Η ENOAΠ, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Πελοποννήσου, υποδέχθηκε από τις 12 έως τις 14 Νοεμβρίου μια αποστολή Γερμανών σομελιέ (sommelier) και επαγγελματιών του οίνου στο πλαίσιο ενός Fam Trip, στοχεύοντας στην προώθηση του πελοποννησιακού κρασιού και την ανάδειξη της Πελοποννήσου ως κορυφαίο γαστρονομικό και πολιτιστικό προορισμό.
Πιο συγκεκριμένα, στα πλαίσια του του τετραήμερου Fam Trip, οι Γερμανοί σομελιέ, επαγγελματίες του οίνου, αλλά και της γαστρονομίας είχαν την ευκαιρία να ανακαλύψουν τον κόσμο των ελληνικών οινικών ποικιλιών.
Το Wine Trails βρέθηκε στην Μαντινεία την τέταρτη και τελευταία μέρα του ταξιδιού τους, μια μέρα αφιερωμένη στο Μοσχοφίλερο. Η γευστική δοκιμή πραγματοποιήθηκε στο κτήμα Σπυρόπουλου, με οικοδέσποινα την πρόεδρο της ΕΔΟΑΟ, Ντίνα Σπυροπούλου. Να σημειωθεί ότι το κτήμα βρίσκεται στην καρδία της Μαντινείας περικυκλωμένο από πέντε βουνά. Εκεί ακολούθησε μία γευστική δοκιμή, η οποία χωριζόταν σε δύο ξεχωριστά μέρη.
Το πρώτο μέρος αφορούσε τον τυπικό χαρακτήρα του Μοσχοφίλερου σαν ποικιλία, όπου οι Γερμανοί δοκίμασαν Μοσχοφίλερα, σε λευκές και ροζέ εκδοχές, από διάφορα οινοποιεία της Πελοποννήσου, τα οποία αναδείκνυαν τον φρέσκο χαρακτήρα και την τραγανή οξύτητα της ποικιλίας. Οι Γερμανοί παρουσίασαν ιδιαίτερο ενθουσιασμό για την ποικιλία, τονίζοντας τα εξαιρετικά ανθικά και λεμονάτα αρώματα, σε συνδυασμό με την τραγανή οξύτητα. Βέβαια, οι «σκληροί» Γερμανοί, δεν παρέλειψαν να δείξουν και το ασυμβίβαστο εμπορικό τους πρόσωπα, υπογραμμίζοντας με τον τρόπο τους ότι τα κρασιά αυτά επειδή είναι «ευκολόπιοτα» δύσκολα θα μπορέσουν να κατοχυρώσουν κάποια καλή θέση στην παγκόσμια αγορά εκλεκτών οίνων. Σε κάθε περίπτωση, με αφορμή την εκδήλωση, άνοιξε μία ιδιαίτερη συζήτηση για το ποια θα πρέπει να είναι η στάση, η στρατηγική και η προσέγγιση της Ελλάδας προκειμένου να προβάλει περαιτέρω τα κρασιά της, και να μπορέσει να πέτυχει εμπορικές συμφωνίες στην απαιτητική διεθνή αγορά.
Εν συνεχεία, το δεύτερο μέρος της γευστικής δοκιμής ήρθε για να δώσει απάντηση στο ερώτημα των Γερμανών για το αν το Μοσχοφίλερο σαν ποικιλία μπορεί να δώσει κρασιά με δυνατότητα παλαίωσης, πιο σύνθετη δομή, καθώς και με μεγαλύτερη πολυπλοκότητα. Έτσι στο κομμάτι που ακολούθησε ο οινολόγος του κτήματος Γιώργος Κορίνης, μαζί με τον Πρόεδρο του ΕΝΟΑΠ, Άρη Τσέλεπο, και την ιδιοκτήτρια της οινοποιίας Μποσινάκη, Κατερίνα Μποσινάκη, αναφέρθηκαν διεξοδικά στις διαφορετικές διαστάσεις του Μοσχοφίλερου. Οι εκδοχές του Μοσχοφίλερου που επιλέχθηκαν για τη γευστική δοκιμή σε αυτό το μέρος απαρτίζονταν από παλαιωμένα cuvée λευκά κρασιά με εντυπωσιακή πολυπλοκότητα και δομή, καθώς και τα σπουδαία αφρώδη κρασιά της Πελοποννήσου. Επιπλέον, αξίζει να σημειωθεί πως όλοι οι οινοποιοί τόνισαν την αξία που μπορεί να κερδίσει το Μοσχοφίλερο στην ροζέ εκδοχή του και πως ίσως το μέλλον της ποικιλίας να βρίσκεται εκεί. Κατά τη διάρκεια της γευστικής δοκιμής, οι Γερμανοί έμειναν έκπληκτοι από τις παραλλαγές που μπορεί να δώσει το Μοσχοφίλερο, κατανοώντας πλέον την ιδιαιτερότητα της ποικιλίας και το πόσο μεγάλη δυναμική εξέλιξης παρουσιάζει. Μάλιστα, ορισμένοι από αυτούς που ασχολούνται με το κομμάτι της γαστρονομίας σχολίασαν ότι πολλά από τα κρασιά που δοκίμασαν στο δεύτερο μέρος θα μπορούσαν να τα δουν σε κάποιο καταξιωμένο fine dining γερμανικό εστιατόριο.
Το βράδυ οι 15 Γερμανοί βρέθηκαν στο Ναύπλιο, όπου και δείπνησαν σε γνωστή ψαροταβέρνα της πόλης, συνοδεία κρασιών του κτήματος Σκούρα.
Εν κατακλείδι, θα μπορούσε να πει κανείς ότι η όλη δραστηριότητα του τετραημέρου εστέφθη από μεγάλη επιτυχία, καθώς είναι ιδιαίτερα σημαντικό να κατανοήσουν οι επαγγελματίες του οίνου στο εξωτερικό την σημασία των ελληνικών ποικιλιών στον παγκόσμιο οινικό χάρτη. Οι ελληνικές ποικιλίες κρασιού εκτός από την τεράστια ιστορία που κρύβουν, κατέχουν και μία μοναδικότητα ως προς το κομμάτι των γεύσεων και των αρωμάτων, κυρίως λόγω του εξαιρετικού terroir που προσφέρει η Ελλάδα. Βρισκόμαστε σε μία εποχή όπου η παράδοση παντρεύεται με την εξέλιξη και τον μοντερνισμό και το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι κρασιά, τα οποία δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τις χώρες του εξωτερικού, παρά μόνο τις μεγάλες διακρίσεις. Άραγε μπορούν οι 15 σομελιέ από την Γερμανία να αποτελέσουν κομβικούς πρεσβευτές ως προς την επίτευξη αυτού του στόχου;
