του Ζήση Πανάγου
Όταν η οικογένεια του Riccardo Campinoti αγόρασε μερικούς από τους υψηλότερους αμπελώνες γύρω από το Montalcino το 2002, λίγοι είχαν μεγάλες ελπίδες για το μέρος.
Το πρόβλημα με το Le Ragnaie, ένα μικρό κτήμα που ανεβαίνει στα 621 μέτρα (2.037 πόδια) πάνω από το χωριό Montalcino, ήταν ότι βρισκόταν σε υψόμετρο που θεωρείται πολύ υψηλό για να παράγει καλό, κλασικό Brunello.
Εκείνη την εποχή, το Brunello di Montalcino περιοριζόταν νομικά σε αμπελώνες κάτω των 600 μέτρων, γεγονός που απέκλειε το υψηλότερο τμήμα του Le Ragnaie. Μόνο το 2015 το διοικητικό όργανο για το Brunello di Montalcino κατάργησε το όριο υψομέτρου στον αμπελώνα.
Οι καιροί έχουν αλλάξει. Τα ύψη του Montalcino είναι τώρα στη μόδα, λόγω των δίδυμων δυνάμεων της κλιματικής αλλαγής και των λάτρεις του κρασιού που αναζητούν πιο ζωντανά, πιο φρέσκα κρασιά.
Την ίδια στιγμή, ο 47χρονος Campinoti, ένας παραγωγός, που είναι σε μεγάλο βαθμό αυτοδίδακτος, έχει δει την περιουσία του να αυξάνεται. Στα 19 χρόνια από την πρώτη του σοδειά, το Le Ragnaie κατόρθωσε να παράξει 29 διαφορετικά Brunellos.
«Ήταν τύχη», λέει ο Campinoti για την επιτυχία του Le Ragnaie, η οποία τον βοήθησε να αγοράσει αμπελώνες σε όλη την ονομασία, αυξάνοντας τα αμπέλια του κτήματος από τα αρχικά 10 στρέμματα σε 50 στρέμματα.
«Όταν κυκλοφορήσαμε τα πρώτα μας κρασιά (στα τέλη της δεκαετίας του 2000), ήταν ευτυχώς το τέλος της μόδας των πλούσιων κρασιών και των Brunellos που ήταν σχεδόν μαύρα».
«Ήταν η αρχή της τάσης για πιο κομψά κρασιά», συνεχίζει καθώς περπατά στην κορυφή μιας πλαγιάς από παλιά αμπέλια που έχουν εκπαιδευτεί σε θάμνους πίσω από το οινοποιείο του, «και στα 600 μέτρα εδώ, μπορείτε να φτιάξετε κρασιά μόνο με περισσότερη κομψότητα, και φρεσκάδα παρά δύναμη».
«Πριν από είκοσι πέντε χρόνια, αυτές οι περιοχές δεν ήταν κατάλληλες για αμπελώνες. Έκανε πολύ κρύο», λέει ο Campinoti. «Τώρα, από την στιγμή που ο Antinori και η Gaja έρχονται εδώ, είναι σημάδι ότι τα πράγματα αλλάζουν».
Η επιτυχία του Le Ragnaie δεν ήταν τυχαία. Ο Campinoti έχει αποδείξει ότι είναι ένας έξυπνος παραγωγός με καλά ένστικτα.
Το Le Ragnaie, το όνομα της τοποθεσίας του κτήματος, προέρχεται από τα δίχτυα που χρησιμοποιούσαν κάποτε οι ντόπιοι κυνηγοί για να παγιδεύουν πουλιά και ιδρύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 από μια άλλη οικογένεια που έφτιαχνε ρουστίκ κρασιά στην ίδια ιδιοκτησία. Αφού χτύπησε τις οικονομικές δυσκολίες, ο πατέρας του Campinoti, ένας παραγωγός μηχανημάτων κατασκευής με έδρα τη Σιένα, παρενέβη και το αγόρασε για την οικογένειά του το 2002.
Η προφανής επιλογή για τη λειτουργία του ήταν ο Riccardo, ένας έξυπνος απόφοιτος σχολής επιχειρήσεων που είχε αναπτύξει ένα εμμονικό ενδιαφέρον για τα υπέροχα κρασιά.
Στις πρώτες δύο σοδειές του στο Le Ragnaie, ο Campinoti λέει ότι έκανε «πιο τεχνικό κρασί». Αν και πάντα ζύμωνε με γηγενείς ζυμομύκητες, αρχικά ανέπτυξε εντατικές τεχνικές εκχύλισης στο κελάρι του, μαζί με μπάρες Μπορντό για παλαίωση.
Αλλά, ο Campinoti άλλαξε πορεία σύντομα αφού ταξίδεψε σε αγαπημένες περιοχές, όπως το Πιεμόντε της Ιταλίας και η Βουργουνδία της Γαλλίας, όπου «έσπασα τα μπαλάκια όλων κάνοντας ερωτήσεις».
«Έμαθα ότι τα κρασιά που με ευχαριστούσαν φτιάχνονταν με πολλή προσοχή στους αμπελώνες», λέει, «και με απλές, παραδοσιακές οινοποιήσεις».
Για την τρίτη του σοδειά, το 2005, προσέλαβε τον γεωπόνο και οινολόγο Maurizio Castelli από τη Σιένα, ο οποίος ήταν συντονισμένος με τις αποχρώσεις του Montalcino. Μαζί πέρασαν σε μεγαλύτερους χρόνους διαβροχής και χρησιμοποιώντας μόνο ήπιες αντλίες. Έφυγαν οι μπάρες και μπήκαν παραδοσιακά μεγαλύτερα δρύινα βαρέλια.
«Ο Maurizio μου δίδαξε να σέβομαι το terroir και να μην προσπαθώ να επιβάλλω πράγματα», λέει ο Campinoti.
Σήμερα η Le Ragnaie παράγει ένα κόκκινο Toscana IGT από μη ταξινομημένους αμπελώνες, ένα Rosso di Montalcino, ένα Brunello di Montalcino και, ανάλογα με τον τρύγο, έως και τέσσερα Brunellos ενός αμπελώνα, το καθένα από αγροτεμάχια που δεν υπερβαίνουν τα 2,5 στρέμματα.
«Ο ήλιος είναι πιο έντονος εδώ», λέει περπατώντας σε αυτόν τον ανατολικά εκτεθειμένο αμπελώνα στα 400 μέτρα, σχετικά ψηλά για αυτήν την περιοχή. «Κάνει το κρασί πιο στρογγυλό, αλλά σε αυτό το υψόμετρο, μπορείτε ακόμα να εργαστείτε με κομψότητα.»
Κοιτάζοντας πίσω σε μια σειρά από νικηφόρα κρασιά, ο Campinoti σκέφτεται ότι μπορεί να μην είχε βγει έτσι αν οι γεύσεις και το κλίμα δεν έτρεχαν υπέρ του.
«Αν το είχαμε κάνει 10 χρόνια νωρίτερα, κανείς δεν θα ήθελε το κρασί», λέει. «Τώρα, προσθέτει, το Montalcino κινείται όλο και πιο ψηλά».
Πηγή: winespectator.com
