του Γιάννη Πανάγου
Η δουλειά στον κλάδο της αμπελουργίας, όπως και στο ειδικότερο πεδίο της οινοποίησης, δεν τελειώνει ποτέ. Η κλιματική αλλαγή αλλάζει τον παγκόσμιο αμπελουργικό χάρτη, οι σύγχρονες καταναλωτικές τάσεις θέτουν επ’ αμφιβόλω τις παραδοσιακές δυνάμεις της οινοπαραγωγής, ξεχασμένες ποικιλίες και καινούργιοι κλώνοι έρχονται να υποκαταστήσουν καθιερωμένες επιλογές σε διεθνή κλίμακα.
Αν κάτι πιστοποιεί η επίμονη ενασχόληση με τα θέματα του οίνου, είναι πως, όσο βαθαίνει η γνώση, τόσο μεγαλώνουν και οι απαιτήσεις για το αποτέλεσμα της δουλειάς που γίνεται στον αμπελώνα και στο οινοποιείο. Ενδεχομένως γιατί, όπως υποστήριζε ο Σκωτσέζος συγγραφέας Robert Louis Stevenson, που έζησε το δεύτερο μισό του 17ου αιώνα «…το κρασί είναι εμφιαλωμένη ποίηση».
Κανείς δεν αμφισβητεί πάντως ότι τα οινοποιεία, σε κάθε φάση της ανθρώπινης ιστορίας, αποτελούσαν και αποτελούν έναν σύνθετο κόσμο γνώσης και πολιτισμού, μια μοναδική πηγή ιστορίας και απόλαυσης. Λέγεται μάλιστα ότι, για να φθάσει ένα κρασί να ζεστάνει την καρδιά του ανθρώπου, έχει προηγηθεί μια ενδιαφέρουσα συμφωνία επίγειων και ουράνιων δυνάμεων.
Αυτή η σύζευξη που αφορά στα ξεχωριστά κρασιά, προϋποθέτει ότι η πρώτη ύλη έχει έρθει σε επαφή με θρεπτικά χώματα, ήπιους χειμώνες, λεπτές βροχές, πλούσιες λιακάδες και δροσερούς ανέμους.
Απ’ αυτό το σημείο και μετά, αναλαμβάνει ο άνθρωπος. Ωστόσο, το τελικό αποτέλεσμα παραμένει επισφαλές και ευάλωτο σε απογοητεύσεις, αν ο οινοποιός περιοριστεί στα χαρακτηριστικά της πρώτης ύλης και δεν ξεδιπλώσει σε πολλά επίπεδα την ευγενική του τέχνη. Αλλά και πάλι, πολλές φορές, ο ουρανίσκος μας εξαρτάται από οπτικές ενδείξεις και πολιτιστικές αναφορές.
Στο περιοδικό «The Top 50» by Winetrails που θα κυκλοφορήσει το Σάββατο 18 Δεκεμβρίου
O γνωστός Άγγλος συγγραφέας και δημοσιογράφος του κρασιού, Andrew Jefford, υποστηρίζει π.χ. ότι η γευσιγνωσία είναι μια συναισθηματική εμπειρία που επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από υποθέσεις και προσδοκίες, τις οποίες ακόμα και το σχήμα ενός μπουκαλιού μπορεί να αλλάξει. Πόσο μάλλον η ετικέτα και τα όσα μηνύματα, η αποτύπωσή της μπορεί να μεταφέρει.
Για να μη μιλήσουμε για αλλαγές και καινοτομίες. Ο έτερος Καππαδόκης, Άγγλος ειδικός του κρασιού, Hugh Johnson, επιμένει ότι το «Νέο» είναι η δεύτερη πιο δημοφιλής λέξη στους καταλόγους πωλήσεων. Η πρώτη είναι το «Δωρεάν». Ακόμη και στον αργά εξελισσόμενο κόσμο του κρασιού, όπου το κύριο ήθος του προϊόντος είναι η ιστορική συνέχεια, λέει, το «νέο» πουλάει.
