιας», λέει ο Camlica στο drinkbusiness.
Με συνολικά 90 εκτάρια σήμερα αμπέλια, συμπεριλαμβανομένων των Chardonnay, Riesling, Cabernet Franc και Merlot, οι εξερευνήσεις του στο Papaskarasi αντιπροσωπεύουν τη «μεγαλύτερη επένδυση μέχρι τώρα» αναφέρει ο Mustafa Camlica. «Κανείς δεν το ξέρει εκτός Τουρκίας, επομένως δεν μπορούμε να χρεώσουμε 50 λίρες το μπουκάλι», λέει.
Σύμφωνα με την Camlica, το Παπασκαράσι δίνει «σούπερ αρωματικά κρασιά, πολύ στρωμένα, με τεράστια οξύτητα», που λέει ότι ταιριάζει απόλυτα με τα πικάντικα φαγητά.
Η Chamlija σχεδιάζει να κυκλοφορήσει την πρώτη της έκφραση Παπασκαράσι «Marcel Biron» στην αγορά του Ηνωμένου Βασιλείου τον Απρίλιο, με τιμή £40. Πήρε το όνομά του από τον Biron, έναν Γάλλο αμπελουργό που βοήθησε στην αναζωογόνηση της τουρκικής οινοποιίας και του οποίου η ακούραστη εκστρατεία οδήγησε στην προσθήκη του Παπασκαράσι στον κατάλογο των «ευγενών οινοσταφυλιών» το 1948 από τον οργανισμό κρασιού του Παρισιού OIV (Διεθνής Οργανισμός Αμπέλου και Οίνου). Tο κρασί είναι γεμάτο από μαύρο κεράσι και μπαχαρικό με απίστευτα απαλές, βελούδινες τανίνες.
Να σημειωθεί ότι έχουν παραχθεί μόλις 1.250 μπουκάλια από αυτό το ακατέργαστο και αφιλτράριστο ξηρό κόκκινο κρασί, που αποτελεί το αποτέλεσμα ενός μακροπρόθεσμου οράματος.
Όταν η Chamlija ξεκίνησε τη λειτουργία της για πρώτη φορά, η Camlica εστίασε στρατηγικά στην παραγωγή κρασιών από διεθνείς ποικιλίες προκειμένου να κερδίσει την αναγνώριση στην παγκόσμια σκηνή. «Αυτή η κατάσταση μας επιτρέπει πλέον να παράγουμε κρασιά από τοπικές ποικιλίες», λέει ο Camlica.
Κατά τον ίδιο, «η πικάντικη σε βαλκανικές και ανατολικές ποικιλίες είναι σήμα κατατεθέν». Είναι όμως έτοιμοι οι καταναλωτές για αυτό; «Θα πρέπει να περιμένουμε και να δούμε πρώτα την αντίδραση της αγοράς, προτού πάρουμε απόφαση για το αν θα κλιμακώσουμε και θα αυξήσουμε την παραγωγή», σημειώνει.
