Από τη μία υπάρχει η κλιματική αλλαγή, από την άλλη οι απαιτήσεις της αγοράς και η αμπελοκαλλιέργεια – το κρασί, με άλλα λόγια. Τις τελευταίες δεκαετίες, το ποσοστό του αλκοόλ στο κρασί άρχισε να αυξάνεται αισθητά, κάτι εύκολο να διαπιστώσει κανείς από την ανάγνωση της πίσω ετικέτας σε ένα μπουκάλι κρασί. Το Liv-ex έφτιαξε ένα κατάλογο περίπου 35.000 φιαλών από το 2020, βασισμένων κυρίως στο ποσοστό σε αλκοόλ. Ο κατάλογος αυτός αποδεικνύει επιπλέον μια τάση που επικράτησε την τελευταία 30ετία σε κάποιες βασικές οινοπαραγωγικές περιοχές: το Bordeaux, τη Βουργουνδία, την Τοσκάνη, το Πιεμόντε και τη Καλιφόρνια.
Τα αποτελέσματα δεν είναι και τόσο εμφανή δεδομένου ότι τις τρεις δεκαετίες που αναλύονται, τα ερυθρά κρασιά του Bordeaux για παράδειγμα, έδειξαν μια σταθερή αύξηση στο ποσοστό σε αλκοόλ. Ο μέσος όρος τη δεκαετία του 1990 ήταν 12.8 τοις εκατό, που αυξήθηκε σε 13.4 τοις εκατό τη δεκαετία των 2000 και 13.7 τοις εκατό την τελευταία δεκαετία, που αντιστοιχεί περίπου σε ένα τοις εκατό μέσα σε 30 χρόνια.
Στη Βουργουνδία, γη του Pinot Noir και των κρασιών που έχουν κάνει την ‘’κομψότητα’’ στιλιστικό κώδικα, ο μέσος όρος αλκοόλ αυξήθηκε πολύ λίγο ανάμεσα στη δεκαετία των 1990 και 2000, σε μόλις 13 τοις εκατό ενώ το 2010 υπήρξε μεγάλη μείωση. Η τάση είναι παρόμοια στη Καλιφόρνια, όπου παρ’ όλα αυτά υπάρχει ένα τελείως διαφορετικό σημείο εκκίνησης. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας των 1990, στα κρασιά της Napa Valley αυξήθηκε το αλκοόλ σε πάνω από 13.5 τοις εκατό κατά μέσο όρο, ενώ στη συνέχεια μεταπήδησε σε πάνω από 14.5 τοις εκατό την επόμενη δεκαετία, για να επιστρέψει σε μια πτώση τη τελευταία δεκαετία και να παραμείνει στο 14.4 τοις εκατό.
Ίσως να φαίνεται ότι οι αλλαγές αυτές είναι αναπόφευκτες αλλά κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Η γεωργία έχει τη δυνατότητα να προσφέρει λύσεις στις προκλήσεις που θέτει η κλιματική αλλαγή. Αναφέρονται για παράδειγμα, η διαχείριση της ημερομηνίας του τρύγου, του ποσοστού σακχάρων στο σταφύλι και άρα το περιεχόμενο σε αλκοόλ στο κρασί που μπορούν να ελεγχθούν. Οι επεμβάσεις όμως δεν σταματούν εδώ, συνεχίζουν και στο οινοποιείο, με την κατάλληλη επιλογή των ζυμών, ή την επιλογή του να χρησιμοποιηθεί ή όχι συμπυκνωμένο γλεύκος.
Η διαχείριση της κλιματικής αλλαγής στο αμπέλι αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις, αφετέρου με τη ματιά των ασθενειών αμπελιού και αφετέρου της αγοράς. Στις ΗΠΑ για παράδειγμα για τουλάχιστον δύο δεκαετίες υπήρχε ζήτηση για κρασιά με μεγάλο ποσοστό αλκοόλ. Σήμερα παρoλαυτά η συγκεκριμένη αγορά ζητά κρασιά πιο κομψά, με χαμηλότερο αλκοόλ. “Οι αλλαγές που έχουν συμβεί σε μια από τις πιο σημαντικές οινοπαραγωγικές περιοχές στον κόσμο αντικατοπτρίζονται επάξια από την παραπάνω αναφορά’’, δήλωσε ο Justin Gibbs, διευθυντής του Liv-ex. “Τα κρασιά που αναλύθηκαν αντιπροσωπεύουν τα κρασιά που πωλούνται στο Liv-ex, που συμπεριλαμβάνουν μια μεγάλη γκάμα, κυρίως “πολυτελών” κρασιών.’’
Με στοιχεία από winenews.it
