του Ζήση Πανάγου
Ο OIV αναφέρει ότι οι πιστοποιημένες βιολογικές περιοχές αμπελώνων που παράγουν κρασί και επιτραπέζια σταφύλια, καθώς και σταφίδες, καταγράφηκαν ότι υπήρχαν σε 63 χώρες σε όλες τις ηπείρους που συμμετείχαν στη βιολογική αμπελουργία το 2019, με τη συνολική παγκόσμια επιφάνεια βιολογικού αμπελώνα να υπολογίζεται σε 454.000 εκτάρια, αντιπροσωπεύοντας το 6,2% της παγκόσμιας έκτασης σε σχέση με τα αμπέλια.
Τα στοιχεία δείχνουν επίσης ότι η πιστοποιημένη επιφάνεια βιολογικού αμπελώνα αυξήθηκε κατά μέσο όρο 13% ετησίως κατά την περίοδο 2005–2019, ενώ η έκταση «μη βιολογικών» αμπελώνων μειώθηκε κατά μέσο όρο 0,4% ετησίως κατά την ίδια περίοδο.
Επιπροσθέτως, η δημοσίευση κατέγραψε τρεις ξεχωριστές περιόδους ανάπτυξης για την παγκόσμια επέκταση της βιολογικής αμπελουργίας, με τις βιολογικές επιφάνειες να αυξάνονται εκθετικά μεταξύ 2005 και 2011 ( +18% ετησίως κατά μέσο όρο), για να επιβραδυνθεί μεταξύ 2011 και 2014 σε μέσο ετήσιο ρυθμό + 4%, και στη συνέχεια, από το 2014 και μετά, να αυξηθεί ξανά σε μέσο όρο +8% ετησίως.
Λαμβάνοντας υπόψιν αυτήν την συνολική ανάπτυξη, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Οίνου υποστηρίζει ότι αυτή: «Μπορεί να εξηγηθεί σε μεγάλο βαθμό από τα κοινωνικά ζητήματα, ιδιαίτερα σε σχέση με την υγεία των καταναλωτών και την προστασία του περιβάλλοντος».
Καταγράφηκε επίσης ότι η Ισπανία, η Γαλλία και η Ιταλία μαζί αντιπροσωπεύουν το 75% των βιολογικών αμπελώνων του πλανήτη, ενώ οι 10 πρώτες χώρες αντιπροσωπεύουν το 91% του παγκόσμιου συνόλου. Από αυτούς τους 10 «ηγέτες” στη βιολογική παραγωγή, τρεις βρίσκονται στην Ευρώπη: Ισπανία, Ιταλία και Γαλλία, όπου καλλιεργούνται βιολογικοί αμπελώνες κυρίως για την παραγωγή σταφυλιών κρασιού.
Εν συνεχεία, αυτή η τριάδα ακολουθείται από τρεις μη ευρωπαϊκές χώρες: τις Ηνωμένες Πολιτείες (4%), οι οποίες είναι σημαντικοί παίκτες στη βιολογική αμπελουργία, με την έκτασή της να κατανέμεται στην παραγωγή κρασιού, επιτραπέζιων σταφυλιών και σταφίδας. στη συνέχεια η Τουρκία (3%), η οποία παράγει κυρίως επιτραπέζια σταφύλια και σταφίδες και την Κίνα (3%), που καλλιεργεί τόσο επιτραπέζια όσο και κρασιά.
Τέλος, η Γερμανία (2%), η Αυστρία (1%), η Ελλάδα (1%) και η Αργεντινή (1%), ο μοναδικός εκπρόσωπος από τη Νότια Αμερική, συμπληρώνουν τις 10 πρώτες χώρες βιολογικής καλλιέργειας σταφυλιών. Ενώ, όσον αφορά την ποσότητα των βιολογικών αμπελώνων ως μερίδιο της συνολικής έκτασης της χώρας υπό αμπέλια, η Ιταλία έχει το μεγαλύτερο ποσοστό βιολογικών αμπελώνων, με το 15% της συνολικής έκτασης της χώρας, ακολούθησε η Γαλλία (14%) και η Αυστρία ( 14%). Η μόνη μη ευρωπαϊκή χώρα μέσα στο top 10 είναι το Μεξικό, με το 8% της έκτασης του αμπελώνα να έχει πιστοποιηθεί βιολογικά.
Σύμφωνα με το ψήφισμα OIV-ECO 460-2012, η βιολογική αμπελουργία είναι ένα σύστημα παραγωγής που:
- Επιδιώκει να διατηρήσει μακροπρόθεσμα τα οικοσυστήματα και τη γονιμότητα των εδαφών.
- Επιδιώκει την αύξηση της βιοποικιλότητας και την προστασία των φυσικών πόρων.
- Επιδιώκει να προωθήσει τη χρήση οικολογικών διαδικασιών και κύκλων.
- Επιδιώκει να ελαχιστοποιήσει ή να εξαλείψει εξωτερικές επεμβάσεις και αμπελουργικές πρακτικές που απαιτούν τη χρήση προϊόντων χημικής σύνθεσης.
- Επιδιώκει να χρησιμοποιεί βιολογικά προϊόντα και διαδικασίες σε διαδικασίες μετασχηματισμού και παραγωγής, προσπαθώντας να αποφύγει όλες τις τεχνικές που έχουν σημαντικό αρνητικό αντίκτυπο στο περιβάλλον.
- Εξαιρείται η χρήση γενετικά τροποποιημένων οργανισμών και εισροών, που προέρχονται από γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς.
