απόδοση Ζήσης Πανάγος
Το κρασί που παρασκευάζεται από σταφύλια που καλλιεργούνται στη Φινλανδία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως “κρασί” στην ετικέτα, επειδή η Φινλανδία δεν είναι χώρα παραγωγής κρασιού σύμφωνα με τους κανονισμούς της ΕΕ. Αντίθετα, η ετικέτα του μπουκαλιού μπορεί να λέει «ήπιο αλκοολούχο ποτό που παράγεται από σταφύλια με ζύμωση».
Ο Petri Halmetoja, ιδιοκτήτης του οίκου Brinkhall Sparkling μηλίτη στο Halikko ανέφερε σε πρόσφατη δήλωση του, ότι εάν η Φινλανδία γινόταν επίσημα χώρα κρασιού, θα έφτιαχνε αφρώδη οίνο από σταφύλια.
Αυτή τη στιγμή ο Halmetoja ειδικεύεται σε ένα αφρώδες ποτό σαν μηλίτη μήλου που μοιάζει με αφρώδες κρασί, αλλά ισχυρίστηκε ότι μπορούσε να παράγει ένα αφρώδες κρασί χρησιμοποιώντας παρόμοιες μεθόδους με την παραγωγή σαμπάνιας.
Ευνοϊκή η κλιματική αλλαγή για τους φινλανδικούς αμπελώνες
Η κλιματική αλλαγή έχει επιμηκύνει την καλλιεργητική περίοδο και ανέβασε τη μέση θερμοκρασία στη Φινλανδία. Αυτό έχει αυξήσει την προθυμία πολλών αμπελώνων να καλλιεργούν σταφύλια και να κάνουν κρασί από τη συγκομιδή τους.
«Υπάρχουν ήδη ποικιλίες σταφυλιού που μπορούν να αντέξουν τις κλιματικές συνθήκες της Φινλανδίας. Το φινλανδικό έδαφος είναι επίσης ευνοϊκό για καλλιέργεια», σημείωσε ο Halmetoja.
Οι προβλέψεις για την κλιματική αλλαγή δεν είναι τόσο ευνοϊκές για τη Νότια Ευρώπη, όπου τον επόμενο αιώνα είναι πιθανό να έχει ένα πολύ ζεστό κλίμα για την παραγωγή κρασιού. Την ίδια στιγμή, που η ξηρότητα αποτελεί ήδη πρόβλημα για πολλούς μεσογειακούς αμπελώνες.
«Οι βόρειες περιοχές μπορεί να γίνουν πιο κερδοφόρες περιοχές για την παραγωγή κρασιού, εικάζει ο Halmetoja.
Τα περισσότερα φινλανδικά οινοποιεία παράγουν κρασί από σταφύλια ή φρούτα. Ωστόσο, τα κρασιά που παράγονται από οτιδήποτε άλλο εκτός από σταφύλια δεν θεωρούνται αυθεντικά κρασιά και καταλαμβάνουν μόνο ένα μικρό μερίδιο της αγοράς.
Από τους 25 περίπου αμπελώνες της Φινλανδίας, μόνο λίγοι παράγουν κρασί από σταφύλια.
Οι οινοπαραγωγικές χώρες δεν μπορούν να αυτοδηλωθούν
Ένα κράτος μέλος της ΕΕ μπορεί να παράγει κρασί για εμπορικούς σκοπούς μόνο εάν είναι καταχωρισμένη ως χώρα κρασιού ή εμπίπτει σε αμπελουργική ζώνη της ΕΕ.
Αυτό θα ήταν εύκολο αν η Φινλανδία μπορούσε να δηλωθεί ως χώρα κρασιού. Αυτό δεν μπορεί να γίνει, αλλά πρέπει να ζητηθεί εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
«Πριν από την πραγματική διαδικασία αίτησης, μια ομάδα, όπως οι οινοπαραγωγοί, πρέπει να υποβάλει πρωτοβουλία στο Υπουργείο Γεωργίας και Δασών», δήλωσε η Leena Seppä, σύμβουλος στο υπουργείο Γεωργίας.
«Θα πρέπει επίσης να πραγματοποιηθεί προσεκτική έρευνα των αμπελώνων για να προσδιοριστούν οι δυνητικοί όγκοι παραγωγής κρασιού από σταφύλι, καθώς και οι συνθήκες για την παραγωγή κρασιού από σταφύλι σύμφωνα με τις απαιτήσεις της ΕΕ. Αυτό θα μπορούσε να ακολουθηθεί από αίτηση στην ΕΕ», σημείωσε η Seppä.
Η νομοθεσία της ΕΕ για τον οίνο είναι πολύ ακριβής στον καθορισμό, των επιτρεπόμενων ποικιλιών σταφυλιού, των οινοποιητικών πρακτικών και της επισήμανσης των προϊόντων. Μετά τον προσδιορισμό της χώρας οίνου, οι οίνοι από σταφύλι θα πρέπει να παράγονται στη Φινλανδία σύμφωνα με τις ίδιες μεθόδους όπως στην Ισπανία, την Ιταλία ή τη Γαλλία.
«Αλλού στην Ευρώπη, η παραγωγή κρασιού μελετάται σε πανεπιστήμια», διευκρίνισε η Seppä.
Ωστόσο, είναι δυνατή η υποβολή αίτησης για το καθεστώς της οινοποιητικής χώρας εάν διάφοροι ενδιαφερόμενοι φορείς, όπως οινοποιεία, καταστήματα και το Υπουργείο Γεωργίας και Δασών, το θεωρήσουν συμφέρον.
Ο πραγματικός τίτλος της χώρας του κρασιού θα εγκριθεί στην ΕΕ με κανονισμό. Στη συνέχεια, η Εθνική Εποπτική Αρχή για την Πρόνοια και την Υγεία (Valvira) θα εποπτεύει τα οινοποιεία που παράγουν κρασί από σταφύλια. Αυτό θα διασφάλιζε ότι οι εκμεταλλεύσεις συμμορφώνονται με τους αυστηρούς και σύνθετους κανονισμούς της ΕΕ για τον οίνο σταφυλιών.
