Το 1990, με την ελπίδα να ελέγξουν την ανάπτυξη στην κορυφαία αμπελοοινική περιοχή της Αμερικής, οι νομοθέτες της κομητείας Νάπα ψήφισαν το διάταγμα για τον ορισμό του οινοποιείου (WDO). Εκείνη την εποχή, το συμβούλιο εποπτών δεν μπορούσε να προβλέψει ότι η κοιλάδα, 30 χρόνια αργότερα, θα φιλοξενούσε σχεδόν 500 φυσικά οινοποιεία και περισσότερους από 1.800 αδειοδοτημένους παραγωγούς κρασιού που κυμαίνονται από μπουτίκ έως μεγαθήριο. Αυτή την εβδομάδα, το διοικητικό συμβούλιο δημιούργησε μια νέα κατηγορία οινοποιείων, ελπίζοντας να δημιουργήσει μια θέση για μικρά οινοποιεία απονέμοντας τα δικαιώματα που είχαν σταρηθεί ως τώρα.
Στις 5 Απριλίου, το διοικητικό συμβούλιο έδωσε τελική έγκριση στο διάταγμα Micro-Winery, το οποίο απλοποιεί τη διαδικασία αδειοδότησης για μικρούς παραγωγούς που κάνουν έως και 1.000 κιβώτια κρασιού ετησίως. Οι υποστηρικτές της κίνησης λένε ότι θα κάνει τη λειτουργία ενός βιοτεχνικού οινοποιείου πραγματικά βιώσιμη.
«[Το WDO] ήταν ένας δύσκολος κανονισμός για να ζήσεις», είπε η Elise Nerlove, συνιδιοκτήτρια της Elkhorn Peak Cellars και αντιπρόεδρος της ομάδας υπεράσπισης των μικρο-οινοποιείων Save the Family Farms. «Το διάταγμα λειτούργησε για μερικές δεκαετίες, αλλά με την ενοποίηση των εταιρειών διανομής, πολλοί από εμάς αποβληθήκαμε από τους διανομείς μας και [κατέστησαν] ανίκανοι να πουλήσουμε το προϊόν μας».
Το 1990, ως «οινοποιείο» ορίστηκε «η εγκατάσταση γεωργικής μεταποίησης που χρησιμοποιείται για τη ζύμωση των σταφυλιών σε κρασί». Αλλά μέσα σε αυτόν τον ορισμό υπήρχαν αμέτρητες άλλες διατάξεις και η παραδοσιακή άδεια χρήσης οινοποιείου έχει σχεδιαστεί για ελάχιστη παραγωγή 2.000 κιβωτίων.
Το κυριότερο μειονέκτημα ήταν πως δεν μπορούσαν να φιλοξενήσουν γευσιγνωσίες. Τα μικρά οινοποιεία εξαρτώνται όλο και περισσότερο από τις απευθείας πωλήσεις στον καταναλωτή τα τελευταία χρόνια, αλλά είναι πολύ πιο δύσκολο να προσελκύσουν πελάτες από τις λίστες αλληλογραφίας εάν δεν μπορούν να επισκεφθούν το οινοποιείο και να δοκιμάσουν.
«Το WDO είχε θετικό αντίκτυπο στη διαμόρφωση της Νάπα, αλλά έχω δει επίσης από πρώτο χέρι πώς οδήγησε σε πολλές μικρές επιχειρήσεις», είπε ο Nerlove. Επισημαίνει ότι οι άδειες οινοποιείου πλήρους μεγέθους απαιτούν έρευνες χρήσης γης, διαπλάτυνση δρόμων και πολλά άλλα, που μπορεί εύκολα να κοστίσουν εκατομμύρια. «Μόνο μεγάλες εξελίξεις θα μπορούσαν να συμβούν στη Νάπα», είπε.
Ο Jack Bittner, πρόεδρος της Napa Valley Vintners, συμφωνεί ότι είναι πρόκληση για τις νεοφυείς επιχειρήσεις. “Η διαδικασία απόκτησης άδειας χρήσης οινοποιείου στην κομητεία Νάπα δεν είναι για τους αδύναμους· απαιτεί προγραμματισμό ειδικών, πολλούς ειδικευμένους συμβούλους για την προετοιμασία τεχνικών μελετών και είναι απίστευτα δαπανηρή”, είπε. “Ελπίζουμε ότι η διαδικασία λειτουργεί όπως προβλέπεται και μειώνει το σημαντικό οικονομικό βάρος για αυτούς τους μικρούς καλλιεργητές πολλών γενεών που είναι αφοσιωμένοι στη γεωργία και στη συνεχή διαχείριση της γης”.
Το διάταγμα του μικρο-οινοποιείου θα τεθεί επίσημα σε ισχύ στις 5 Μαΐου και θα είναι μέρος ενός τριετούς προγράμματος για να διαπιστωθεί εάν οι νέοι κανόνες εξορθολογίζουν τη διαδικασία, εξοικονομώντας χρόνο και χρήμα. Το διάταγμα απαιτεί τα οινοποιεία να μην υπερβαίνουν τα 5.000 τετραγωνικά μέτρα.
«Καθώς η Νάπα εξελίσσεται και γίνεται μεγαλύτερη, οι ευκαιρίες να καθίσετε με έναν αγρότη λείπουν», είπε ο Nerlove. «Το μικρο-οινοποιείο είναι μια διατήρηση του παρελθόντος, μια αναδρομή σε αυτό που ήταν η Νάπα και τα μεγαλύτερα νέα των μικρών αγροκτημάτων εδώ και δεκαετίες».
ΠΗΓΗ: wine-spectator
