Το αμερικανικό σκέλος του εκπαιδευτικού οργανισμού Court of Master Sommeliers ανακοίνωσε στο ενημερωτικό δελτίο του Δεκεμβρίου ότι δεν θα χρησιμοποιεί πλέον τους όρους, μια απόφαση που βασίζεται στη «δέσμευσή του να διατηρήσει την ιστορική ακρίβεια, να εξαλείψει την πολιτισμική προκατάληψη και να αναγνωρίσει την αυξανόμενη πρόκληση της διάκρισης μεταξύ του «Παλιού Κόσμου» με τα κρασιά του «Νέου Κόσμου». Αναφερόμενος σε «εξελισσόμενα στυλ» σε ένα «δυναμικό οινικό τοπίο», ο οργανισμός αποκάλυψε ότι δεν θα περιλαμβάνει πλέον την ορολογία του Παλαιού Κόσμου/Νέου Κόσμου στο δημοσιευμένο υλικό ή στις αξιολογήσεις των εξετάσεων.
Aντίστοιχα, το Wine & Spirit Education Trust (WSET) έχει επίσης καταργήσει τους όρους, από το καλοκαίρι του 2022. Σύμφωνα με τον ιστότοπο the drink business, το Institute for Masters of Wine (IMW) δεν έχει λάβει επίσημη θέση.
Ο Παλαιός Κόσμος χρησιμοποιείται παραδοσιακά για να περιγράψει τις ευρωπαϊκές χώρες οινοποίησης, ενώ ο Νέος Κόσμος έχει χρησιμοποιηθεί για να αναφέρεται σε έθνη του Νοτίου Ημισφαιρίου όπως η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία, η Νότια Αφρική, η Χιλή και οι ΗΠΑ. Ωστόσο, αυτό διαψεύδει τις αρχαίες οινοποιητικές ρίζες πολλών εξ αυτών των χωρών.
Μπορούμε με καλή πίστη να ονομάσουμε την Κίνα χώρα κρασιού του Νέου Κόσμου μόνο και μόνο επειδή οι κινεζικές εξαγωγές κρασιού στις δυτικές χώρες είναι σχετικά νέες, όταν η Κίνα φτιάχνει κρασί για τη δική της εγχώρια αγορά εδώ και χιλιάδες χρόνια;
Στο ίδιο πνεύμα, ορισμένοι αμπελώνες της Αργεντινής φιλοξενούν μη εμβολιασμένες μαζικές επιλογές που ήρθαν στην Αργεντινή στα τέλη της δεκαετίας του 1850, καθιστώντας δύσκολο να χαρακτηριστούν τέτοια αμπέλια κληρονομιάς ως «καινούργια».
Άλλοι στο εμπόριο κατανοούν ότι τα κρασιά του Νέου Κόσμου σημαίνουν απλώς κρασιά που παράγονται σε χώρες όπου τα αμπέλια μεταφέρθηκαν από την Ευρώπη (τον παλιό κόσμο αυτών των αμπελιών) σε έναν νέο προορισμό (τον νέο κόσμο ή το σπίτι των εξαγόμενων αμπελιών). Αλλά καθώς οι χώρες αγκαλιάζουν και υπερασπίζονται όλο και περισσότερο τα γηγενή σταφύλια τους ενόψει της κλιματικής αλλαγής, ακόμη και αυτή η στάση αρχίζει να φαίνεται… μπαγιάτικη.
Δεν υπάρχει διαφυγή ότι για πολλούς οινοπαραγωγούς η συνεχής χρήση των όρων είναι προβληματική.Μερικοί έχουν την άποψη ότι ο Παλαιός Κόσμος υποδηλώνει ποιότητα για τους καταναλωτές και ότι ο Νέος Κόσμος μπορεί να θεωρηθεί ότι υποδηλώνει μίμηση και όχι δημιουργία. Η Adrianna Catena – η οποία εκπροσωπεί τα συμφέροντα της Αργεντίνικης οινοποιητικής Catena Zapata στο Ηνωμένο Βασίλειο – δήλωσε στο db ότι η δυαδική σκέψη γύρω από το Old Vs New World «απλοποιεί υπερβολικά και σε εμποδίζει να δεις τα καλά πράγματα».
Σε ποιον ανήκει η γλώσσα;
Πέρυσι, η Catena Zapata φιλοξένησε μια συζήτηση σχετικά με το εάν οι χώρες εκτός Γαλλίας θα πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιούν τον όρο «Grand Cru», ο οποίος θέτει ερωτήματα σχετικά με την ιδιοκτησία της γλώσσας. Επί της ουσίας ο Grand Cru να αναφέρεται ουσιαστικά στους «μεγάλους αμπελώνες» ή «κρασί από ένα ιδιαίτερο μέρος». Οι προσκεκλημένοι στην εκδήλωση επεσήμαναν ότι ο όρος «terroir» έχει διεθνοποιηθεί με σχεδόν κάθε οινοπαραγωγό χώρα να τον χρησιμοποιεί σε κάποιο βαθμό, οπότε γιατί όχι και στο Grand Cru; «Πόσο συχνά ακούτε το ισπανικό ή αγγλικό αντίστοιχο για terroir;» ρώτησε η Λόρα Κατένα.
Πηγή:thedrinkbusiness.com
