Οι επιστήμονες αυτοί δεν μελετούν μόνο τα ίδια τα αρχαία αμπέλια, αλλά και τις γεωπονικές πρακτικές που υποστήριζαν την επιβίωσή τους σε τόσο σκληρές συνθήκες.
Πιο συγκεκριμένα, τα αμπέλια είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στις κλιματικές διακυμάνσεις. Απαιτούν σταθερό ηλιακό φως για την ωρίμανση των σακχάρων, επαρκές νερό για την ανάπτυξη της οξύτητας και παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο για την ενίσχυση των τανινών, οι οποίες συμβάλλουν στη γεύση και την υφή του κρασιού. Ακόμη και μικρές διαταραχές μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά την ποιότητα και την απόδοση. Με ορισμένες από τις πιο ανησυχητικές προβλέψεις για την αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας να διαφαίνονται, πολλές αμπελουργικές περιοχές ίσως χρειαστεί να επανεξετάσουν ριζικά τις στρατηγικές παραγωγής τους.
Έπειτα, οι ερευνητές, μέλη της Σχολής Αρχαιολογίας και Θαλάσσιων Πολιτισμών του Πανεπιστημίου της Χάιφα, αναβίωσαν με επιτυχία διάφορες αρχαίες ποικιλίες σταφυλιών που καλλιεργούνταν ιστορικά στην άνυδρη έρημο Νεγκέβ. Οι ποικιλίες αυτές επέδειξαν αξιοσημείωτη προσαρμοστικότητα στις ακραίες συνθήκες της ερήμου. Μελετώντας τις τεχνικές που χρησιμοποιούσαν οι πρώτοι οινοποιοί, η ομάδα στοχεύει στην ανάπτυξη στρατηγικών που θα μπορούσαν να ωφελήσουν τις αμπελουργικές περιοχές σε ολόκληρη τη Μεσόγειο.
«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η αναβίωση και η ενσωμάτωση ιστορικών ποικιλιών, παράλληλα με τις γεωπονικές μεθόδους που υποστήριξαν την ανάπτυξή τους, μπορεί να ενισχύσει σημαντικά την ανθεκτικότητα των αμπελώνων απέναντι στην κλιματική αλλαγή», δήλωσε ο καθηγητής Joshua Schmidt, επικεφαλής της μελέτης. Η ομάδα ελπίζει ότι η έρευνά της θα εμπνεύσει την ευρύτερη υιοθέτηση αυτών των αρχαίων πρακτικών για την προστασία της παγκόσμιας αμπελουργίας από τις προκλήσεις που θέτει η αύξηση της θερμοκρασίας.
